«Αποκαλύψαμε το αντιλαϊκό πρόσωπο της ΕΕ»
Ο ευρωβουλευτής και εκ νέου υποψήφιος με τη ΛΑΕ μιλάει για το Ευρωκοινοβούλιο, τη φωνή των κοινωνικών αγώνων εν Ελλάδι στην Ευρώπη και τη στάση της στο Προσφυγικό
Ο νυν ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας και εκ νέου υποψήφιος Νίκος Χουντής έδειξε μια αξιοσημείωτη δραστηριότητα κατά τη θητεία του, ενώ, όπως λέει, μετέφερε τη φωνή των κοινωνικών αγώνων εν Ελλάδι στο Ευρωκοινοβούλιο «με την πολιτική μας δράση και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, όπου αποκαλύψαμε το αντιλαϊκό πρόσωπο των πολιτικών κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ελληνικής κυβέρνησης». Σημειώνει δε πως η «ΕΕ δεν αποτελεί μια συμμαχία κρατών που αντιμετωπίζει κοινές προκλήσεις και προβλήματα και εγγυάται ένα καθεστώς ευημερίας, ασφάλειας και ειρήνης» και ειδικότερα για τον Νίκο Χουντή «λειτουργεί ως μηχανισμός επιβολής νεοφιλελεύθερων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, εις βάρος του κόσμου της εργασίας».
Κύριε Χουντή, κάντε μας μια αποτίμηση της θητείας σας στην Ευρωβουλή. Τι είναι αυτό που θεωρείτε εσείς ως το σημαντικότερο που πράξατε;
Από το 2015 εκπροσωπώ τη Λαϊκή Ενότητα και τις δυνάμεις της ανυπότακτης Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο. Ολο αυτό το διάστημα, παρά τα εμπόδια και τις διώξεις, η ΛΑΕ είναι στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων και κινημάτων, στην πρώτη γραμμή απόκρουσης της αντιλαϊκής πολιτικής που υπηρετούν τα κόμματα της «μνημονιακής πλειοψηφίας». Τη φωνή αυτών των αγώνων μεταφέραμε στο Ευρωκοινοβούλιο με την πολιτική μας δράση και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, όπου αποκαλύψαμε το αντιλαϊκό πρόσωπο των πολιτικών κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ελληνικής κυβέρνησης. Τις αγωνίες του ελληνικού λαού εκφράσαμε μέσα από τις τροπολογίες και τα ψηφίσματά μας στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, όπως για παράδειγμα για τη διατήρηση του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά, που τελικά υπερψηφίστηκε. Τον κόσμο της εργασίας, τους συνταξιούχους, τη νεολαία, τους κοινωνικά αποκλεισμένους, τους πρόσφυγες, αγωνιστήκαμε να υπερασπιστούμε με πλήθος ερωτήσεων και παρεμβάσεων.
Πού πάει αλήθεια η ΕΕ; Ποια η δική σας εκτίμηση; Υπάρχει πιθανότητα να έχουμε ευρωεκλογές της Ακροδεξιάς;
Το θέμα δεν είναι πού πάει η ΕΕ, αλλά πού πάει η Ελλάδα, που ακόμα προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές των τριών Μνημονίων και της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης στην ιστορία αναπτυγμένης οικονομίας. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει καλά ότι η ΕΕ δεν αποτελεί μια συμμαχία κρατών που αντιμετωπίζει κοινές προκλήσεις και προβλήματα και εγγυάται ένα καθεστώς ευημερίας, ασφάλειας και ειρήνης. Αντίθετα, λειτουργεί ως μηχανισμός επιβολής νεοφιλελεύθερων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Αυτό δεν μπορεί να το αποτρέψει ο εθνικισμός και ο ρατσισμός που αναπαράγει η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, από τη Λεπέν και τον Σαλβίνι, μέχρι τον Ορμπαν. Παρά τις αντισυστημικές ρητορείες της, η Ακροδεξιά αργά ή γρήγορα αποκαλύπτει το πραγματικά αντιλαϊκό της πρόσωπο, εφαρμόζοντας, με περισσότερη σκληρότητα, τις πολιτικές του κεφαλαίου.
