Γολγοθάς χωρίς να ακολουθήσει Ανάσταση

Ο Παναθηναϊκός στην Ευρωλίγκα πάλεψε και χθες απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά έχασε, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στα ματς της Μαδρίτης. Η Βασίλισσα, μετά την περσινή ντροπιαστική της ήττα στο ΟΑΚΑ από τον ΠΑΟ στο ξεκίνημα των play off, έχει κάνει κάτι που μοιάζει απίθανο: έχει κερδίσει τον ΠΑΟ οκτώ σερί φορές! Τρεις από αυτές τις ήττες ο Παναθηναϊκός τις είχε με προπονητή τον Τσάβι Πασκουάλ και πέντε με προπονητή τον Ρικ Πιτίνο. Γιατί; Γιατί όσο καλοί κι αν είναι οι προπονητές είναι πολύ δύσκολο να κάνουν τη διαφορά. Στο ευρωπαϊκό μπάσκετ όποιος έχει περισσότερες λύσεις, δηλαδή ακριβότερη ομάδα, στο τέλος κερδίζει. Μάλιστα στην περίπτωση της Ρεάλ και του ΠΑΟ φαίνεται και κάτι άλλο: ότι δεν χάνει ποτέ.

Πιτίνο

Ο Πιτίνο είναι ένας καταπληκτικός τύπος, όπως πολύ ενδιαφέρον τύπος ήταν και ο Πασκουάλ. Δίνει καταπληκτικές συνεντεύξεις, λέει ατάκες που θυμίζουν πρωταγωνιστές αμερικάνικης ταινίας, έχει ύφος σταρ του Χόλυγουντ – από αυτούς που στη ζωή τους έχουν παίξει σε τρομερούς ρόλους και μεγαλώνοντας έχουν το δικαίωμα να διασκεδάζουν με όλους και όλα. Κανείς δεν μπορεί να κουνήσει το δάχτυλο στον αμερικανό κόουτς: ξέρει περισσότερο μπάσκετ από όσο όλοι οι Ελληνες μαζί. Αλλά δεν περπατάει στο νερό – μολονότι αν διάβαζε κανείς τι κυκλοφορούσε για αυτόν τις τελευταίες μέρες θα πίστευε το αντίθετο. Ο Πιτίνο, όπως και ο Πασκουάλ, είναι προπονητής. Για να αποκλείσει ο ΠΑΟ τη Ρεάλ, χρειάζεται πολλά περισσότερα.

Γολγοθάς

Τα τελευταία χρόνια, ως αθλητικογράφοι, καταλαβαίνοντας ότι οι ελληνικές ομάδες δεν μπορούν πια να συγκαταλέγονται μεταξύ των ακριβότερων της Ευρώπης, διατηρούμε το ενδιαφέρον του κόσμου πλάθοντας ωραίες θεωρίες. Μια από αυτές έχει να κάνει με τους προπονητές. Διακινούμε τη βεβαιότητα ότι υπάρχουν κάποιοι που κερδίζουν τίτλους, μολονότι έχουν στα χέρια τους ομάδες με μπάτζετ χαμηλότερα από αυτά που έχουν τα συνηθισμένα φαβορί. Η αλήθεια είναι πως κάποιοι ελάχιστοι το έχουν καταφέρει: ο Ιβκοβιτς και ο Μπαρτζώκας κέρδισαν την Ευρωλίγκα με ένα Ολυμπιακό με λίγες πολυτέλειες, ο Μπλατ έκανε κάποτε με τη Μακάμπι την απόλυτη έκπληξη. Εκτοτε κερδίζουν μόνο όσοι ξοδεύουν πολλά: η ΤΣΣΚΑ, η Φενέρ, η Ρεάλ, όταν έγιναν πρωταθλήτριες Ευρώπης, είχαν μπάτζετ δυσθεώρητα από τις ελληνικές ομάδες. Η νέα φόρμουλα της Ευρωλίγκας, με τις 16 ομάδες, έχει μεταβάλει τη διοργάνωση για τις δικές μας ομάδες σε αληθινό Γολγοθά. Χωρίς πλέον Ανάσταση.

Εθνική

Θεωρία, που φθίνει, είναι και ο περίφημος «ελληνικός κορμός». Κάποτε μπορεί το να είχε μια ομάδα πολλούς έλληνες παίκτες να της έδινε πλεονεκτήματα – αλλά υπήρχαν έλληνες παίκτες που με την Εθνική έφερναν μεγάλες διακρίσεις. Σήμερα οι διακρίσεις για την Εθνική είναι άγνωστη λέξη: από το 2009 έχει να πάρει ένα μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κι αν στο Μουντομπάσκετ της Κίνας δεν έρθει να τη βοηθήσει ο Γιαννης Αντετοκούνμπο στο Πεκίνο δεν θα προλάβει να κάνει ούτε τουρισμό. Ο ΠΑΟ έχει πολλούς έλληνες παίκτες. Στο χθεσινό κρίσιμο ματς, πλην του ελληνοαμερικανού Νικ Καλάθη που ήρθε εδώ από τις ΗΠΑ (και πάλι καλά…) οι υπόλοιποι έμοιαζαν κομπάρσοι. Ο Παπαπέτρου δύσκολα θα γίνει ηγέτης πρωταθλήτριας Ευρώπης. Ο Μήτογλου και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο έχουν να μάθουν πολλά. Ο Παπαγιάννης πρέπει να ευγνωμονεί τον Πιτίνο για το πόσο τον βοήθησε να βγει από την αφάνεια. Ο Ιαν Βουγιούκας ήταν ο πιο σταθερός στη σειρά. Αλλά με καλύτερο τον Βουγιούκα δεν μπαίνεις στα play off.

