Το χέρι του Θεού κι ένας «άλλος» Χριστός

Η απουσία του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα από το 72ο Φεστιβάλ των Καννών οφείλεται σε έναν μικρό τραυματισμό του – ή τουλάχιστον αυτή ήταν η εξήγηση που μας δόθηκε όταν ρωτήσαμε. Κρίμα πάντως που ο αργεντινός άσος του ποδοσφαίρου δεν μπόρεσε τελικά να κάνει ένα πέρασμα από τις Κάννες, όπως είχε κάνει (παίζοντας μάλιστα και λίγη μπάλα πάνω στο κόκκινο χαλί της αίθουσας Λιμιέρ) όταν ο Εμίρ Κουστουρίτσα, το 2008, παρουσίασε το δικό του ντοκιμαντέρ «Μαραντόνα». Θα είχε πράγματι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τον θεό της μπάλας να μιλά για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ «Diego Maradona» που γύρισε ο γνωστός ντοκιμαντερίστας Ασίφ Καπάντια, γνωστός για το ντοκιμαντέρ «Amy», που δημοσιοποίησε εντελώς άγνωστο υλικό από τη ζωή της τραγουδίστριας Εϊμι Γουάινχαουζ (1983-2011). Ο Βρετανός Καπάντια απέσπασε το Οσκαρ για το «Amy», ενώ ένα πιο παλιό ντοκιμαντέρ του, το «Sena» (2010), είχε επίσης κάνει αίσθηση μιλώντας για τον σπουδαίο αργεντινό οδηγό της Φόρμουλα 1 Αϊρτον Σένα, ο οποίος επίσης πέθανε πρόωρα σε ηλικία 34 χρονών.

Το «Diego Maradona» είναι γυρισμένο με υλικό που παραχώρησε ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής στον Καπάντια και αφορά αποκλειστικά την περίοδο που ο Μαραντόνα πέρασε στη Νάπολι, ανεβάζοντας στα ουράνια την ομώνυμη τοπική ομάδα που εκείνη την εποχή εθεωρείτο σκουπίδι (όπως και η ίδια η πόλη για την Βόρεια Ιταλία). Οσο περίεργο και αν ακουστεί, το γεγονός ότι ο Καπάντια χρησιμοποίησε αποκλειστικά υλικό αρχείου χωρίς ποτέ να παρουσιάσει τον Μαραντόνα της σημερινής εποχής (ακούμε μόνο λίγο σχολιασμό του) μετατρέπει την ταινία του σε ένα πλήρες πορτρέτο του θρύλου, για τον οποίο τόσο οι ενδιαφερόμενοι όσο και οι μη δεν θα χρειαστεί να δουν τίποτε άλλο.

Οπως πολύ σωστά ακούμε στην ταινία, στο γκολ με το χέρι (του Θεού) που ο Ντιέγκο έβαλε στην Αγγλία στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 1986 αποκρυσταλλώνονται οι  δύο πλευρές του ανθρώπου: από τη μια ο καπάτσος μπαγαμπόντης που μπορεί να προκαλέσει την απέχθεια με τις πράξεις του και από την άλλη μια αδιαμφισβήτητη ιδιοφυΐα, η οποία ακόμα και σήμερα, ενώ βρίσκεται σε παρακμή, μπορεί να γίνει το θέμα της ημέρας (η ταινία αγοράστηκε από την εταιρεία διανομής Weird Wave και θα παιχτεί αργότερα στις αίθουσες της χώρας μας).

ΝΕΟΣ ΜΑΛΙΚ. Οκτώ χρόνια έχουν περάσει από τότε που η ταινία «Το δέντρο της ζωής» του αμερικανού σκηνοθέτη Τέρενς Μάλικ απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών και να που σήμερα, στα 76 του, ο δημιουργός της, διάσημος για τη μυστικότητά του αμερικανός σκηνοθέτης, ο οποίος δεν κάνει ποτέ εμφανίσεις – ούτε καν στα φεστιβάλ όπου παίζονται οι ταινίες του -, παρουσιάζει την τελευταία δημιουργία του: «Μια κρυμμένη ζωή» («A hidden life»), ένα πολύωρο έργο πανέμορφης αισθητικής και με καίριο περιεχόμενο, το οποίο εξετάζει την περίπτωση ενός γερμανού αγρότη, του Φραντς Γιαγκερστάτερ (Αουγκούστ Ντιλ – εύκολα μπορεί να διεκδικήσει το βραβείο ανδρικής ερμηνείας), ο οποίος την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δεινοπάθησε επειδή αρνήθηκε να πολεμήσει όταν τον κάλεσαν στον στρατό.

Η ιστορία της ταινίας τοποθετείται ανάμεσα στο 1939 και το 1943 και ο Μάλικ αντιπαραβάλλει την ομορφιά της ειρήνης, τη γαλήνη της φύσης και την ευτυχία μιας μονιασμένης οικογένειας με την εμετική φρίκη του πολέμου, την οποία ο Γιαγκερστάτερ δεν θέλησε να βιώσει. Η συμπαράσταση της γυναίκας του (Βάλερι Πάχνερ), η ανυποχώρητη στάση του παρ’ όλες τις εκκλήσεις των φίλων του, αλλά και το μίσος που προκάλεσε με αυτή τη στάση στους συγχωριανούς του, είναι στοιχεία που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ήρωα του οποίου η πορεία δεν έχει διαφορές από εκείνη του Ιησού Χριστού.

INFO
To 72ο Φεστιβάλ Καννών θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 25 Μαΐου