Ελπίζω για μια ισχυρή ευρωπαϊκή δημοκρατία

Αγαπητή μου Ευρώπη,

Γεννημένος λίγο πριν από τα σκοτεινά χρόνια της Κατοχής, είμαι τουλάχιστον είκοσι χρόνια μεγαλύτερός σου, έστω και αν δεχτώ ότι έκανες την εμφάνισή σου πριν από 60-62 χρόνια με τη Συμφωνία της Ρώμης. Εχω επομένως το δικαίωμα και την υποχρέωση να σου απευθύνω τον λόγο. Αισθάνθηκα την ανάγκη να σου γράψω, ενόψει και των επικείμενων ευρωεκλογών, ανησυχώντας σοβαρά για την κατάστασή σου και τη συμπεριφορά σου, όπως αυτή περιγράφεται καθημερινά στον ημερήσιο ελληνικό και ξένο Τύπο, δημιουργώντας μου ορισμένες ανασφάλειες. Ως γνήσιο τέκνο σου, από τότε τουλάχιστον που με αναγνώρισες και μου χάρισες μια δεύτερη ταυτότητα, την ευρωπαϊκή, σε θεωρώ δεύτερη «μεγάλη μητέρα», όπως ήταν η magna mater των θεών του Ολύμπου που λάτρευαν οι αρχαίοι έλληνες κάτοικοι της πάτριας γης μου. Νοιάζομαι, όπως καταλαβαίνεις, πρωτίστως για την ψυχική και σωματική σου υγεία και την ευημερία σου, καθώς και για τις αρχές της δημοκρατικής λειτουργίας σου, κυρίως την αλληλεγγύη, τη γενναιοδωρία και τον ανθρωπισμό σου, όπως τις βίωσα για αρκετά, είναι αλήθεια, χρόνια, πιστεύοντας, ως παιδί της Κατοχής, ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να ζήσει η οικογένειά μου, κυρίως ο γιος και τα εγγόνια μου, σε έναν καλύτερο, ασφαλή και ειρηνικό κόσμο κάτω από τη δική σου σκέπη. Στη διάρκεια εντούτοις της τελευταίας γενικά δεκαετίας παρακολουθώ με έκπληξη και θλίψη, θα έλεγα, μια ακατανόητη και τελείως αδικαιολόγητη μεταστροφή σου προς απαράδεκτες πολιτικές και πρακτικές, οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, πόρρω απέχουν από τις αρχές της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού. Χειρίστηκες, για παράδειγμα, και εξακολουθείς να χειρίζεσαι με απάνθρωπο, όπως εγώ τον εισπράττω, τρόπο το Προσφυγικό, ανεχόμενη αυταρχικές και ρατσιστικές συμπεριφορές από κράτη-μέλη σου που υψώνουν φράχτες στα σύνορά τους, δαπανώντας τεράστια ποσά σε νέες «μη αποτελεσματικές» κατ’ ουσία τεχνολογίες, επαναφέροντας με τον τρόπο τους την εποχή του σιδηρού παραπετάσματος, για να εμποδίσουν τη διέλευση των ταλαιπωρημένων προσφύγων που εγκαταλείπουν μαζικά τις εμπόλεμες ζώνες των πάτριων εδαφών τους σε αναζήτηση μιας νέας πατρίδας, όπου η ζωή τους τουλάχιστον δεν θα βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο. Η πατρίδα μου, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, δέχεται πρώτη τους πρόσφυγες-θύματα, αγωνίζεται να τους σώσει από πνιγμούς και να τους περιθάλψει κατά το δυνατό. Οι Νεοέλληνες διατηρούμε ακόμη στη μνήμη μας έντονες τις πίκρες της προσφυγιάς που βίωσε ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού μας στο πρόσφατο παρελθόν, συμπαραστεκόμαστε στους ενδεείς και τρομοκρατημένους αυτούς ανθρώπους που εγκλωβίζονται αναγκαστικά στη χώρα μου λόγω της απάνθρωπης συμπεριφοράς ορισμένων από τα κράτη-μέλη σου, αγαπητή μου Ευρώπη, που θωρακίζουν τα σύνορά τους λες και βρίσκονται στον Μεσαίωνα, απειλούμενοι από βάρβαρους εισβολείς και εγκληματίες, τολμούν μάλιστα να σου μιλούν προσβλητικά, εσένα που τους δέχτηκες ασμένως στην αγκαλιά σου και τους ευεργέτησες. Ανησυχώ με τη εξάπλωση νεοναζιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων σε ορισμένα μέλη-κράτη σου, αντιλήψεων που εκκολάπτονται εν μέρει και λόγω της λανθασμένης πολιτικής σου στο Προσφυγικό.

Με στενοχωρεί αφάνταστα και το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζεις με αμερόληπτο, δίκαιο και ισότιμο τρόπο, όπως επιβάλλουν οι δημοκρατικές αρχές της ίδρυσής σου, όλα τα κράτη-μέλη σου. Με κίνητρα άδηλα, που θα χαρακτήριζα, λίαν επιεικώς, ελιτίστικα, υποτιμάς τα πτωχότερα κατά κανόνα μέλη του Νότου που βρέχονται από τη Μεσόγειο Θάλασσα, όπου ανήκει και η πατρίδα μου, και ευνοείς εμφανώς τα πλουσιότερα μέλη του Βορρά.

Είναι οι πολίτες τόσο του Νότου όσο και του Βορρά που σε δημιούργησαν και σε συντηρούν, αγαπητή μου Ευρώπη, γιατί είχαν και έχουν ανάγκη από ένα κοινό, σταθερό και ισχυρό δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο για τη ζωή τους, την οικονομία, την προστασία του θαλάσσιου και του χερσαίου φυσικού περιβάλλοντος και των πολιτιστικών τους αγαθών και τη διάσωση γενικά του πλανήτη Γη. Η πρόκληση που καλείσαι να αντιμετωπίσεις, Ευρώπη μου, σήμερα μαζί με ολόκληρη την ανθρωπότητα, είναι να κατανοήσεις ότι ο πλανήτης αποτελεί μια ολότητα και να επινοήσεις στρατηγικές που θα αποτρέψουν τη ραγδαία καταστροφή του περιβάλλοντος και την οικονομική ταυτόχρονα κατάρρευσή του, να αναπτύξεις σχέδιο για τη βιωσιμότητα του κοινού ευρωπαϊκού (δυτικού) πολιτισμού μας και την πορεία του προς ένα πιο αισιόδοξο μέλλον. Με άλλα λόγια, «να χτίσεις έναν κόσμο όπου θα ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες των πολιτών και θα τους επιτρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους πολιτισμένους».

Οφείλω εν κατακλείδι να ομολογήσω ότι παρά τις έντονες ανησυχίες μου εξακολουθώ να σε εμπιστεύομαι, είμαι βέβαιος ότι έχεις την πρόθεση και τις δυνατότητες να βελτιώσεις τα κακώς κείμενα, άλλωστε παραμένεις μια μοναδική δυναμική ένωση εκατομμυρίων πολιτών του δυτικού κόσμου, μια ισχυρή ευρωπαϊκή δημοκρατία, πάνω στην οποία δεν μπορώ παρά να εξακολουθώ να στηρίζω τις ελπίδες μου για ένα πιο αισιόδοξο μέλλον, στην οποία δεν μπορώ παρά να δώσω μια ακόμη ευκαιρία, αναμένοντας και τα αποτελέσματα των επικείμενων ευρωεκλογών σου.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση και σεβασμό