Θέλω τα παιδιά μου να μιλάνε ελληνικά!

Τα έχει όλα ή σχεδόν όλα ο Γιάννης Αντετοκούνμπο…

Εχει το βραβείο του, την αγάπη του κόσμου σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, και – φυσικά – τη γαλανόλευκή του, όπως την αποκάλεσε και στην οποία επιστρέφει ενθουσιασμένος!

Τα έχει όλα αυτά, είναι δικά του…

Στον αντίποδα δεν έχει ακόμη τον τίτλο του πρωταθλητή του ΝΒΑ και ένα μετάλλιο με την εθνική ομάδα, που μπορεί να τα αποκτήσει στο μέλλον. Δεν έχει επίσης δίπλα του τον πατέρα του, τον οποίο δεν μπορεί να ξαναφέρει πίσω, αλλά νιώθει πως στέκεται από πάνω του και τον προστατεύει…

Και κάτι άλλο δεν έχει ο Γιάννης, αλλά αυτό ποσώς τον νοιάζει: δεν έχει συγκεκριμένη θέση στο γήπεδο «αλλά είτε παίξω άσος είτε πεντάρι δεν με απασχολεί, αρκεί να προσαρμοστώ στις διαφορετικές συνθήκες του παιχνιδιού και να βοηθήσω την ομάδα να πετύχει τον στόχο της στο Παγκόσμιο Κύπελλο» τόνισε μιλώντας στο Ζάππειο.

Λένε επίσης ότι δεν έχει καλό σουτ, αλλά εδώ η υπόθεση παίζεται: «Προσπαθώ να βελτιωθώ σε αυτόν τον τομέα και τότε θα είναι δύσκολο για τους αντιπάλους μου να με μαρκάρουν. Πώς μπορεί όμως κάποιος παίκτης να βγει MVP χωρίς να έχει καλό σουτ; Εγώ λοιπόν πιστεύω ότι έχω πολύ καλό σουτ που μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερο».

Ο κορυφαίος παίκτης της σεζόν στο ΝΒΑ επέστρεψε στην Αθήνα… τυλιγμένος με μια ελληνική σημαία και φορώντας ένα σορτσάκι που είχε τυπωμένο πάνω τον αρχαιοελληνικό μαίανδρο.

Επέστρεψε επίσης με υπερφορτωμένη ατζέντα, αλλά και με περισσότερη αγάπη διότι, όπως εξήγησε γελώντας, «την πρώτη μέρα που ήρθα ένας άγνωστος μου είπε στον δρόμο ότι “σε αγαπάμε όλοι επειδή είσαι αληθινός και τώρα σε αγαπάνε κι αυτοί που δεν σε αγαπούσαν” και έμεινα παγωτό»!

Ο Γιάννης δεν σκέφτεται μόνο το παρόν αλλά και το παρελθόν. «Πριν από μερικά χρόνια ρωτούσα γιατί δεν έχω ταυτότητα και διαβατήριο και δεν μπορούσα να ταξιδέψω και γι’ αυτό χαίρομαι πολύ επειδή τώρα μπορούν να ψηφίζουν και οι μετανάστες». Συν τοις άλλοις σκέφτεται και το μέλλον, βλέποντάς το μέσα από τα μάτια των παιδιών που θέλει να κάνει. «Θέλω να προλάβουν να δουν τον μπαμπά τους να παίζει, να έχουν τη δική μου νοοτροπία, να μιλούν ελληνικά και να μπολιαστούν με την ελληνική κουλτούρα».

Και συμπληρώνει: «Δεν έπαιξα μπάσκετ επειδή ήμουν καλός, αλλά διότι αναζητούσα μια καλύτερη ζωή. Τις προάλλες όταν ανέβηκα στη σκηνή για να παραλάβω το βραβείο του MVP είδα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα όλη τη ζωή μου να περνάει σαν φιλμ από μπροστά μου. Ελεγα στον εαυτό μου ότι δεν γίνεται, δεν υπάρχει αυτό που ζω. Τα αδέρφια μου έβαζαν στοίχημα ότι θα κλάψω και εγώ γελούσα και τους διαβεβαίωνα ότι θα συγκρατηθώ. Δεν έχω ξανακλάψει μετά τον θάνατο του πατέρα μου, αλλά τελικά δεν άντεξα»!

«Θέλω να ανταποδίδω
στον κόσμο»

Λόγω ανατροφής, κουλτούρας και πρότερου βίου ο Αντετοκούνμπο είναι πολύ ευαισθητοποιημένος σε κοινωνικά θέματα και αυτή είναι η κύρια στόχευσή του. «Θέλω να ανταποδίδω στον κόσμο και κυρίως στα παιδιά αυτά που έχω πάρει. Ο,τι κάνουμε αρχίζει πάντοτε από τη γειτονιά μου, τα Σεπόλια, διότι το όνομά μου πρέπει να ξεπερνάει το μπάσκετ».

Αλλωστε, αυτό του υπενθύμισαν και τα Σεπόλια, η αποθέωση που γνώρισε στο τουρνουά των Antetokounbros, η selfie με φόντο, όχι πολλούς, μερικές εκατοντάδες μικρούς και μεγάλους φίλους του, όσοι τέλος πάντων χώρεσαν στο κάδρο.

Και φυσικά, εκτός από την κοινωνία, ο Γιάννης σημαδεύει πάντοτε την οικογένειά του. Μάλιστα επιβεβαίωσε ότι «πριν από έξι χρόνια ήμουν έτοιμος να τα βροντήξω και να γυρίσω πίσω, εάν οι γονείς μου δεν έπαιρναν βίζα διαμονής στην Αμερική, και καλά που βρέθηκε ο Θανάσης να με βάλει σηκωτό στο αεροπλάνο, αλλιώς δεν θα επέστρεφα στο ΝΒΑ»!

Πολλοί Αμερικανοί βαπτίζουν τα παιδιά τους Γιάννη και «αυτό είναι όντως τρομερό και αποδεικνύει τι μπορεί να συμβεί όταν κάποιος δουλεύει σκληρά, είναι αφοσιωμένος και αποτελεί ένα καλό παράδειγμα» σχολιάζει ο Aντετοκούνμπο, που το ξέρει εκ πείρας. «Ακόμη και ο γυμναστής των Μπακς, ο Μπεν Σάλιβαν, ήθελε να δώσει το όνομά μου στον γιο του»!