{T16}Τέρενς Κουίκ, {LF}α λα Μπάτμαν και Σούπερμα{T16}ν

Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, αυτό μου φέρνει τρόμο. Ο Τέρενς Κουίκ στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Να τον δω να σηκώνει τη γροθιά και να φωνάζει «Venceremos» και τι στον κόσμο. Να χορεύει στους ρυθμούς του «Bella Ciao» και γύρω ν’ ανεμίζουν οι κόκκινες σημαίες. Να κατεβαίνει με το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ στη διαδήλωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου και να φωνάζει «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών». Ιδού λοιπόν ο σουρεαλισμός. Στις 7 Ιουλίου που κατά τον ΣΥΡΙΖΑ «αποφασίζουμε για τη ζωή μας», έρχεται να βάλει πλάτη, να βάλει τα στήθη του μπροστά ο Τέρενς Κουίκ. Σε σκετς του Μάρκου Σεφερλή να το έβλεπες στο Δελφινάριο, δεν θα το πίστευες. Οτι θα ερχόταν η στιγμή που η ζωή σου θα κρεμόταν στα χέρια του Τέρενς Σπένσερ Κουίκ. Να σε σώσει ο Τέρενς από τους κακούς δεξιούς. Οπως ο Μπάτμαν, ο Κάπτεν Αμέρικα και οι άλλοι υπερήρωες σώζουν την ανθρωπότητα από τον Τζόκερ και τους άλλους κακούς.

Μεταγραφές

Δυστυχώς δεν πρόκειται για κόμικς ή κινηματογραφική ταινία. Οπου ο Σούπερμαν αναλαμβάνει την αποστολή να σώσει την ανθρωπότητα από τον Λεξ Λούθορ. Δεν πρόκειται περί επιστημονικής φαντασίας. Είναι η πραγματικότητα. Είναι ο Τέρενς Κουίκ που θέλει να σε σώσει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αδωνη Γεωργιάδη. Που έρχονται για να σου πάρουν τη ζωή. Να σου πάρουν το οκτάωρο, την πενθήμερη εργασία, τη σύνταξη. Ιδού λοιπόν ο σουρεαλισμός. Λαφαζάνη και Στρατούλη έρχονται να αντικαταστήσουν στους λαϊκούς αγώνες τα παρατράγουδα των ΑΝΕΛ. Κουίκ και Παπαχριστόπουλος. Κι Ελενα Κουντουρά στην Ευρώπη, αντί του Μανώλη Γλέζου. Στις μεταγραφές τα έχουμε δει όλα. Τον Γιώργο Δεληκάρη στον Παναθηναϊκό. Τον Μίμη Δομάζο στην ΑΕΚ. Γαλάκο – Κυράστα να φοράνε την πράσινη φανέλα με το τριφύλλι. Τον Σπανούλη την κόκκινη με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο.

Διαχείριση

Τον Λουίς Φίγκο (φωτογραφία κάτω) από την Μπαρτσελόνα στη Ρεάλ. Στον αιώνιο εχθρό. Περί επαγγελματιών πρόκειται. Που παρέχουν υπηρεσίες. Δεν έχουν ιδεολογία οι ομάδες. Στα χρώματα διαφέρουν. Κάπως έτσι και στην πολιτική. Ο Μίκης Θεοδωράκης και βουλευτής του ΚΚΕ και υπουργός της Νέας Δημοκρατίας. Στέφανος Μάνος και Ανδρέας Ανδριανόπουλος στο ΠΑΣΟΚ. Τα τελευταία χρόνια με την κρίση επήλθε η πλήρης πολτοποίηση. Πανηγύρι μετακινήσεων, μεταπηδήσεων και μεταγραφών. «Δεξιοί» βαφτίζονται «αριστεροί» και τούμπαλιν. Απόλυτα λογικό. Οταν τα δύο μεγάλα κόμματα στα σπουδαία και στα σημαντικά συμφωνούν σε όλα. Στήριξαν και εφάρμοσαν τα μνημονιακά μέτρα. Στην εξωτερική πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ είναι βασιλικότερος του βασιλέως. Σφάξε με αγά μου (Βρυξέλλες – Ουάσιγκτον) ν’ αγιάσω. Η καβγάς γίνεται για τη διαχείριση. Εξού και το «δεξιός» με το «αριστερός» είναι τόσο δυσδιάκριτο.

