Ζητούνται ξεναγοί {LF}για το Τσερνόμπιλ!

Μετά την προβολή της τηλεοπτικής σειράς του HBO «Τσερνόμπιλ», η κίνηση στο πραγματικό Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας εκτοξεύτηκε. Οι αφίξεις τουριστών στη Ζώνη Αποκλεισμού είναι μια αρκετά ανεπτυγμένη τουριστική βιομηχανία, εάν μπορεί να ονομαστεί έτσι. Πέρυσι την επισκέφθηκαν 71.000 άτομα, ενώ φέτος οι επισκέπτες έχουν ήδη ξεπεράσει τις 30.000 και αναμένεται να ξεπεράσουν τις 100.000 ώς το τέλος του χρόνου. Οι τουρίστες έρχονται από όλα τα σημεία του πλανήτη, φέτος ακόμα και 40 Ελληνες βρέθηκαν εκεί. «Βάσει των στατιστικών μας, πέρυσι δεν είχαμε κόσμο μόνο από τη Βόρεια Κορέα» λέει στα «ΝΕΑ» ο Κιρίλο Γάρνικ, επικεφαλής της υπηρεσίας που βγάζει τις άδειες εισόδου των επισκεπτών στη Ζώνη Αποκλεισμού.

Μετά το πυρηνικό ατύχημα το 1986, οι σοβιετικές Αρχές απέκλεισαν την περιοχή σε ακτίνα 30 χιλιομέτρων από τον μοιραίο αντιδραστήρα Νο 4. Μέσα στη Ζώνη Αποκλεισμού βρέθηκαν οι πόλεις Τσερνόμπιλ και Πρίπιατ και δεκάδες χωριά στην Ουκρανία αλλά και ορισμένα στη Λευκορωσία. Ολοι οι κάτοικοι, περίπου 115.000, απομακρύνθηκαν διά παντός και έκτοτε η είσοδος επιτρέπεται μόνο με ειδική άδεια και με συνοδεία επίσημου ξεναγού. Το κόστος για έναν επισκέπτη που θέλει να δει με τα μάτια του τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης τεχνογενούς καταστροφής στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι περίπου 100 ευρώ. Η πόλη Πρίπιατ, την οποία κυρίως θέλουν να δουν οι τουρίστες, βρίσκεται πολύ κοντά στον αντιδραστήρα. Πρόκειται για μια «σοβιετική χρονοκάψουλα», η αρχιτεκτονική και οι λεπτομέρειες μέσα και έξω από τα κτίρια έχουν μείνει απείραχτες από το 1986. Ακόμα, οι τουρίστες έχουν τη δυνατότητα να δουν τον ίδιο τον αντιδραστήρα που εξερράγη και τώρα είναι καλυμμένος με «σαρκοφάγο», μια τεράστια κατασκευή που φτιάχτηκε για να κρατάει μέσα τη ραδιενέργεια. Ορισμένοι επισκέπτονται τους σαμοσιόλι, δηλαδή τους λίγους ηλικιωμένους που επέστρεψαν με δική τους πρωτοβουλία στα χωριά και αρνήθηκαν να ξαναφύγουν. Από τα δεκάδες αξιοθέατα και αξιοπερίεργα του Τσερνόμπιλ, οι επισκέπτες ξεχωρίζουν την Ντουγά, μια τεράστια κεραία που φτιάχτηκε για να εντοπίζει πυρηνική επίθεση εις βάρος της ΕΣΣΔ. Οι ενδιαφερόμενοι, πληρώνοντας κάτι παραπάνω, μπορούν ακόμα και να διανυκτερεύσουν σε μία από τις τρεις πανσιόν που λειτουργούν στο Τσερνόμπιλ.

«Τα μέρη που θέλουν να δουν οι τουρίστες έχουν πλέον άμεση σχέση με την τηλεοπτική σειρά» μας λέει η Βικτόρια Μπάλεβα, μία εκ των περίπου εκατό επίσημων ξεναγών της Ζώνης Αποκλεισμού. Οι δουλειές για τις εταιρείες που κάνουν ξεναγήσεις έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και οι υπάρχοντες ξεναγοί δεν επαρκούν. «Μονίμως ψάχνουμε νέο κόσμο για να δουλέψει» λέει η Βικτόρια. Εκτός από τις νόμιμες και εγκεκριμένες επισκέψεις στη Ζώνη Αποκλεισμού, μέσα στην απαγορευμένη περιοχή κυκλοφορούν και οι λεγόμενοι στάλκερ. Πρόκειται για άτομα – τυχοδιώκτες που μπαίνουν κρυφά και χωρίς καμία άδεια, τριγυρνούν στο δάσος, μπαίνουν στα διαμερίσματα του Πρίπιατ, στα εγκαταλελειμμένα σπίτια στα χωριά, ανεβαίνουν στις ταράτσες και γενικά «ανεβάζουν την αδρεναλίνη τους» φλερτάροντας με τον κίνδυνο. Οπως λένε, αρνούνται να αποδεχθούν τους αυστηρούς περιορισμούς ασφαλείας, ενώ ορισμένοι λειτουργούν και ως παράνομοι ξεναγοί.

Για τους περισσότερους από αυτούς, όπως και για εκείνους που εργάζονται επίσημα στο Τσερνόμπιλ, οι επισκέψεις στη Ζώνη Αποκλεισμού δεν είναι απλώς μια δουλειά αλλά περισσότερο αποστολή που έχουν δώσει στον εαυτό τους. «Για μένα το Τσερνόμπιλ – και η περιοχή αλλά και η καταστροφή – είναι κομμάτι της ζωής μου. Δεν θέλω να γίνει κομμάτι της ζωής άλλων ανθρώπων, αλλά θέλω να τους γίνει μάθημα. Να μην ξεχαστεί και να μην επαναληφθεί» λέει στα «ΝΕΑ» ο Κιρίλο Γάρνικ.