Η Κατερίνα Μερτζάνη «σβήνει αναμνήσεις» στην έκθεση «Αν-εδαφικές καταγραφές»

«Γράφεις;» «Σβήνω». Σ’ αυτή τη μονολεκτική ερώτηση απαντά μονολεκτικά η ζωγράφος Κατερίνα Μερτζάνη. Και με μια λέξη εξηγεί τη νέα δουλειά της «Αν-εδαφικές καταγραφές», που εκτίθεται από σήμερα στην αίθουσα τέχνης Alma, στην Αθήνα. Αν προσέξεις καλά, όμως, δεν σβήνει απλώς. Σβήνοντας, γράφει κάτι καινούργιο. Κάτι απαλά φωτεινό. Αλλά τι σβήνει; Σβήνει μνήμες. Μνήμες της προσωπικής ιστορίας της, της μεγάλης Ιστορίας ή της ιστορίας της τέχνης. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να επινοήσει καινούργιες εικόνες, που δεν τις καθορίζει το παρελθόν, αλλά ούτε είναι μετέωρες, ατεκμηρίωτες. «Θέλω να δημιουργήσω οπτικές false memories», λέει. «Θολώνω σημεία της φυσικής ανάμνησης. Δεν σβήνω όμως ποτέ στ’ αλήθεια. Επιζωγραφίζοντας με πολυτελή, γυαλιστερά χρώματα είναι σαν να κοσμώ ή να αποδίδω τιμή στον ίδιο τον χρόνο, τον ανακηρύσσω πολυτελή όποιο κι αν υπήρξε το περιεχόμενό του».
Η Κατερίνα Μερτζάνη δεν θελγόταν ποτέ από την αναπαραστατική ζωγραφική. Ανέκαθεν, στην τέχνη της, συνδύαζε την αυθεντική, παραδοσιακή πολυτέλεια με φθηνό, pop glamour. Είναι πολύ προσωπική η ζωγραφική της – αλλά αν επιδιώκεις να βρίσκεσαι απέναντι στη μαζικότητα της εποχής, άρα και στη μαζικότητα των αναπαραστάσεών της, δεν έχεις άλλη επιλογή παρά τον προσωπικό δρόμο. Στο πέρασμα του χρόνου, πάντως, η ζωγράφος αφήνει πίσω τα σκοτεινά μοτίβα άλλων εποχών, επιδιώκοντας να χαθεί στη διαφάνεια του φωτός. Η Κατερίνα Μερτζάνη, μαθήτρια του Γιάννη Μόραλη στην ΑΣΚΤ, έχει στο ενεργητικό της δέκα ατομικές εκθέσεις, περί τις 20 συμμετοχές σε ομαδικές και μεγάλη δραστηριότητα – με πιο σημαντική για την ίδια, τη διδασκαλία στη Σχολή Βακαλό. Η νέα έκθεσή της εγαινιάζεται απόψε στην αίθουσα τέχνης Alma, Υψηλάντου 24 και θα διαρκέσει ώς τις 29 Ιουνίου.