Σαλίνα Γαβαλά

Εμείς οι καλλιτέχνες έχουμε την τύχη να ξεφεύγουμε από τη ρουτίνα της εβδομάδας. Κι έτσι, δεν περιμένουμε με ανυπομονησία το Σαββατοκύριακο, παρά μόνο αν παίζουμε θέατρο ή μουσική.

Αν το Σάββατο έχω παράσταση, live ή ηχογράφηση στο στούντιο, θα σηκωθώ αργά, θα φτιάξω πρωινό και θα περάσω μια χαλαρή μέρα σπίτι για να είμαι ξεκούραστη για το βράδυ. Αν όμως δεν έχω προγραμματισμένη εμφάνιση, τότε το Σάββατο είναι η μέρα που θα επιλέξω να πάω γυμναστήριο για pilates και στη συνέχεια για φωνητική στο Εθνικό Ωδείο.

Είναι λοιπόν η μέρα εξάσκησης της φωνής και του σώματος. Επειτα θα πάω μια βόλτα για early drinks και finger food κάπου στο Κολωνάκι, αφού δεν μου αρέσει να βγαίνω το Σάββατο βράδυ που γίνεται χαμός. Θα επιστρέψω κατά τις δέκα – την ώρα που βγαίνουν οι υπόλοιποι – και θα απολαύσω από το σπίτι την πόλη από ψηλά, παρέα με μια καλή ταινία κι ένα ποτήρι κρασί.

Πριν πάω για ύπνο θα κάνω σίγουρα ασκήσεις θετικής σκέψης που με βοηθούν να επικεντρωθώ στα θετικά της ημέρας και σε όσα με κάνουν να νιώθω ευγνωμοσύνη…

Κυριακή πρωί το ιδανικό σενάριο είναι να σηκωθώ νωρίς, να πάω στο εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων και του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου στον Λυκαβηττό. Επειδή όμως συνήθως δεν είμαι του πρωινού ξυπνήματος, θα αφήσω την επίσκεψή μου για το απόγευμα και μέχρι τότε θα ασχοληθώ λίγο με τη συγγραφή στίχων ή θα κάνω διορθώσεις στο νέο μου έργο που θα διαδεχθεί τα «Ονειρα γλυκά». Για την ώρα βέβαια συνεχίζουν το ταξίδι τους αφού συνεχίζουμε τις παραστάσεις, στις 3 Ιουλίου στο Φεστιβάλ Κηφισιάς και τον Σεπτέμβριο θα ανέβουμε Θεσσαλονίκη. Είναι μια πρωτότυπη δουλειά με ζωντανή ορχήστρα, με υπέροχα γνωστά ελληνικά τραγούδια που όλοι αγαπάμε και ταυτιζόμαστε και ένα κείμενο – οδηγό αισιοδοξίας. Είναι μια παράσταση αυτοβελτίωσης, όπου η ηρωίδα έρχεται αντιμέτωπη με τον φανταστικό μελλοντικό εαυτό της που τη βοηθά να δει τη ζωή με άλλα μάτια και να αγαπήσει τον εαυτό της όπως είναι.

Μέσα από την παράσταση αυτή θυμάμαι κάθε φορά πως πρέπει να μ’ αγαπώ όπως είμαι. Με βοηθούν όμως και τα βιβλία θετικής σκέψης… Γι’ αυτό την Κυριακή σίγουρα θα διαβάσω λίγο, ενώ παράλληλα συνεχίζω να γράφω και να σβήνω στίχους και ιδέες για το νέο έργο με μουσική υπόκρουση αγαπημένων τραγουδιών που με βοηθούν κάθε φορά να εμπνευστώ. Τον τελευταίο καιρό ασχολούμαι και με τη σκηνοθεσία βιντεοκλίπ. Σ’ αυτό έχουν συμβάλει οι σπουδές στο Κρατικό Θέατρο, στη θεατρολογία αλλά και στον κινηματογράφο στο Λος Αντζελες, οπότε μπορεί όλη η Κυριακή μου να περάσει κάνοντας μοντάζ…

Ενα διάλειμμα από τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες θα το κάνω όταν το στομάχι μου αρχίσει να διαμαρτύρεται, κατά τις 3 – 4 το απόγευμα, οπότε θα ετοιμάσω κάτι εύκολο και χορτοφαγικό για φαγητό.

Το βράδυ της Κυριακής θα βγω για ένα ποτάκι και συνήθως θα επιλέξω τον Κόμη, που είναι κλασική αξία και καλλιτεχνικό στέκι. Εκεί συναντάω πάντα φίλους και ακούω υπέροχες μουσικές! Πάντα παίζει κάποιο δικό μου τραγούδι, όπως το καινούργιο μου «Μόνο οι γενναίοι», που είναι σε στίχους, μουσική και σκηνοθεσία δικά μου και έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα!

Επιστρέφοντας θα κάνω ένα βίντεο τσατ για να πω «καληνύχτα» στη μαμά και στα σκυλάκια μου και αφού ρίξω άλλη μία μάτια στις δημιουργίες όλης της μέρας θα ξαπλώσω σίγουρη ότι θα ονειρευτώ αυτά που θα πρέπει να ολοκληρώσω την επόμενη μέρα. Ναι, τα όνειρά μου εκτός από γλυκά είναι και πολύ δημιουργικά…