«Καζαμπλάνκα» α λα Μασσαλία

«Transit» (2018). Δραματική αλληγορία του Κρίστιαν Πέτσολντ. Με βάση το σημαντικό μυθιστόρημα «Τράνζιτο» της γερμανίδας συγγραφέως Αννα Ζέγκερς (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγρα, 2006), η τελευταία ταινία του Κρίστιαν Πέτσολντ, βαρόνου του νέου γερμανικού κινηματογραφικού κύματος, τοποθετείται σε μια ακαθόριστη εποχή στη Γαλλία, με βαρόμετρο τη δράση ενός μυστηριώδους αντιστασιακού (Φραντς Ρογκόφσκι). Κατά τη διάρκεια μιας αποτυχημένης αποστολής του στη Μασσαλία, ο άντρας αυτός θα μπλέξει σε μια δαιδαλώδη κατάσταση που τον παγιδεύει σε έναν έρωτα πάθους με μια μυστηριώδη γυναίκα (Πάουλα Μπέερ). Και είναι αυτός ο ρομαντικός πυρήνας της ταινίας – ένα γράμμα αγάπης προς την κλασική «Καζαμπλάνκα» – το στοιχείο που κάνει τόσο ελκυστική τη θέασή της. Ενα δεύτερο στοιχείο είναι ο ακαθόριστος δραματουργικός χρόνος της, η μεταφορά ενός πολέμου του παρελθόντος σε μια άλλη εποχή, στις μέρες μας (ίσως). Γιατί ενώ όλα προδίδουν ότι το ιστορικό πλαίσιο της ταινίας είναι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, καθετί που βλέπουμε στην οθόνη (από τα κοστούμια έως τα αυτοκίνητα και από τις στολές έως τα όπλα κ.ο.κ.) μοιάζει σύγχρονο. Αν και αυτό το παιχνίδι με τον χρόνο προς στιγμήν προβληματίζει, εν τέλει δίνει στην ταινία την όψη ενός εξαιρετικά ασυνήθιστου δαιδάλου και μετατρέπει την παρακολούθησή της σε μια πραγματικά γοητευτική εμπειρία.

Βαθμολογία: 8

«Ενας ελέφαντας στέκεται ακίνητος» («Da xiang xi di er zuo», 2018). Δραματική του Χου Μπο. Το παράξενο με αυτή τη διάρκειας 234 λεπτών ταινία, είναι ότι η διάρκειά της δεν σε κουράζει ποτέ· αντιθέτως, άλλα τόσα λεπτά να διαρκούσε, προσωπικά δεν θα με πείραζε καθόλου. Το ακόμα πιο παράξενο είναι ότι πρόκειται για τέσσερις ώρες διαρκούς στενοχώριας, οδύνης και πραγματικού πόνου, μέσα από μικρές, καθημερινές ιστορίες με φόντο μια πόλη στην Κίνα. Είναι όμως τόσο δεξιοτεχνικά οργανωμένες, που τελικά δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την αρτιότητα της σκηνοθεσίας του Χου Μπο (διόλου τυχαία μαθητής του Ούγγρου Μπέλα Ταρ), την αλφαδιασμένη διχοτόμηση του χρόνου, την ολοκληρωμένη υλοποίηση των ιδεών του, την ποιητική φωτογραφία, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο ο δημιουργός περισσότερο «χαϊδεύει» παρά κινηματογραφεί τα μελαγχολικά πρόσωπα. Βεβαίως, το «Ενας ελέφαντας στέκεται ακίνητος» δεν είναι εύκολη ταινία, γιατί μοιάζει να σου ζητεί να εξαντλήσεις τα όρια της υπομονής σου και δεν σου προσφέρει τίποτε στο πιάτο. Αν όμως πας στην αίθουσα προετοιμασμένος, σίγουρα θα βγεις κερδισμένος. Είναι δε πολύ κρίμα που ο σκηνοθέτης της, μετά την ολοκλήρωσή της το 2017, έδωσε τέλος στη ζωή του σε ηλικία 29 ετών. Αν αυτό ήταν το ντεμπούτο του, τότε μιλάμε για την απώλεια ενός πολύ μεγάλου ταλέντου! (Παίζουν: Ζανγκ Γιου, Πενγκ Γιουτσάνγκ κ.ά. Προβάλλεται μόνο στο Ααβόρα).

