Στον τενεκέ των σκουπιδιών

Η αναγγελία από τον Πάνο Καμμένο ότι οι ΑΝΕΛ δεν θα κατεβούν στις επόμενες εκλογές ήταν η ομολογία, εκ μέρους του συγκυβερνήτη επί περίπου τέσσερα χρόνια, ότι το κόμμα του εξαερώθηκε. Αφού στήριξαν τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ, όσο ήταν απαραίτητο, οι ΑΝΕΛ λεηλατήθηκαν από τον εξουσιαστικό μηχανισμό Τσίπρα. Πάνε άκλαυτοι και δεν θα μας λείψουν. Στο μεταξύ δηλητηρίασαν την πολιτική κουλτούρα του τόπου για χρόνια και μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσαν τρομακτική ζημιά.

Μαζί τους, άκλαυτος πάει και ο αρχηγός. Ο Πάνος Καμμένος. Κυνικός. Παραμυθάς (η πιο ωραία ιστορία του ήταν η ιστορία του εφευρέτη Ζωγράφου, που θα έφτιαχνε καύσιμα από νερό – έχει ισχυριστεί ότι του είχε ανατεθεί έργο από το υπουργείο Αμυνας). Κιτς. Ομοφοβικός. Συχνά με εξτρεμιστικό λόγο. Δικομανής αλλά και «κότα». Ανθρωπος των παρασκηνίων, είναι ο πρώτος που τόσο ξεδιάντροπα προσπάθησε να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη, υποδεικνύοντας σε ισοβίτη με τον οποίο συνομιλούσε παράνομα να καταθέσει εναντίον κατηγορουμένου. Εκκρεμεί, μεταξύ άλλων, η διερεύνηση κατηγορίας απιστίας για την πώληση όπλων του Στρατού στη Σαουδική Αραβία.

Ολα αυτά, και πολλά άλλα, έγιναν μέσω των ΑΝΕΛ, ενός κόμματος με εθνικιστική ρητορική που προέκυψε ως αντιμνημονιακή συνιστώσα της ΝΔ. Αγκάλιασε όλα τα συνθήματα της πάνω πλατείας της εποχής των Αγανακτισμένων αλλά τα προσάρμοσε στην κοινοβουλευτική τεχνογνωσία του αρχηγού και των βουλευτών που τον είχαν ακολουθήσει. Με αντευρωπαϊκή ρητορική, οχυρωμένος πίσω από την εχθροπάθεια κατά του «ξεπουλημένου στους ξένους» πολιτικού συστήματος, ο Καμμένος συναντήθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ στον μανιχαϊσμό της βίαιης καταγγελίας. Τον Δεκέμβριο του 2014, μέσω του βουλευτή του, και ηθοποιού, Σταύρου Χαϊκάλη, και με τη βοήθεια του Λάκη Λαζόπουλου, στήθηκε και μια ωραία θεωρία συνωμοσίας, ότι δήθεν κύκλοι της τότε κυβέρνησης Σαμαρά επιχείρησαν να δωροδοκήσουν τον Χαϊκάλη για να ψηφίσει Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα. Η υπόθεση εκείνη έστειλε τον Καμμένο στη Βουλή, και στην αγκαλιά του Τσίπρα.

Εκτοτε, πορεύτηκαν σφιχταγκαλιασμένοι, ως συμπληρωματικές δυνάμεις, μέχρι τη μέρα που χώρισαν. Ο Καμμένος κατάλαβε αργά ότι το δικό του κοινό δεν άντεχε την ανοχή στη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Τσίπρας τον ηπάτησεν.

Τον πέταξε στον σκουπιδοντενεκέ της Ιστορίας ο συνοδοιπόρος του. Νομίζω ότι αυτή η εξαπάτηση του Καμμένου από έναν κυνικότερο, από έναν ωμότερο Τσίπρα, ήταν η μεγάλη του ήττα. Κι η μεγάλη του τιμωρία.