Μυοκαρδιοπάθειες και αντιμετώπιση

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μέχρι σήμερα δεχόταν ότι οι μυοκαρδιοπάθειες είναι παθήσεις του μυοκαρδίου αγνώστου κατά βάση αιτιολογίας. Ομως, η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) υποστηρίζει ότι στην κατηγορία των μυοκαρδιοπαθειών ανήκουν όλες οι παθήσεις, γνωστές ή άγνωστες, που τελικά προκαλούν βλάβη του μυοκαρδίου.

Το μυοκάρδιο είναι ολόκληρος ο μυς της καρδιάς. Ετσι μπορεί να διαταθεί, μπορεί να υπερτραφεί ή μπορεί να σκληρύνει, να γίνει ανελαστικό, χωρίς να υπάρχει σαφής αιτία. Τότε η καρδιολογία μιλά για διατατική υπερτροφική ή περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια. Ομως οι ίδιες ακριβώς βλάβες του μυοκαρδίου μπορεί να προκαλέσουν γνωστές καρδιοπάθειες ή γενικότερες παθήσεις του οργανισμού. Ετσι, οι βαλβιδοπάθειες, η υπέρταση, το έμφραγμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η σκληροδερμία, το διαρκές έντονο stress είναι από τις γνωστότερες παθήσεις που μπορούν να προσβάλουν το μυοκάρδιο. Ο άρρωστος μπορεί να είναι τελείως ασυμπτωματικός ή μπορεί να εμφανίσει σοβαρά συμπτώματα ανάλογα με το είδος της μυοκαρδιοπάθειας.

Οι άρρωστοι π.χ. με υπερτροφικού τύπου μυοκαρδιοπάθεια κινδυνεύουν κυρίως από θανατηφόρα αρρυθμία, ενώ οι άρρωστοι με διατατικού τύπου μυοκαρδιοπάθεια κινδυνεύουν κυρίως από καρδιακή ανεπάρκεια με σύμπτωμα την εύκολη κόπωση, τη δύσπνοια ή τα οιδήματα στα πόδια.

Πλέον, οι μέχρι σήμερα αγνώστου αιτιολογίας μυοκαρδιοπάθειες αποκτούν όνομα. Οι μεταλλάξεις των γονιδίων που κάθε μέρα ανευρίσκονται και ανακοινώνονται δίνουν το όνομά τους στις μυοκαρδιοπάθειες. Επαψε πλέον η κλινική εικόνα να καθορίζει την αιτία τους και το είδος της μυοκαρδιοπάθειας.

Οι μυοκαρδιοπάθειες που εκδηλώνονται στη βρεφική ή παιδική ηλικία είναι μυοκαρδιοπάθειες που οφείλονται σε γονιδιακές μεταλλάξεις και είναι οι πλέον δύσκολα αντιμετωπίσιμες μέχρις ότου εφαρμοστούν οι γονιδιακές θεραπείες.

Οι διάφορες ιώσεις μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα που να εξελιχθεί σε μυοκαρδιοπάθεια. Ομως τόσο η μυοκαρδίτιδα όσο και η μυοκαρδιοπάθεια εκδηλώνονται σε ορισμένα άτομα που παρουσιάζουν συγκεκριμένη γονιδιακή ταυτότητα και όχι σε όλα τα άτομα που προσβάλλονται από τους ίδιους ιούς.

Η θεραπευτική τους αντιμετώπιση εξαρτάται κυρίως από τα συμπτώματά τους. Δηλαδή συμπτώματα από καρδιακή ανεπάρκεια, συγκοπτικά επεισόδια με χορήγηση ανάλογων φαρμάκων ή εμφύτευση απινιδωτή- βηματοδότη. Γενικά, το μέλλον για την αντιμετώπιση των μυοκαρδιοπαθειών προοιωνίζεται ελπιδοφόρο με την εφαρμογή των γονιδιακών θεραπειών.