Πανάκριβο άρωμα {LF}σε μικρό μπουκάλι

Mια γαλλική παροιμία λέει πως τα ακριβά αρώματα μπαίνουν σε μικρό μπουκάλι και ένα τέτοιο ήταν και το δικό του…

Ενα τοσοδούλικο μπουκαλάκι που έκρυβε ένα πανάκριβο άρωμα με το οποίο ο Τόνι Πάρκερ ψέκασε και σκόρπισε την ευωδία του στο παγκόσμιο μπάσκετ επί είκοσι συναπτά έτη!

Επέστη ο χρόνος λοιπόν και την περασμένη Δευτέρα ο γάλλος πόιντ γκαρντ στο χρονικό μιας προαναγγελθείσης απόφασης κατέβηκε από τη σκηνή στην οποία πρωταγωνιστούσε εξ απαλών ονύχων!

Θρυλική καριέρα

Ηταν μόλις 19 (στην κυριολεξία) Μαΐων όταν στρατολογήθηκε από τους Σαν Αντόνιο Σπερς, τους οποίους ως ιθύνων νους και ως αντ’ αυτού (του Γκρεγκ Πόποβιτς ντε) εντός παιδιάς αξιώθηκε να οδηγήσει στην κατάκτηση τεσσάρων τίτλων του ΝΒΑ (2003, 2005, 2007, 2014) παρέα με τον Ντιμ Ντάνκαν και τον Μανού Τζινόμπιλι…

Στο πέρασμα των χρόνων αποχώρησαν ο ένας μετά τον άλλον, το περασμένο καλοκαίρι έφυγαν επίσης ο Καουάι Λέοναρντ και ο Ντάνι Γκριν και από την ομάδα η οποία ανέβηκε στον θρόνο το 2014, οι μόνοι που ξέμειναν για να φυλάνε τις Θερμοπύλες του Αλαμο είναι ο Πάτι Μιλς και ο Μάρκο Μπελινέλι…

Πριν από τρία χρόνια, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Ζανέιρο, ο γεννημένος στις 17 Μαΐου του 1982 στην Μπριζ του Βελγίου, Πάρκερ είχε αποσυρθεί από την εθνική ομάδα της Γαλλίας και τώρα βγαίνει οριστικά στη σύνταξη: με γεμάτα βιβλιάρια ενσήμων και με μια μεγάλη περιουσία που δεν έχει να κάνει μονάχα με τα χρήματα, αλλά και με τις εικόνες, τις εμπειρίες και την αγάπη του για το μπάσκετ…

Με όλα αυτά μάλιστα φιλτράρει τις αρτηρίες της Βιλερμπάν, η οποία επιστρέφει την ερχόμενη σεζόν στην Ευρωλίγκα!

Ο συμπατριώτης του Αλέν Ντελόν είχε πει κάποτε ότι «είναι καλύτερα να σε ρωτούν γιατί σταμάτησες, παρά για ποιον λόγο συνεχίζεις» και αυτό ακριβώς το σκεπτικό διαπνέει και τον απόμαχο πια μπασκετμπολίστα. «Πάντοτε σκεπτόμουν τη στιγμή που δεν θα ήμουν πια ο Τόνι Πάρκερ» εξήγησε. «Εφόσον λοιπόν δεν μπορώ να είμαι ο εαυτός μου και να διεκδικήσω ένα πρωτάθλημα, δεν θέλω να παίξω άλλο μπάσκετ»!

Καλά το σκέφθηκε, καλά το είπε, καλά ξηγήθηκε!

Οι Σπερς απέσυραν τις φανέλες του Ντάνκαν και του Τζινόμπιλι και προσεχώς, μεσούσης της επόμενης σεζόν, θα επιδαψιλεύσουν την ίδια υπέρτατη τιμή και στο δικό του Νο 9.

Για… τένις

«Ενα βράδυ συναντηθήκαμε στο Σαν Αντόνιο και φάγαμε όλοι μαζί» αποκάλυψε ο Πάρκερ. «Τους είπα ότι θα σταματήσω και τότε ο Τιμ και ο Μανού με κοίταξαν με δυσπιστία. Με ρώτησαν αν είμαι σίγουρος για την απόφασή μου και όταν τους απάντησα ότι την έχω πάρει και δεν την αλλάζω καταχάρηκαν διότι θα μπορούμε, λέει, να βρισκόμαστε πιο συχνά, να παίζουμε τένις και να περνάμε ξέγνοιαστες στιγμές»!

Ο Πάρκερ φαινόταν από μικρός ότι θα μεγαλώσει τόσο ως μπασκετμπολίστας, όσο και ως επιχειρηματίας! Εκτός από ιδιοκτήτης και πρόεδρος της Βιλερμπάν διαθέτει επίσης στο πόθεν έσχες του μια ακαδημία μπάσκετ, ένα διεθνές σχολείο που θα αρχίζει να λειτουργεί από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο στη Λυών, ωστόσο οι στόχοι του ξεπερνούν τα γαλλικά και τα ευρωπαϊκά όρια και εκτείνονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ο μύχιος, πλην δεδηλωμένος εσχάτως μεγαλεπήβολος πόθος του είναι «να γίνω κάποια μέρα ιδιοκτήτης μιας ομάδας του ΝΒΑ». Το εννοεί αυτό ο πρωταθλητής Ευρώπης με τους Τρικολόρ το 2013 (συν ένα ασημένιο και δυο χάλκινα μετάλλια στα Ευρωμπάσκετ) και μάλιστα το δουλεύει επιμελώς και συστηματικώς. «Εχω κάνει ήδη κάποιες συζητήσεις με διαφόρους ανθρώπους στην Αμερική οι οποίοι παρακολουθούν αυτά που κάνω στη Γαλλία. Μου αρέσει πολύ η ιδέα και πιστεύω ότι μια μέρα, όταν θα υπάρχει η κατάλληλη ευκαιρία, θα την κάνω πραγματικότητα.

«Διάβολος»

Μικρός το δέμας (1μ.87) και χωρίς μούσκουλα, αλλά γίγας σε ταλέντο, ευστροφία και κλάση, ο Πάρκερ ήταν ένας σατανάς πάνω στα παρκέ και προφανώς θα νιώθει άβολα τώρα που αποσύρεται και βγαίνει από τη ρουτίνα του. «Ηθελα να κλείσω μια εικοσαετία στο ΝΒΑ, αλλά εν τέλει σταματάω έπειτα από 18 σεζόν. Είμαι συμβιβασμένος με την απόφασή μου και την είχα αποκρυσταλλώσει από καιρό και προετοίμαζα τον εαυτό μου για την έξοδο. Φεύγω και αφήνω την κληρονομιά μου στους νεαρούς παίκτες, όπως είχε συμβεί και με εμένα όταν ήμουν πιτσιρικάς…».

Σε τέτοιες περιπτώσεις οι Αμερικανοί λένε «thanks for the memories». Στην περίπτωση του Πάρκερ το μπάσκετ τον αποχαιρετά και (επειδή, ως γνωστόν, οι Γάλλοι είναι σοβινιστές και δεν προδίδουν ποτέ τη γλώσσα τους) του λέει «merci pour les memoires»!