Η Ευρώπη μπροστά στο μέλλον της

Οι ευρωεκλογές είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να σκεφτούμε ξανά όλα όσα μας έχει προσφέρει η συμμετοχή μας στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια αλλά και ποια η θέση και ο ρόλος της χώρας μας εφεξής μέσα σε μια Ευρώπη που αλλάζει ταχύτατα.

Είναι, βέβαια, μια ευκαιρία και για την ίδια την Ευρώπη να αναστοχαστεί τον ίδιο της τον εαυτό.

Σήμερα που βρίσκεται αναμφισβήτητα σε μεγάλο σταυροδρόμι, και ενόψει των κρίσιμων ευρωεκλογών, να αναρωτηθεί πόσο καλά εξυπηρετεί τον βασικό σκοπό για τον οποίο  δημιουργήθηκε: την ευημερία και την ασφάλεια όλων των ευρωπαϊκών λαών.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση αποτελεί ένα, στην πραγματικότητα, υβρίδιο πολιτικό. Δεν οργανώνεται πολιτικά όπως ακριβώς μια σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

Οπως είναι γνωστό, κρίσιμο ρόλο οπωσδήποτε διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία, βέβαια, λογοδοτεί στο Ευρωκοινοβούλιο εξασφαλίζοντας τη δημοκρατικότητα της διαδικασίας. Ομως η Επιτροπή αποτελεί τον κρίσιμο μοχλό λήψης των αποφάσεων.

Αυτό εξασφαλίζει μεν πολλές φορές την αποδοτικότητα, όμως ίσως θέτει ενίοτε ζητήματα ουσιαστικής, όχι τυπικής βέβαια, δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Με άλλα λόγια, όταν οι αποφάσεις είναι επιτυχημένες, οι ψηφοφόροι των κρατών-μελών μπορεί να τις αποδίδουν στις εθνικές κυβερνήσεις, όταν όμως είναι προβληματικές τότε υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε να ρίξουν τις ευθύνες στον εύκολο στόχο, την Ευρώπη.

Ετσι ο μέσος ευρωπαίος ψηφοφόρος αισθάνεται ενίοτε απομακρυσμένος από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, τα οποία μάλιστα στελεχώνουν πολιτικοί και τεχνοκράτες που δεν έχει με άμεσο τρόπο ο ίδιος υποδείξει.

Τίθεται ένα ζήτημα, πώς θα μπορούσε αυτή η απόσταση να περιοριστεί. Κατά τη γνώμη μου με τους εξής ίσως τρόπους:

– Ενα βήμα μπροστά θα μπορούσε να αποτελέσει μια διαδικασία που θα επιτρέπει στους ευρωπαϊκούς λαούς να επιλέγουν υποψήφιους καμιά φορά εκτός λίστας του κόμματος που ψηφίζουν. Αυτό θα μπορούσε να αναβαθμίσει την ποιότητα των ευρωβουλευτών.

– Αλλη δυνατότητα είναι να φτάσουμε κάποια στιγμή στην απευθείας ανάδειξη του Προέδρου από τους ευρωπαϊκούς λαούς, γεγονός που θα μπορούσε να περιορίσει το πρόβλημα της δημοκρατικής νομιμοποίησης.

– Πρέπει κάποια στιγμή να φτάσουμε στη δυνατότητα λήψης νομοθετικών πρωτοβουλιών και από το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο και μετά να ακολουθεί διαβούλευση με την Επιτροπή.

– Στα οικονομικά ζητήματα υπάρχουν μεγάλες εκκρεμότητες που πρέπει να διευθετηθούν, όπως η ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος με την εγγύηση των καταθέσεων, ένας πιο ισχυρός κοινός προϋπολογισμός, και γενικότερα μια ισχυρότερη πολιτική διεύθυνση που ταυτόχρονα να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες χωρών-μελών.

Οσον αφορά την οικονομία, όλα τα κράτη-μέλη αλλά και η Ευρώπη συνολικά, βρίσκονται πλέον μπροστά σε νέες μεγάλες προκλήσεις της εποχής, ιδίως την 4η βιομηχανική επανάσταση και τις νέες τεχνολογίες. Απέναντι έχει την Κίνα και την Αμερική, ακόμα και την Ινδία.

Σε κάθε περίπτωση οι καιροί είναι κρίσιμοι. Η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει σε μια πιο ουσιαστική και βαθιά ενοποιητική διαδικασία. Και γι’ αυτό οι εκλογές αυτές είναι κρίσιμες. Τόσο κρίσιμες όσο και οι εθνικές που ακολουθούν.

Η Κατερίνα Μάρκου είναι υποψήφια ευρωβουλευτής με τη ΝΔ