Επόμενος στόχος, να εμποδίσει τον Βέμπερ

«Ανανεώστε την Ευρώπη». Renew Europe. Αυτό το όνομα θα έχει στο νέο Ευρωκοινοβούλιο το πάλαι ποτέ ALDE, η Συμμαχία Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, μετά την προσθήκη των 23 ευρωβουλευτών του LREM, του κόμματος του γάλλου προέδρου. Την είδηση ανακοίνωσε πρώτος χθες στο Τwitter ο Κρις Ντέιβις, ευρωβουλευτής των βρετανών Φιλελεύθερων Δημοκρατών, μαζί με τη σημείωση: «Οι νέοι γάλλοι εταίροι μας πρέπει λογικά να μείνουν ικανοποιημένοι, αν και πολλοί από εμάς θα συνεχίσουμε να την αποκαλούμε Ομάδα των Φιλελευθέρων». Αυτόν τον τελευταίο όρο δεν τον ήθελε επ’ ουδενί ο Εμανουέλ Μακρόν στον τίτλο της νέας ευρωομάδας, της τρίτης μεγαλύτερης πλέον στο Ευρωκοινοβούλιο με 110 έδρες, λόγω της συχνής αρνητικής του χρήσης στη Γαλλία. Μένει να φανεί αν ο γάλλος πρόεδρος θα επιτύχει και τον σαφώς πιο φιλόδοξο στόχο του να εμποδίσει τον διορισμό του Μάνφρεντ Βέμπερ, Spitzenkandidat του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στην κεφαλή της Κομισιόν. Υπό το πρίσμα αυτής της προσπάθειας, πάντως, ερμήνευσε το Politico τη δήλωσή του ότι θα στήριζε την καγκελάριο Μέρκελ αν αυτή επιθυμούσε να διαδεχθεί τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Μιλώντας προχθές στο γαλλόφωνο ελβετικό κανάλι RTS από τη Γενεύη όπου βρέθηκε για την 100ή επέτειο και το ετήσιο συνέδριο του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, ο Μακρόν επανέλαβε τις επιφυλάξεις του όσον αφορά το σύστημα των Spitzenkandidaten, όπως και την πεποίθησή του ότι «η Ευρώπη χρειάζεται ισχυρές προσωπικότητες, χρειάζεται ανθρώπους με προσωπική αξιοπιστία και προσόντα για να καλύψουν τα (κορυφαία της) πόστα» – έχει ήδη κατονομάσει ως κατάλληλους υποψήφιους την επίτροπο Ανταγωνισμού, Μαργκρέτε Βεστάγκερ, τον επικεφαλής διαπραγματευτή για το Brexit Μισέλ Μπαρνιέ, καθώς και τον υποψήφιο των ευρωπαίων σοσιαλιστών Φρανς Τίμερμανς. Η αλήθεια είναι πως δεν αναφέρθηκε πρώτος στη γερμανίδα καγκελάριο, ερωτήθηκε για αυτήν. «Δεν θα μιλήσω εξ ονόματος της Ανγκελα Μέρκελ», απάντησε. «Αλλά αν το ήθελε, θα τη στήριζα. Ασφαλώς θα το έκανα. Διότι πιστεύω ότι χρειαζόμαστε κάποιον ισχυρό».

Η ίδια η γερμανίδα καγκελάριος βέβαια αφενός έχει δηλώσει ότι θα αποσυρθεί από την πολιτική όταν ολοκληρώσει την τέταρτη θητεία της το 2021 και έχει επανειλημμένως αποκλείσει μία μετακίνησή της στις Βρυξέλλες, αφετέρου υποστηρίζει σθεναρά τον υποψήφιο της ευρωπαϊκής της οικογένειας, τον Μάνφρεντ Βέμπερ.

Υπέρ του συστήματος των Spitzekandidaten, και ως εκ τούτου και του Βέμπερ, τάχθηκε, σε συνέντευξή του στο Politico, και ο απερχόμενος (την 1η Νοεμβρίου) πρόεδρος της Κομισιόν, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (ο πρώτος που διορίστηκε με βάση αυτό το άτυπο σύστημα, το 2014) προειδοποιώντας για τον κίνδυνο «να επιστρέψουν οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων στην εποχή του σκοτεινού θαλάμου» και των αποφάσεων κεκλεισμένων των θυρών. Οταν ρωτήθηκε αν θα ήθελε ασχέτως αυτού να δει τη Μέρκελ σε ένα υψηλό πόστο στις Βρυξέλλες, ο Γιούνκερ απάντησε χαριτολογώντας: «Επειδή τη συμπαθώ τη γυναίκα, δεν θέλω να το υποστεί». Στη διάρκεια μιας συνέντευξης ποταμού, ο πρόεδρος της Κομισιόν επιβεβαίωσε και τις φήμες ότι θα είχε προτιμήσει, το 2014, την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αντί για αυτήν την Κομισιόν, και όχι μόνο γιατί «είναι πιο εύκολο να έχεις μια θέση μερικής απασχόλησης παρά μία θέση πλήρους απασχόλησης» αλλά και γιατί ως «άνθρωπος της συναίνεσης», θα προτιμούσε να «ολοκληρώνει» ευρωπαϊκούς νόμους παρά να τους «προτείνει».