Ο μαυρογιαλουρισμός του ηθικού πλεονεκτήματος

Και 13η σύνταξη Μάιο μήνα. Και άλλες παροχές. Και εγκαίνια ενός μετρό που θα λειτουργήσει κάποτε στο μέλλον. Και δεκάδες υπουργικές και βουλευτικές τροπολογίες. Και θερμοί εναγκαλισμοί με τον Λυμπερόπουλο. Και σκηνές σοσιαλιστικού ρεαλισμού με χαρούμενες εργάτες να χαιρετάνε από τις σκαλωσιές τον Πρωθυπουργό…

Θα πρέπει να γυρίσει κανείς αρκετά πίσω για να βρει μια προεκλογική περίοδο τέτοιας μαυρογιαλούρειας πύκνωσης. Θα πρέπει ενδεχομένως να φτάσει πιο πίσω ακόμη και τον Μαυρογιαλούρο της κινηματογραφικής ηθογραφίας για να βρει πολιτευτές να υπόσχονται γέφυρες για ποτάμια που δεν υπάρχουν. Και οφείλει να αναρωτηθεί σε πόσα προεκλογικά τερτίπια του είδους θα είχε καταφύγει το κυβερνών κόμμα εάν το διακύβευμα δεν ήταν μια απλή δημοσκόπηση, όπως χαρακτήρισε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός τις ευρωεκλογές, αλλά κάτι περισσότερο από αυτό.

Αγωνία

Αν εκδηλώνεται τέτοια υπαρξιακή αγωνία για μια εκλογική αναμέτρηση που υποβιβάζεται σε δημοσκοπική μέτρηση, σε ένα γκάλοπ σαν όλα τα άλλα, τότε τι θα γινόταν εάν οι εκλογές ήταν εθνικές; Πόσοι ευτυχισμένοι εργάτες θα χαιρετούσαν στον δρόμο τον Πρωθυπουργό κι εκείνος θα ανταπέδιδε με υψωμένο αντίχειρα; Πόσες συντάξεις θα μοιράζονταν; Πόσοι συρμοί θα εμφανίζονταν όχι μόνο σε μια πόλη που υπάρχουν μόνο λίγες ράγες, αλλά και σε άλλες που δεν υπάρχει καν σιδηροδρομική υποψία; Πόσες τροπολογίες θα έβγαιναν από τα υπουργικά συρτάρια και τα βουλευτικά γραφεία με το ακλόνητο επιχείρημα του Πρωθυπουργού από τον Απρίλιο του 2017 «ε, όχι να μιλάτε κι εσείς για τροπολογίες»;

Δεν είναι ένας απλός μαυρογιαλουρισμός. Είναι ένας μαυρογιαλουρισμός που ζητάει και τα ρέστα, ο μαυρογιαλουρισμός του ηθικού πλεονεκτήματος. «Παλιά ήταν για την εξυπηρέτηση των πελατών σας, σήμερα δεν είναι» εξηγούσε στις 20 του περασμένου Δεκεμβρίου, ημέρα μιας άλλης βροχής τροπολογιών, ο υπουργός Οικονομικών Τσακαλώτος. Αλλά μόνο «πελάτες» μπορεί να είναι μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές οι γιατροί για τους οποίους τροπολογία του υπουργείου Υγείας προβλέπει αμοιβή κατά την ιατρική τους εξειδίκευση. Μόνο πελάτες οι δεσμοφύλακες που θα πάρουν επίδομα 120 ευρώ αλλά και επίδομα ιατροδικαστικής υπηρεσίας. Και μόνο πελάτες το επικουρικό προσωπικό στα νοσοκομεία για το οποίο ρυθμίζονται θέματα της μισθοδοσίας τους.

Ξεσάλωμα

Ο κατάλογος είναι μακρύς και θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο, τα συρτάρια είναι γεμάτα από αιτήματα ψηφοφόρων που περιμένουν την ικανοποίησή τους. Η προεκλογική περίοδος κλείνει με ένα προεκλογικό ξεσάλωμα από πρακτικές που την περίοδο της κρίσης υποδεικνύονταν ως γενεσιουργές της χρεοκοπίας. Πρακτικές που δόξασαν την ψηφοθηρία και το πελατειακό κράτος επέστρεψαν για να δοξάσουν ξανά την ψηφοθηρία και το πελατειακό κράτος. Χωρίς, αλίμονο, να έχει τελειώσει καν η κρίση.

Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ

Το επιχείρημα είχε επιστρατεύσει κάποτε ο Πρωθυπουργός στη Βουλή μετρώντας τροπολογίες. «Το 2014 είχατε καταθέσει 270 τροπολογίες. Εμείς καταθέσαμε φέτος παραπάνω, αλλά εσείς σε εξήντα νομοσχέδια, ενώ εμείς σε περισσότερα από ενενήντα». Μπορεί να θεωρήσει κανείς το επιχείρημα ως μια μικρή επίδειξη Greek statistics. Αλλά δεν παύει να είναι και μια μορφή μαυρογιαλουρισμού. Αυτός είναι ο μαυρογιαλουρισμός της φτηνής δικαιολογίας.