Πορεία{CR}

Μέτρησε σχεδόν μια πενταετία στην πολιτική ζωή μέχρι να ακουστεί πως δεν κατεβαίνει σε εκλογές. Μια εβδομάδα αφού ο ιδρυτής του το παρουσίασε στα μίντια οι δημοσκοπήσεις έδιναν απλόχερα στο Ποτάμι ένα 5%. Δυο εβδομάδες μετά βρισκόταν στην τρίτη θέση των μετρήσεων. Στην πρώτη κάλπη που δοκιμάστηκε πήρε 6,6%. Ομολογουμένως εξαιρετική επίδοση για κόμμα τριών μηνών. Στη δεύτερη, τον Ιανουάριο του 2015, εξέλεξε 17 βουλευτές. Την 27η Ιανουαρίου ο Θεοδωράκης συζητούσε με τον Τσίπρα τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση. Τελικά, οι διαπραγματεύσεις δεν ευοδώθηκαν. Το κόμμα, όμως, είχε κερδίσει μια θέση στο επίκεντρο. Τα προβλήματα άρχισαν – ή μάλλον φάνηκαν –  τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς. Μέσα σε ένα επτάμηνο είχε μετατραπεί από έκπληξη στον μεγάλο χαμένο, αφού έπεσε στο 4,07%. Είχε χάσει 42% της δύναμής του εξαιτίας της  – έλεγαν τότε στελέχη του – «αμφίσημης στάσης του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ». Αλλοι απέδιδαν την πτώση στην «έλλειψη κομματικών δομών». Ηταν τα δύο ιδρυτικά του προβλήματα, που το ακολούθησαν μέχρι το τέλος.

Μαθήματα

Εκτοτε, πολλές φορές έγινε η κουβέντα για το αν τελειώνει ή όχι. Εγινε όταν αποφασίστηκε η συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ, αλλά κι όταν αποχώρησε από το ΚΙΝΑΛ. Την έκαναν ποταμικοί και μη όταν κυκλοφόρησαν οι πληροφορίες που ήθελαν τις αρχηγικές συζητήσεις με τη ΝΔ να είναι προχωρημένες, αλλά κι αφού υπερψήφισαν οι εναπομείναντες βουλευτές του τις Πρέσπες, κλείνοντας κάθε γαλάζια πόρτα. Εν τω μεταξύ το κόμμα έχανε ψηφοφόρους κι αποχαιρετούσε αξιόλογα στελέχη. Τι κι αν όλοι αναγνώριζαν την ανάγκη ενός σχήματος με προοδευτικές και μεταρρυθμιστικές ιδέες σαν το Ποτάμι; Αν έχει αξία η μίνι ιστορική αναδρομή στην ποταμική πορεία, αυτή είναι διπλή. Πρώτον, το θεοδωρακικό εγχείρημα επιβεβαιώνει το παλιό κλισέ, πως τα κόμματα επιβιώνουν μόνο εφόσον καταλαβαίνει ο ψηφοφόρος προς τα πού θέλουν να πάνε. Δεύτερον, το Ποτάμι θα μπορούσε να δώσει ένα μάθημα στους άσπονδους φίλους του στο ΚΙΝΑΛ: Τα μικρά κόμματα σε συνθήκες σαν αυτές που ζούμε τα τελευταία χρόνια αντέχουν μόνο όταν διαλέγουν πλευρά και κάνουν καμπάνια δυνητικού κυβερνητικού εταίρου. Οχι όταν ξεκινούν διμέτωπους.