Στο θολωμένο (του) μυαλό…

Από όλες τις επιλογές του Αγγελου Αναστασιάδη, αυτό το τελευταίο 15θήμερο, μία είναι εντελώς ανεξήγητη. Προκαλεί κατάπληξη και αποδεικνύει πως ο τεχνικός της εθνικής ομάδας είχε μπερδεμένες σκέψεις και τον βασάνιζαν. Ποια ήταν; Το γεγονός ότι χρησιμοποίησε και τους τρεις τερματοφύλακές του. Λες και στο μυαλό του ήταν ισάξιοι και δεν ήθελε να δυσαρεστήσει κανέναν, λες και δεν μπορούσε να… σπάσει αυγά και να πάρει μια ξεκάθαρη απόφαση, δίνοντας μόνο σε έναν το χρίσμα του βασικού. Από εκεί αρχίζουν όλα, από τον «άσο». Προ ετών, σε φιλικό προετοιμασίας ομάδας της Α’ Πειραιά, καταμεσής του καλοκαιριού, ο προπονητής της μιας ομάδας τι έκανε, λέτε; Στο παιχνίδι έβαλε και του λόγου του τρεις γκολκίπερ, από 30′ τον καθέναν! Γιατί ήθελε και καλά να τους δει όλους. Αυτά, όμως, συμβαίνουν στις χαμηλές κατηγορίες και όχι σε υψηλό επίπεδο – να είμαστε εξηγημένοι.

Κατά τα λοιπά, οι διαπιστώσεις πάντα έχουν τη σημασία τους. Ο έλληνας προπονητής είτε ένεκα των απουσιών στο φιλικό με την Τουρκία, είτε λόγω διάθεσης να ανακατέψει την τράπουλα στη συνέχεια, είχε μόνο τρεις βασικούς στον νου. Δηλαδή, μόνο τρεις άρχισαν και τα τρία κολλητά παιχνίδια: ο Σάμαρης, ο Μασούρας και ο Φορτούνης. Το συγκεκριμένο τρίγωνο υπήρξε η βάση του κόουτς. Εκεί που έδειξε πλήρως πελαγωμένος ήταν στην άμυνα και στον αμυντικό μέσο που θα θωράκιζε τα μετόπισθεν. Δεξί μπακ ο Μαυρίας δύο φορές και μία ο Ζέκα, σε επιλογή που ξάφνιασε τους πάντες. Αριστερά δύο ματς πήρε ο Κούτρης και ένα ο Σταφυλίδης. Κέντρο άμυνας είδαμε από Βαλεριάνο και Κουρμπέλη, έως Μανωλά, Παπασταθόπουλο και Σιόβα. Και στο 6άρι, από Σιώπη για να… κουράζει τους Τούρκους μέχρι Σιόβα ώστε να ενοχλεί τους ταλαντούχους Ιταλούς. Οσο για κεντρικό φορ, ας ξεχάσουμε καλύτερα το… ψευτοεννιάρι Φορτούνης κόντρα στην Ιταλία και μένει ο Κουλούρης που δεν φάνηκε ούτε στην Αττάλεια ούτε το βράδυ της Τρίτης. Ελλείψει άλλου, η μόνη επιλογή στο θολωμένο κατά τα λοιπά μυαλό του κόουτς…

Τι συνάγεται από όλα τα ανωτέρω; Πρώτον, δεν πείστηκε όλο αυτό το διάστημα ότι μπορεί να βασιστεί σε συγκεκριμένο γκρουπ παικτών και να χτίσει ένα ομοιογενές σύνολο. Δεύτερον, θέλησε να τους ικανοποιήσει όλους, μοιράζοντας χρόνο συμμετοχής λες και βρισκόταν σε περίοδο μονταρίσματος του συνόλου. Και τρίτον, πολλοί ποδοσφαιριστές έδειξαν εκτός ρυθμού ή κουρασμένοι, με αποτέλεσμα να δικαιώσουν ελάχιστα τις προσδοκίες που υπήρχαν από αυτούς. Κάπως έτσι, οι τρεις απανωτές ήττες μόνο ως έκπληξη δεν μπορούν να θεωρηθούν…