Απαιτήσεις

O ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός είχαν μια κακή σεζόν στην Ευρωλίγκα. Ο Παναθηναϊκός που χτίστηκε το περασμένο καλοκαίρι για να πάει στο Final 4, αποκλείστηκε από αυτό για έβδομη συνεχόμενη χρονιά. Ο Ολυμπιακός, που στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης έκανε μια νίκη λιγότερη από τους Πράσινους, απέτυχε να μπει στα play off. Και οι δυο ομάδες έχουν προπονητές με σπουδαία ονόματα. Αλλά δεν έχουν πια παίκτες να τις πάρουν από το χέρι. Ο ΠΑΟ έχει τον Καλάθη κι όλοι γνωρίζουν πως αν τον περιορίσουν, βραχυκυκλώνουν ολόκληρη την ομάδα. Ο Ολυμπιακός έχει τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη, που οδεύουν προς μια τιμητική αποστρατεία, χωρίς να υπάρχει κάποιος να φορέσει τα παπούτσια τους. Δεν είναι ζήτημα Ελλήνων και ξένων παικτών: έλλειψη παικτών που κάνουν τη διαφορά υπάρχει, γιατί αυτοί κοστίζουν. Ο ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός πρέπει να «φτιάξουν» παίκτες – τους ακριβούς τους παίρνουν άλλοι. Οταν θα βρουν Διαμαντίδηδες και Φώτσηδες, όταν θα καταφέρουν να ανακαλύψουν τους νέους Χάινς, τους νέους Ντάνστον, τους νέους Μπατίστ, τότε θα έχουν και μεγαλύτερη τύχη. Και θα μπορούν να έχουν και ρεαλιστικές απαιτήσεις από τους προπονητές τους.

Μεροκάματο

Το ελληνικό μπάσκετ έχει πρόβλημα παραγωγής παικτών: εδώ και μια δεκαετία παράγει μόνο ρολίστες που έχουν εξασφαλισμένη θέση σε ομάδες που είναι υποχρεωμένες να έχουν στο ρόστερ τους έλληνες παίκτες. Οποιος στα 19 του απλά ξεχωρίζει, ξέρει πως θα κάνει μια καλή καριέρα, βγάζοντας, όπως λένε οι αθλητές μεταξύ τους, «κάπου μεροκάματο». Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτάθλημα που φθίνει συνεχώς. Χθες, έσπασε τη σιωπή του (που είχε κρατήσει τρεις – τέσσερις μέρες) και ο υφυπουργός Αθλητισμού  Γιώργος Βασιλειάδης για να μιλήσει για τα προβλήματα του μπάσκετ. «Υπάρχει ένα πρόβλημα δεδομένο, αναγνωρισμένο από όλους που ζητάνε κάποιους κανόνες για τη νέα χρονιά στο πρωτάθλημα, αναφορικά και με τη διαιτησία. Αυτό μπορεί να γίνει και είχε συμφωνηθεί και στη σύσκεψη που είχαμε στο γραφείο μου (…) αλλά πρώτα θα αποφασίσουν τα όργανα του μπάσκετ, εάν θέλουν να φύγει η διαιτησία από τη δικαιοδοσία της ΕΟΚ, όπως συμβαίνει στην Ισπανία» είπε και πρόσθεσε πως «ο κ. Βασιλακόπουλος οφείλει, από την πλευρά της Ομοσπονδίας, να πάρει άμεσα πρωτοβουλία, αλλιώς αυτός που έστησε το ελληνικό μπάσκετ, θα το δει να καταρρέει». Και ολοκλήρωσε: «Διαφωνώ με τη στάση του Ολυμπιακού που θέλει να αποχωρήσει, παρ’ όλα αυτά υπάρχει η ανάγκη ενός νέου πλαισίου λειτουργίας. Εχει περάσει ένας μήνας από τη συνάντηση που είχαμε και δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Τι περιμένουμε; Εάν φύγει ο Ολυμπιακός από τη Λίγκα, ποιο θα είναι το πρωτάθλημα την επόμενη σεζόν για τους υπόλοιπους; Πρέπει η Ομοσπονδία να βρει μία λύση, χωρίς να υποκύψει ενδεχομένως σε εκβιασμούς. Αλλιώς θα είμαστε μάρτυρες του θανάτου του ελληνικού μπάσκετ» κατέληξε.

Ολοι

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Απολύτως τίποτα. «Φταίνε όλοι», «να πάρουν πρωτοβουλίες», «να μην υποκύψουν σε εκβιασμούς» κ.λπ. κ.λπ. Οποιος δεν θέλει να κάνει τίποτα, μιλάει όλη μέρα. Χωρίς μάλιστα να έχει και το κουράγιο να απαντήσει και στον Βασιλακόπουλο που έβγαλε χθες ανακοίνωση για να θυμίσει στον υφυπουργό πως το μπάσκετ είναι δικό του…