Στεγανά

Εξού κι αφού μίκρυναν τόσο πολύ οι αποστάσεις, οι τόσο πολλές μεταγραφές. Εν μία νυκτί η καταπράσινη Αρια Αγάτσα στη Νέα Δημοκρατία. Στο ΚΙΝΑΛ διώξανε τον Βενιζέλο και πήρανε τη Βάνα Μπάρμπα. Με προϋπηρεσία στα ψηφοδέλτια του ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη. Και τι έγινε; Σάμπως την πήρανε για το πολιτικό της κριτήριο; Γνωστοί και διάσημοι αναζητούνται για υποψήφιοι. Στο ΚΙΝΑΛ επίσης βρήκε στέγη ο «πάω κι έρχομαι» εδώ και 30 χρόνια (σε διάφορα κόμματα) Στάθης Παναγούλης. Δεν χάλασε τη σούπα ο Τέρενς Κουίκ (φωτογραφία πάνω). Τα στεγανά έχουν διαρραγεί προ πολλού. Ψαριανός – Τατσόπουλος, εντάχθηκαν στη Νέα Δημοκρατία. Ο Ψαριανός ωστόσο έχει μια πορεία (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, ΝΔ). Δεν έκλινε ξαφνικά επί δεξιά. Το «δεξιός» – «αριστερός», όπως προσδιορίζεται σήμερα, είναι ένα ψευδοπρόβλημα. Οταν την έννοια αριστερός την ευτέλισε και την εξευτέλισε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και την αποτελειώνει με τη συναλλαγή με τα ορφανά του Καμμένου.

Ρετάλια

Με τα ψέματα. Με την πολιτική των Μνημονίων και της άγριας φορολογίας που εφάρμοσε. Με τον Πολάκη, τον Πετσίτη, τα νταραβέρια με τους επιχειρηματίες, τα κότερα, την εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης, τους διορισμούς, τα ρουσφέτια. Κι έρχεται ένα κόμμα (υποτίθεται) αρχών και μαζεύει τα ρετάλια των ΑΝΕΛ. Βάσει ποιων αρχών και ποιας ιδεολογίας; Ελλείψει άλλου ο 85χρονος Βασίλης Βασιλικός (πρώην ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) επικεφαλής στο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Στα ψηφοδέλτια ο Τέρενς Κουίκ. Είναι η αποθέωση του αχταρμά. Η αποθέωση του αμοραλισμού και της συναλλαγής. Κι ο Τέρενς Κουίκ τη δουλειά του κάνει. Μπας και τη σκαπουλάρει. Πήδηξε από το καράβι των ΑΝΕΛ μόλις άρχισε να μπατάρει. Στήριξε την κυβέρνηση Τσίπρα. Παρέμεινε υπουργός. Στα 72 του χρόνια και με χρέη άνω του ενός εκατομμυρίου (σε τράπεζες και Εφορία) δεν είχε άλλη επιλογή. Η δημοσιογραφία πλέον δεν έχει λεφτά.

Σκουπίδια

Προκειμένου να επιβιώσεις πας και με τον διάολο. Εστω κι αν οι πιθανότητες εκλογής εντάσσονται στη σφαίρα του απίθανου. Τι είχε τι έχασε; Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι αρχές και η αριστεροσύνη πήγαν περίπατο. Στα σκουπίδια. Από την Προοδευτική Συμμαχία των ευρωεκλογών, στον Κουίκ. Οσο απελπισμένος είναι ο Τέρενς, άλλο τόσο είναι κι ο Αλέξης.