Το Βερολίνο θέλει πάγωμα ενοικίων για μια πενταετία

Δεν εκτινάσσουν μόνο στην Αθήνα (έως και κατά 33% υψηλότερα το 2019, σύμφωνα με έρευνες) τα ενοίκια η μόδα των βραχυχρόνιων μισθώσεων (AirbnB) και ασφαλώς η ανάκαμψη των οικονομιών. Πολύ μεγάλες, αν όχι ανάλογες, είναι οι αυξήσεις και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Λίγες εβδομάδες μετά τα πλαφόν στις αυξήσεις των ενοικίων που επέβαλε το Παρίσι, αποφάσισε να κινητοποιηθεί το Βερολίνο. Οι Αρχές της γερμανικής πρωτεύουσας μάλιστα μελετούν το πάγωμα των ενοικίων για μια ολόκληρη πενταετία!

Συγκριτικά με το Παρίσι ή το Λονδίνο, τα ενοίκια στο Βερολίνο είναι ακόμα χαμηλά. Το κόστος ζωής σε ολόκληρη τη Γερμανία έχει κρατηθεί χαμηλά, ως γνωστόν, χάρη στην περιβόητη Ατζέντα 2010 που υιοθέτησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο τότε καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ για να εκτινάξει, όπως αποδείχθηκε, την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας στα ύψη και να δημιουργήσει η χώρα ένα νέο «οικονομικό θαύμα». Δεν είναι τυχαίο ότι το παρατσούκλι του Βερολίνου είναι εδώ και χρόνια «πόλη φτωχή, αλλά σέξι». Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, όλα αλλάζουν ραγδαία (και) στη γερμανική πρωτεύουσα.

ΕΠΕΣΕ ΧΡΗΜΑ. Θα έλεγε κανείς ότι οι τεράστιες επενδύσεις που έγιναν στις ανατολικές συνοικίες του Βερολίνου, που δεν θυμίζουν σε τίποτα πλέον την γκρίζα και κατηφή εικόνα που είχαν τα πρώτα χρόνια μετά την κατάρρευση του Τείχους, έκαναν την πόλη ακόμη περισσότερο «σέξι», αλλά πολύ λιγότερο «φτωχή». Εξάλλου τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις της Ανγκελα Μέρκελ μοίρασαν περισσότερο χρήμα στους γερμανούς εργαζομένους – είναι χαρακτηριστικό ότι καθιερώθηκε για πρώτη φορά κατώτατο ωρομίσθιο στη χώρα.

Το αποτέλεσμα ήταν ο διπλασιασμός των ενοικίων την τελευταία δεκαετία στη γερμανική μητρόπολη των τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων. Και βοηθούντος του AirbnB, η έλλειψη στέγης στην πόλη έχει εξελιχθεί σε μείζον πρόβλημα. «Θέλουμε κατ’ αρχάς να επαναφέρουμε την ηρεμία σε μια αγορά που καλπάζει με σπασμένα τα φρένα και στη συνέχεια, θεσπίζοντας ένα ανώτατο όριο ποσοστιαίων αυξήσεων, να εξασφαλίσουμε την ελκυστικότητα των μισθώσεων» εξήγησε μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση η Κατρίν Λόμπσερ, αρμόδια για τα ζητήματα στέγασης στον Δήμο του Βερολίνου.

Η πρόταση νόμου που παρουσίασαν οι δημοτικές Αρχές της πόλης προβλέπει ένα πάγωμα των ενοικίων από το έτος 2020. Το πάγωμα θα αφορά όλες τις παλαιές κατοικίες που ενοικιάζουν ιδιώτες – περί τα 1,5 με 1,6 εκατ. διαμερίσματα και σπίτια, σύμφωνα με την Ενωση Ενοικιαστών Βερολίνου. Ακόμα και σε περιπτώσεις ανακαίνισης των διαμερισμάτων, η αύξηση στο ενοίκιο δεν θα ξεπερνά τα… 0,50 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Διαφορετικά ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να λαμβάνει την έγκριση των τοπικών Αρχών.  Οι κοινωνικές κατοικίες που διατίθενται προς ενοικίαση, όπως και τα καινούργια διαμερίσματα που ενοικιάζονται για πρώτη φορά, δεν θα υπόκεινται στους υπό μελέτη περιορισμούς.

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΝΟΙΚΑΡΗ. Σημειωτέον ότι οι ενοικιαστές που θεωρούν ότι καταβάλλουν υπέρογκο μίσθωμα έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στον Δήμο του Βερολίνου, που παρεμπιπτόντως διοικείται από έναν πολύ «αριστερό» συνασπισμό Σοσιαλδημοκρατών, Ριζοσπαστών της Αριστεράς και Οικολόγων, και να ζητήσουν ώστε να μεσολαβήσει για να… ορθολογικοποιηθεί το νοίκι. Επίσης, ο ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος δεν δικαιούται να απαιτήσει από έναν νέο ενοικιαστή υψηλότερο μίσθωμα από αυτό που πλήρωνε ο τελευταίος νοικάρης αν δεν έχει εν τω μεταξύ ανακαινίσει το διαμέρισμα. Κάθε παραβίαση των κανονισμών αυτών από τους ιδιοκτήτες επισύρει δημοτικά πρόστιμα που μπορούν να φτάσουν τα 500.000 ευρώ.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα ακινήτων Immowelt, οι Βερολινέζοι δίνουν κατά μέσο όρο το ένα τέταρτο του μισθού τους για στέγαση, ενώ η ιδιοκατοίκηση στην πόλη περιορίζεται μόνο στο 18,4% των κατοίκων της – ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη. Οπως αναφέρει η γαλλική «Le Figaro», «έπειτα από πολλά καταστροφικά εκλογικά ποσοστά, οι Σοσιαλδημοκράτες εταίροι της κυβέρνησης Μέρκελ υποστηρίζουν με ζέση τις θέσεις των βερολινέζων ενοικιαστών». Αλλά η καγκελάριος σε πρόσφατη συνάντησή της με εκπροσώπους των ενοικιαστών τούς ζήτησε «να μην αποθαρρύνουν με τις απαιτήσεις τους τις επενδύσεις στην κατοικία», διότι «η καλύτερη λύση στο στεγαστικό πρόβλημα είναι η κατασκευή νέων κατοικιών».