Η κρίση τριπλασίασε την πολιτική βία

Εκρηξη βίας με πάνω από 2.000 επιθέσεις (σε υλικούς αλλά και ανθρώπινους στόχους) από ακροδεξιές και ακροαριστερές ομάδες καταγράφηκε στα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα, όπως προκύπτει από αποκαλυπτική έρευνα της επίκουρης καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο Εξετερ της Μεγάλης Βρετανίας, Λαμπρινής Ρόρη (μαζί με τη Βασιλική Γεωργιάδου του Παντείου Πανεπιστημίου).

Η πολιτική βία τριπλασιάστηκε (!) από το 2008 στο 2018, ενώ χαρακτηρίζεται «εγχώριο προϊόν» με τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις μεταξύ άλλων στην οικονομική ανάπτυξη του τόπου, καθώς ξένοι επενδυτές εμφανίζονται επιφυλακτικοί και επιχειρηματίες φοβούνται για τα καταστήματά τους, καθώς και στον τουρισμό. Ειδικά το 2018 ξεχωρίζει ως το πιο βίαιο έτος, ωστόσο οι ερευνητές παρατηρούν ανησυχητική αύξηση συνολικά των επιθέσεων μετά το 2014, που πιστοποιεί ανεπαρκή καταστολή από τις Αρχές. Για την ακρίβεια καταγράφηκαν 346 επιθέσεις πέρυσι – 242 από την Ακρα Αριστερά και 104 από ακροδεξιούς.

Την «ανατομία» της βίας με πολιτικό κίνητρο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας της λιτότητας στην Ελλάδα παρουσίασε στη Βρετανική Σχολή Αθηνών, προχθές και για πρώτη φορά στο κοινό, η Λαμπρινή Ρόρη, επισημαίνοντας τα βασικά συμπεράσματα. Ανάμεσα σε αυτά, είναι η αδιαμφισβήτητη αύξηση των επιθέσεων τα τελευταία χρόνια αλλά και το γεγονός ότι οι κύριοι στόχοι των δύο άκρων διαφέρουν: Οι άνθρωποι (μετανάστες, ακτιβιστές κ.ά.) για τους ακροδεξιούς και τα κτίρια για ομάδες αναρχικών. Και ενώ η δράση της Ακρας Αριστεράς εμφανίζεται (3,5 φορές) μεγαλύτερη σε απόλυτα νούμερα, στις χρονιές 2008 έως 2018, η «εκτόξευση» βίας από την Ακροδεξιά μοιάζει πολύ πιο ανησυχητική: «Είναι αξιοσημείωτο ότι η κορυφή που παρατηρείται στα ακροδεξιά βίαια γεγονότα το 2012 συμπίπτει με την είσοδο της Χρυσής Αυγής στο Κοινοβούλιο (…) Η καθοδική πορεία που άρχισε στα μέσα του 2013 ακολουθεί την έναρξη της έρευνας μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα». Επιπλέον η ακροδεξιά δράση θεωρείται στρατηγικά οργανωμένη (προέρχεται κυρίως από σχετικές οργανώσεις).

Οπως τονίζεται ξεκάθαρα στην έρευνα, μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια, τον Δεκέμβριο του 2008, η Ελλάδα μπήκε σε νέα τροχιά που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη χρήση βίας, ενώ η πρωτοφανούς έκτασης και διάρκειας οικονομική κρίση δημιούργησε περιστάσεις που προάγουν χρήση και ανοχή της βίας. Από τις συνολικά 153 επιθέσεις το 2008 (οι οκτώ από ακροδεξιούς), οι ερευνητές μέτρησαν 178 το 2012 (οι 81 από ακροδεξιούς) και 346 πέρυσι (οι 104 από ακροδεξιούς). «Παρακολουθούμε συστηματικά βίαια γεγονότα που προέρχονται τόσο από την Ακρα Δεξιά όσο και από την Ακρα Αριστερά στο διάστημα των 11 ετών. Συνολικά καταγράψαμε 2.051 γεγονότα, εκ των οποίων 1.594 προέρχονταν από την Ακρα Αριστερά και 457 από την Ακρα Δδεξιά» επισημαίνει η επίκουρη καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης.

Οσο για τους «πρωταγωνιστές», οι ερευνητές παρατηρούν πολλαπλασιασμό των ακροδεξιών οργανώσεων (είναι όμως και χούλιγκαν, αστυνομικοί, μεμονωμένοι πολίτες, φορείς με απροσδιόριστα χαρακτηριστικά κ.λπ.) ενώ πολυάριθμες ενέργειες διαπράττονται από άγνωστους. Στην Ακροαριστερά τα «πρωτεία» έχουν οι αντιεξουσιαστές (αναρχικές ομάδες όπως ο Ρουβίκωνας) ακολουθούμενοι από μέλη συνδικαλιστικών οργανώσεων. Για το πρότζεκτ με τίτλο «Βία χαμηλής έντασης στην Ελλάδα της κρίσης: αποδείξεις από την Ακρα Δεξιά και την Ακρα Αριστερά» αναλύθηκαν στοιχεία προερχόμενα από ελληνικά έγκυρα μέσα ενημέρωσης καθώς και δεδομένα από παρατηρητήρια, ΜΚΟ, θεσμικούς φορείς.