Ο πολιτισμός, αντίδοτο {LF}στη νέα βαρβαρότητα

Σε αυτές τις ευρωεκλογές δεν μπορούμε να απέχουμε. Δεν υπάρχει ούτε χρόνος, ούτε πολυτέλεια για χαλαρή ψήφο ή αδιαφορία. Η πορεία της Ευρώπης θα κριθεί την Κυριακή. Την επομένη θα είναι αργά να αλλάξουμε γνώμη. Ας θυμηθούμε ότι και ο Χίτλερ δημοκρατικά εκλέχθηκε.

Ποια Ευρώπη θέλουμε; Θα πέσουμε στην παγίδα των ακροδεξιών φωνών που κρύβονται πίσω από μια αντισυστημική ρητορική του μίσους, ενώ στην πραγματικότητα επιδιώκουν να εφαρμόσουν τις πιο συντηρητικές και αυταρχικές πολιτικές που ευνοούν μια οικονομική ολιγαρχία; Ή θα δούμε καθαρά ποιο είναι το πραγματικό συμφέρον της μεγάλης πλειοψηφίας που έχει πλέον φτωχοποιηθεί από τις πολιτικές λιτότητας; Ο,τι και να υπόσχονται οι συντηρητικές δυνάμεις δεν μπορούν να το υλοποιήσουν, γιατί είναι όμηροι των μεγάλων συμφερόντων του 1%. Η ανεργία τους εξυπηρετεί, γιατί ασκεί τρομοκρατία στους πολίτες. Η μείωση φόρων θα ευνοεί αυτό το 1%, ενώ οι υπόλοιποι θα πληρώνουν από την τσέπη τους Παιδεία και Υγεία, που θα περάσουν σε ιδιωτικά συμφέροντα, ενώ ο πλούτος θα συνεχίσει να αναδιανέμεται υπέρ των διεθνών συμφερόντων, διαλύοντας το κοινωνικό κράτος. Και βέβαια οι πολίτες θα πληρώσουν το κόστος της κλιματικής αλλαγής, το οποίο η Ακροδεξιά του κυρίου Τραμπ ούτε που αναγνωρίζει.

Δύο είναι λοιπόν τα μεγάλα επείγοντα θέματα για τα οποία ψηφίζουμε: το πρώτο είναι η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη (με τη Δεξιά να τη φλερτάρει επικίνδυνα…) και οι αδιέξοδες πολιτικές λιτότητας. Το δεύτερο είναι η κλιματική αλλαγή που είναι ήδη εδώ, προσπερνώντας τα άτολμα βήματα που γίνονται για να αντιμετωπιστεί. Για να έχουμε ελπίδα ότι θα αλλάξουν οι πολιτικές που οδηγούν σε αδιέξοδα, είναι αναγκαία η συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στις ακραίες φωνές. Τις φωνές που καλλιεργούν τον θυμό ο οποίος συσκοτίζει την κρίση, τις φωνές που δημιουργούν φόβο και μίσος στους πολίτες και τους κάνουν να ανέχονται όλο και πιο αυταρχικές πολιτικές. Που μας απομακρύνουν από το ευρωπαϊκό όραμα ενοποίησης, από τις αρχικές κοινές αξίες του πολιτισμού και της ειρηνικής συνύπαρξης, γυρίζοντάς μας πίσω σε σκοτεινές εποχές. Ιδιαίτερα οι νέοι δεν θα πρέπει να πέσουν στη παγίδα μιας «εναλλακτικής Δεξιάς» που χρηματοδοτείται συστηματικά και στηρίζεται από τα fake news.

Εμείς σε αυτό το σκοτάδι αντιτάσσουμε την ελπίδα για μια Ευρώπη θεμελιωμένη στις αξίες του ανθρωπισμού, της αλληλεγγύης, της ειρηνικής συνύπαρξης, της ανθρώπινης πολυμορφίας. Μιας Ευρώπης όπου ο πολιτισμός θα είναι το κυρίαρχο αντίδοτο στη νέα βαρβαρότητα. Η Ελλάδα, έχοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα του πολιτισμού, μπορεί να προτείνει στην Ευρώπη ένα μοντέλο ευημερίας για την πλειοψηφία των πολιτών. Μια ολιστική προσέγγιση που να συνδέει την οικονομία, τον τουρισμό, την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων και των πλεονεκτημάτων της κάθε χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος και την παιδεία. Ο πολιτισμός είναι δικαίωμα, όπως ο αέρας και το νερό. Δεν είναι πολυτέλεια των μυημένων. Είναι ανάγκη, όχι μια περιττή διακόσμηση. Υπάρχει άλλος δρόμος, άλλος τρόπος. Χρειάζεται πίστη και συμμετοχή στα κοινά. Η δημοκρατία και η ελευθερία δεν είναι αυτονόητα. Χρειάζονται εγρήγορση και ενεργούς, συνειδητούς πολίτες.

Η Λυδία Κονιόρδου είναι υποψήφια ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία