Ενα φινάλε που δεν θα ξεχάσει κανείς…

Τρομερή αυτή η ιστορία με το γκολ του Κομπανί και τον τρόπο με τον οποίο αυτό ήρθε. Και αποδεικνύει πως στο ποδόσφαιρο υπάρχουν ηγέτες που μπορεί να μην παίζουν στην επίθεση, μπορεί να μην είναι… φαντεζί, μπορεί να μην αποπνέουν αύρα ντρίπλας, εκτελεστικής δεινότητας ή μιας μαγικής ενέργειας.

Τι λέει αυτή η ιστορία; Πως ο Βενσάν Κομπανί σούταρε για πρώτη φορά έξω από την περιοχή έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια. Η προηγούμενη φορά που επιχείρησε να σκοράρει από μακρινή απόσταση ήταν το μακρινό 2013. Λέει επίσης πως από τότε που ο Πεπ Γκουαρντιόλα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Σίτι, του έχει απαγορεύσει… δια ροπάλου να δοκιμάζει την τύχη του από μακριά.

Ο εμπνευστής του «τίκι – τάκα» από την εποχή της Μπαρτσελόνα, δεν θέλει να βλέπει τους αμυντικούς του να δοκιμάζουν κάτι που μπορεί να πετύχει μία στις πενήντα. Δεν θέλει να σπαταλάει ούτε μισή επίθεση προκειμένου να δει ένα σουτ που πιθανότατα θα καταλήξει σε κάποιο σώμα ή μακριά από την αντίπαλη εστία. Ομως ο Κομπανί δεν είχε άλλη επιλογή εκείνη τη στιγμή. Εβλεπε την ομάδα του να «φλερτάρει» με την απώλεια ενός βαθμού και ενός τίτλου που απείχε 110 αγωνιστικά λεπτά. Το σκέφτηκε, έκανε προσποίηση και σούταρε. Στέλνοντας την μπάλα στις… αράχνες της εστίας.

Ενα γκολ – τίτλος, όπως είναι η πλέον πιθανή εξέλιξη, που ήρθε από έναν παίκτη – σύμβολο για τη Σίτι. Και γι’ αυτό αν την Κυριακή τα καταφέρει και κατακτήσει το πρωτάθλημα, αυτό το γκολ θα μνημονεύεται όσο και εκείνο του Κουν Αγκουέρο, το 2012, σε εκείνο το πρωτάθλημα της Σίτι με προπονητή τον Ρομπέρτο Μαντσίνι. Ο Κομπανί ζει στο Μάντσεστερ τα τελευταία 12 χρόνια, έχει τιμήσει όσο ελάχιστοι τη συγκεκριμένη φανέλα και το διαφαινόμενο «διαζύγιο» του καλοκαιριού άξιζε να έχει ένα τέτοιο φινάλε. Ενα φινάλε που δεν θα ξεχάσει κανείς.