Ο Κούγιας στο Κούγκι

Ο μιθριδατισμός αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στάλα στάλα το δηλητήριο, μας προκάλεσε ανοσία απέναντι σε οτιδήποτε σάπιο, στρεβλό, παράλογο, έκνομο. Ολα μας φαίνονται πια φυσιολογικά. Σαν να ήταν πάντοτε έτσι.

Οι ανωνυμογραφούντες πέτυχαν τον στόχο τους να τροχίσουν την αξιοπιστία των αντιπάλων τους. Να γίνεται αυτόματη εκτροπή θέματος όταν τίθεται ζήτημα νομιμότητας και ελέγχου.

Οι αντικραδασμικοί μηχανισμοί που στήθηκαν από το συριζαϊκό υπουργείο Αθλητισμού με τη βοήθεια των χρυσοπληρωμένων τρολ που κυκλοφορούν με μανδύα προβάτου δεν επιτρέπουν να νιώθουμε τους καταγγελτικούς σεισμούς.

Οπως αυτόν που προκάλεσε τις τελευταίες ημέρες ο Αλέξης Κούγιας με αναφορές σε μαφία που λυμαίνεται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Η περιγραφή της αρρώστιας με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και ονοματεπώνυμα που μοιάζει περισσότερο με μαγνητική τομογραφία, θα έπρεπε να είχε κινητοποιήσει τους εισαγγελείς.

Κάποιοι δεν μπήκαν στον κόπο ούτε να τις αναπαράγουν στις «αντικειμενικές ιστοσελίδες». Δεν αντιλήφθηκαν πως με αυτή την κίνηση άναψαν τα φώτα στο σκοτεινό δωμάτιο, αποκαλύφθηκαν άθελά τους, στην προσπάθεια να προσφέρουν μια ακόμα εκδούλευση.

Στον Κούγια μπορείς να καταλογίσεις πολλά. Για τον έκρυθμο χαρακτήρα του, τις υπερβολές του, τον ακραίο λόγο του, το θερμό ταμπεραμέντο. Αυτό που δεν μπορείς να παραγνωρίσεις, ωστόσο, είναι το υπόβαθρό του στη νομική επιστήμη και την εμπειρία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Η πορεία του στο άθλημα συνιστά επαγγελματία. Είναι όμως επαγγελματίας όσο και ένας ποδοσφαιριστής σαράντα ετών που συνεχίζει να αγωνίζεται χωρίς αμοιβή. Ο Κούγιας είναι εραστής του ποδοσφαίρου. Το γουστάρει ως άθλημα, ως χόμπι. Η δικηγορία τού πρόσφερε φήμη και δόξα αλλά την ικανοποίηση, αυτό το βαθύ αρχέγονο συναίσθημα που νιώθει ο άνθρωπος μετά την ολοκλήρωση της σεξουαλικής πράξης, μόνο στο ποδόσφαιρο μπορεί να τη νιώσει.

Το συγκρουσιακό του DNA σε συνδυασμό με όσα συμβαίνουν στο παρασκήνιο του αθλήματος στην ημεδαπή είναι σαν τη σχέση της πυρίτιδας με τη φωτιά. Το Κούγκι είναι ζήτημα χρόνου.