Η χλωρίδα της μεγαλομανίας

Η χλωρίδα θυμίζει Αμαζόνιο. Το χορτάρι έχει ψηλώσει ένα μέτρο αγκαλιάζοντας την άλλοτε φαραωνική εγκατάσταση. Πεταμένα λεφτά των ελλήνων φορολογουμένων στην αμμουδιά του Σαρωνικού που σαπίζουν από την υγρασία και την εγκατάλειψη.
Το γήπεδο που φιλοξένησε τους αγώνες του μπιτς βόλεϊ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 αποτελεί το σημείο αναφοράς του κολασμού του Δημοσίου.
Μια αχρείαστη κατασκευή για την ικανοποίηση της μεγαλομανούς χωρομετρίας των ιθαγενών αυτής της χώρας.
Στο Σίδνεϊ το 2000, η προσωρινή κατασκευή στήθηκε στην πιο δημοφιλή παραλία. Το 2008, στο Πεκίνο οι αγώνες του μπιτς βόλεϊ διεξήχθησαν σε πάρκο με φερτή άμμο. Τέσσερα χρόνια αργότερα στο Λονδίνο, η προσωρινή κατασκευή στήθηκε μπροστά από τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και την επομένη των Αγώνων δεν υπήρχε ίχνος της που να θυμίζει τι συνέβη εκεί. Στο Ρίο το 2016 η διάσημη παραλία Κόπα Καμπάνα αποτέλεσε το φυσικό σκηνικό για το άθλημα.
Οι Αγώνες της Ατλάντα, το 1996 έμειναν στην ιστορία ως οι Ολυμπιακοί της Τέντας. Ακόμα και το Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης μετά το πέρας της διοργάνωσης ανακατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί μέχρι το 2016 στους αγώνες του MLB – μπέιζμπολ – από τους Ατλάντα Μπρέιβς.
Η χώρα μας αποτέλεσε εξαίρεση της πολιτικής ορθότητας. Ωστόσο το κόστος της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων συνέχισε να ανεβαίνει με μαθηματική πρόοδο και οι πολίτες αρνούνται να σηκώσουν το οικονομικό βάρος, με το «Οχι» να κερδίζει συνεχώς έδαφος σε σχετικά δημοψηφίσματα.
Η περιλάλητη ΔΟΕ φοβούμενη πως στο μέλλον κανείς δεν θα ενδιαφέρεται να φιλοξενήσει τους Αγώνες θα λαμβάνει ως πλεονέκτημα στο μέλλον τη χρήση υφιστάμενων και προσωρινών κατασκευών από υποψήφιους διοργανωτές για να μειωθεί το κόστος της φιλοξενίας της διοργάνωσης. Οι μελλοντικοί ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να έχουν επίσης τη σύμφωνη γνώμη των πολιτών που θα εξασφαλίζεται μέσω δημοψηφισμάτων πριν καταθέσουν υποψηφιότητα, ενώ θα γίνονται αποδεκτές και συν-υποψηφιότητες πολλών πόλεων, χωρών ή περιοχών.
Πολλά απ’ όσα προτείνει σήμερα η ΔΟΕ για αρκετές χώρες θεωρούνται εδώ και χρόνια εκ των ων ουκ άνευ. Πλην Ελλάδας φυσικά.