Από την εμπειρία σας τι πρέπει να διορθωθεί στα ευρωπαϊκά όργανα και στη λειτουργία του Ευρωκοινοβουλίου;
Η θεσμική δομή της ΕΕ έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιβάλλεται μία μόνο πολιτική. Η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών παίρνουν τις σημαντικές αποφάσεις, πίσω από κλειστές πόρτες, σε καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας. Εκτός από το Ευρωκοινοβούλιο που ψηφίζεται άμεσα από τους ευρωπαίους πολίτες, όλα τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ είναι διορισμένα από τις κυβερνήσεις: Συμβούλιο, Κομισιόν, ΕΚΤ, κ.ά. Το τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας στο εσωτερικό της ΕΕ είναι ενδεικτικό της νεοφιλελεύθερης λογικής. Της λογικής που απαιτεί οι αποφάσεις για την οικονομία και την κοινωνία, να παίρνονται από «τεχνοκράτες», χωρίς την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα. Ωστόσο, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι το σύστημα εξουσίας της ΕΕ δεν χωράει μερικές διορθώσεις και αλλαγές, αφού σχεδιάστηκε με αυτόν τον αντιδημοκρατικό τρόπο, ακριβώς για να περιορίσει στο ελάχιστο τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές γεννούν.
Δεδομένης της αναζωπύρωσης του Προσφυγικού, τι προτείνετε αλήθεια;
Η στάση της ΕΕ και των κρατών-μελών στο θέμα της προσφυγικής κρίσης είναι καταστροφική. Από τη μια, υπάρχουν χώρες, όπως η Γαλλία, που επιχειρούν στρατιωτικά στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, συμβάλλοντας στη διάλυση χωρών και στη δημιουργία προσφυγικών καραβανιών, και από την άλλη χτίζουν φράχτες στα σύνορα, δημιουργούν στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά του Αιγαίου και εγκλωβίζουν τους πρόσφυγες στις χώρες πρώτης υποδοχής. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επέκταση της πολιτικής τους ισχύος στην περιοχή και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της στρατιωτικής τους βιομηχανίας. Εμείς αγωνιζόμαστε για τον τερματισμό των αιτιών που γεννούν τις προσφυγικές ροές, που είναι οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και ο πόλεμος, καθώς επίσης, για τη ριζική αλλαγή του πλαισίου χορήγησης ασύλου στην ΕΕ (Δουβλίνο) και την ουσιαστική στήριξη εκείνων των κρατών που δέχονται το μεγαλύτερο κύμα των μεταναστών και προσφύγων.
Αν εκλεγείτε, θα κληθείτε να συναποφασίσετε για τη νέα σχέση της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ποια αλήθεια είναι η θέση σας;
Η προκλητική και επιθετική στάση που ακολουθεί η Τουρκία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, δεν είναι μόνο αντίθετη ως προς το διεθνές δίκαιο, αλλά και επικίνδυνη για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή. Βλέπουμε καθημερινά να παραβιάζει, τόσο τον εναέριο, όσο και τον θαλάσσιο κυριαρχικό χώρο της Ελλάδας και της Κύπρου, να εισβάλει σε ξένες χώρες προβάλλοντας τη στρατιωτική της ισχύ και παραβιάζοντας θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα στο εσωτερικό της. Υπό αυτό το πρίσμα, η ΕΕ οφείλει να διακόψει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, να αναστείλει την παροχή κονδυλίων που συνδέονται με αυτές και να πιέσει την τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της Τελωνειακής Ενωσης, να σεβαστεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.
Γιατί με τη ΛΑΕ; Νιώθετε πως ανήκετε στις ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις ή συνεχίζετε να πιστεύετε στην ΕΕ;
Στρατεύομαι πολιτικά με τη ΛΑΕ γιατί με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον ελληνικό λαό, τη βούλησή του και τους αγώνες του, δεν υποταχθήκαμε στις πιέσεις των δανειστών και της ολιγαρχίας. Γιατί διατηρήσαμε ψηλά τη σημαία της ανυπότακτης Αριστεράς και συνεχίζουμε τους αγώνες σε κοινωνικά μέτωπα, όπως οι πλειστηριασμοί της λαϊκής κατοικίας, τα δικαιώματα των εργαζομένων, το περιβάλλον. Δεν θεωρώ ότι είμαστε ευρωσκεπτικιστές. Αλλωστε, η Ευρώπη είναι πολύ μεγαλύτερη από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους θεσμούς της. Αντίθετα, η Λαϊκή Ενότητα αγωνίζεται για μια Ευρώπη των λαών και των κινημάτων. Μια Ευρώπη της ισότιμης συνεργασίας κυρίαρχων κρατών και λαών, στη βάση της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνης.