Βαθμολογία: 9

«Γυναίκες με τα όλα τους» («Die göttliche Ordnung», 2018). Δραματική ταινία της Πέτρα Μπιοντίνα Βόλπε. Στην Ελβετία, ώς τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η ψήφος των γυναικών απαγορευόταν και οι παντρεμένες χρειάζονταν άδεια διά… νόμου από τον σύζυγο για να δουλέψουν. Και αν αυτές οι μεσαιωνικές συνθήκες κάποια στιγμή σταμάτησαν, οφείλεται στη μαχητικότητα και το πείσμα ορισμένων γυναικών, που άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι κινδυνεύουν να μείνουν πίσω ενώ ο κόσμος άλλαζε. Πάνω στον αγώνα των γυναικών αυτών, με κεντρικό πρόσωπο μια καταπιεσμένη και συγχρόνως ανήσυχη σύζυγο και μητέρα (Μαρί Λέουνμπέργκερ) στηρίζεται τούτο το καλοφτιαγμένο και σεναριακά στιβαρό feelgood movie της Πέτρα Μπιοντίνα Βόλπε που εμπνέεται από μια πραγματική ιστορία και έχει χώρο δράσης ένα ορεινό χωριό της Ελβετίας. Κεντρικό πρόσωπο μια υποδειγματική νοικοκυρά, μητέρα δύο αγοριών. Οχι σπουδαία, αλλά σίγουρα εύπεπτη, έντιμη σε προθέσεις, γλυκιά και «στρογγυλή», αυτή η ταινία υπήρξε η επίσημη πρόταση της Ελβετίας στα Οσκαρ για την κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης  ταινίας.

Βαθμολογία: 6

«Ο ευγενικός κύριος Λινκ» («Missing Link», 2019). Κινούμενο σχέδιο του Κρις Μπάτλερ. Tελευταίο επίτευγμα ευφάνταστου σχεδιασμού και καταπληκτικού stop-animation των στούντιο Laika, ένα υψηλής αισθητικής και λεπτού χιούμορ κινούμενο σχέδιο, όπου κεντρικοί ήρωες είναι ένας ανθρωπολόγος ερευνητής (φωνή Χιου Τζάκμαν / Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης) και ο Λινκ (φωνή Ζακ Γαλιφιανάκης / Κωστής Μαραβέγιας), ένα καλόψυχο θηρίο και το τελευταίο δείγμα της πρωτόγονης καταγωγής του ανθρώπου. Οι δυο τους, μαζί με μια ατίθαση κυρία, την Αντελίνα Φόρτναϊτ (φωνή Ζόε Σαλντάνα / Αντιγόνη Ψυχράμη), θα ζήσουν τη μεγάλη περιπέτεια, από την Αγρια Δύση μέχρι την ουτοπία της Σάνγκρι Λα. Κινούμενο σχέδιο επιπέδου που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ταινία με ζωντανούς ηθοποιούς. Απευθύνεται άνετα σε όλες τις ηλικίες και διακρίνεται για την προσεκτική μεταγλώττισή του, χωρίς τις υπερβολές που συχνά αλλοιώνουν ένα καλό σύνολο.

Βαθμολογία: 8

«Μαύρη τρύπα» («High Life», 2018). Δραματική ταινία φαντασίας της Κλερ Ντενίς. Πιόνια ενός επιστημονικού πειράματος εκτός ηλιακού συστήματος που στόχο έχει τη μείωση του πληθυσμού στη Γη, οι φυλακισμένοι του Διαστήματος που βρίσκονται σε πρώτο πλάνο εδώ προσπαθούν να επιβιώσουν υπό την εποπτεία μιας κυνικής και σεξουαλικά καταπιεσμένης γιατρού (Ζιλιέτ Μπινός). Οι ιστορίες που αναπτύσσονται ανάμεσά τους (κυρίαρχη φιγούρα είναι εκείνη του Ρόμπερτ Πάτινσον), δεν έχουν όλες ισάξια δύναμη, όμως η «Μαύρη τρύπα» δεν παύει να είναι ένα κλειστοφοβικό αλλά ήρεμο έργο, με απότομα ξεσπάσματα βίας και με εικόνες που σφραγίζονται στη μνήμη, όπως για παράδειγμα εκείνη όπου πτώματα αιωρούνται όρθια στο κατάμαυρο νεκροταφείο του Διαστήματος.

Βαθμολογία: 5

Προβάλλονται επίσης

«Η κατάρα της Γιορόνα» («The Curse of La Llorona», 2019). Θρίλερ του Μάικλ Τσάβεζ, στο οποίο ένα λευκό θηλυκό φάντασμα καταδιώκει τα παιδιά γυναικών που τα μεγαλώνουν μόνες τους. Ατμοσφαιρική φωτογραφία σε μια παρέλαση από κλισέ του είδους.

Βαθμολογία: 1

Το ντοκιμαντέρ «Από τον τρόμο στην Αντίσταση – Ναζιστικό Στρατόπεδο Παύλου Μελά Θεσσαλονίκη 1941-1944» (Ελλάδα, 2018) του Γιώργου Κεραμιδιώτη είναι μια σφιχτοδεμένη και ενημερωτική κατάθεση – φόρος τιμής στους αντιστασιακούς που έχασαν τη ζωή τους στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (προβάλλεται μόνο στο Στούντιο)

Βαθμολογία: 5

Πρωταγωνίστρια των κινουμένων σχεδίων «Μάρνι, Μια τρελή συμμορία» («Marnie’s World», 2018) που σκηνοθέτησαν οι Κριστόφ και Βόλφγκανγκ Λαουνστάιν είναι μια πανέξυπνη γάτα, ενώ το σενάριο στηρίζεται αρκετά σε μια ιστορία των αδελφών Γκριμ.

Βαθμολογία: –