Ενας Ελαμπντελαουί απόλαυση!

Αν γραφόταν βιβλίο για τον «Ολυμπιακό 2018-19» προφανώς και θα δικαιούνταν ένα ολόκληρο κεφάλαιο με το όνομά του. Εκ των πραγμάτων, οι λόγοι θα ήταν πολλοί και σίγουρα δεν θα επιδέχονταν αμφισβήτηση. Σε μια πρόχειρη καταγραφή τους: Η «ολική επαναφορά» του, έπειτα από εκείνον τον εφιαλτικό τραυματισμό τον Μάη του 2016. Η σπουδαία αγωνιστική σεζόν που πρόσθεσε στο ερυθρόλευκο βιογραφικό του. Ο ρόλος του στο αγωνιστικό σχέδιο του Πέδρο Μαρτίνς. Η συμμετοχή του στον σχηματισμό αυτής της νέας ομάδας που έκλεψε καρδιές με το παιχνίδι της. Η δημιουργία μιας πτέρυγας που έγινε – ένα ακόμη – σημείο αναφοράς. Ακόμη και οι αριθμοί του (4 γκολ, 7 ασίστ) που από μόνοι τους μιλούν για κάτι παραπάνω από έναν καλό δεξιό μπακ. Μεταξύ μας όμως: Τίποτα δεν θα ήταν πιο ενδιαφέρον – στη συγγραφή αυτού του κεφαλαίου -, από την καταγραφή της απουσίας του. Στην πλέον ακατάλληλη στιγμή. Εκεί που τελικά όπως αποδείχθηκε, κρίθηκαν όλα. Στο διάστημα που ο – περί ου ο λόγος – Ομάρ Ελαμπντελαουί δεν ήταν εκεί!

Από τα παλιά
Παράξενο, σχεδόν ειρωνικό. Αλλά και σίγουρα καθοριστικό φτάνοντας πλέον σε μια εποχή απολογισμού. Πραγματικά ο Νορβηγός ήταν φέτος απολαυστικός. Ο παλιός καλός Ομάρ που «καλπάζοντας» ανεβαίνει και κατεβαίνει την πτέρυγα παρασέρνοντας τους πάντες στο διάβα του. Ενας αμυντικός πλασμένος για να κάνει επίθεση. Ποδοσφαιριστής ομάδας με υψηλούς στόχους και φιλοδοξίες. Και όταν ο Πέδρο Μαρτίνς τοποθέτησε μπροστά του τον Ντανιέλ Ποντένσε, τότε η δεξιά πλευρά του Ολυμπιακού έγινε ποδοσφαιρικό… αξιοθέατο. Η πιο ισχυρή πτέρυγα που είδε το ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και χρόνια. Προσωπική άποψη: Μια από τις καλύτερες που εμφανίστηκαν ποτέ στο γήπεδο Καραϊσκάκη φορώντας τα ερυθρόλευκα.

Και εκεί που όλα πήγαιναν πρίμα ή αν θέλετε όλα… δεξιά (όπως ο χώρος δράσης του «υπαρχηγού»), ήρθε ένας τραυματισμός που δεν πόνεσε μόνο τον Ελαμπντελαουί, αλλά που πιθανότατα με τον τρόπο του να άλλαξε και την ιστορία της φετινής διαδρομής. Γιατί κανείς δεν ξέρει στα αλήθεια, τι θα είχε συμβεί στον Φλεβάρη που κρίθηκαν όλα, αν ο Νορβηγός ήταν κανονικά στη θέση του. Αν ο Μαρτίνς σε εκείνο το καρέ αγώνων σε δέκα ημέρες (Τούμπα, Ντιναμό εντός, ΑΕΚ εντός, Κίεβο) τον είχε στη διάθεσή του και δεν αναγκαζόταν να αυτοσχεδιάσει.

Πόσοι έπαιξαν εκείνες τις κρίσιμες νύχτες τον ρόλο του δεξιού μπακ. Βασικά δύο: Τοροσίδης, Μεριά. Με δεδομένο όμως ότι ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν κάθε τρία 24ωρα, και ο Ομάρ επέστρεψε τον Μάρτη; Από τον δεξιό διάδρομο ως μπακ πέρασε και ο Ανδρούτσος. Πέρασε ως και ο αριστεροπόδαρος Κούτρης (!) στην περίφημη ρεβάνς με τη Λαμία, όπου οι Πειραιώτες με υπέρ τους 28-1 τελικές ηττήθηκαν 0-1 στο Καραϊσκάκη και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια του κυπέλλου.

Ειλικρινά όσο ο καιρός περνά και βλέποντας πλέον εκείνες τις νύχτες από απόσταση μπορεί κάποιος σχεδόν με σιγουριά να υποστηρίξει πως αν ο Ομάρ Ελαμπντελαουί ήταν εκεί, όλα θα εξελίσσονταν διαφορετικά. Με την τύχη όμως δεν τα έβαλε κανείς. Και μιας και η συγκεκριμένη θα ήταν επίσης ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στο ίδιο βιβλίο, άπαντες κατάλαβαν πόσες φορές γύρισε την πλάτη της φέτος στον Ολυμπιακό. Σε στιγμές καθοριστικές.

Η απουσία
Ο Ελαμπντελαουί τραυματίστηκε στις 2/2, βράδυ Σαββάτου στο Φάληρο κόντρα στον Πανιώνιο (4-0). Παιχνίδι που απουσίαζαν ο Κώστας Φορτούνης, ο Γκιγέρμε και ο Ανδρέας Μπουχαλάκης. Θα μπορούσε ο Μαρτίνς να είχε ξεκουράσει τον Νορβηγό. Αλλά ακριβώς οι άλλες απουσίες τον είχαν αναγκάσει να «πειράξει» τις γραμμές του αρκετά. Για μια και μοναδική φορά χώρεσε στην εντεκάδα Χασάν και Γκερέρο εκείνο το βράδυ. Για – τελευταία – φορά έβαλε ως δίδυμο και στη μεσαία γραμμή τον Καμαρά με τον Νάτχο. Δεν ήθελε λοιπόν να πειράξει και τη γνωστή τετράδα της άμυνας. Δεκατέσσερα λεπτά μετά την έναρξη του ματς, όμως, ο Ομάρ έβγαζε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και πήγαινε στον πάγκο τραυματίας. Οταν πλέον επέστρεψε στο χορτάρι ήταν 10 Μαρτίου. Και η ιστορία της χρονιάς είχε αλλάξει.

Ο Νορβηγός έχασε σε αυτές τις πέντε εβδομάδες οκτώ ματς. Μέσα από αυτά ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από το Γιουρόπα Λιγκ (2-2 και ήττα 1-0 από την Ντιναμό). Αποκλείστηκε από το κύπελλο Ελλάδας (3-3 και ήττα 0-1 από τη Λαμία). Εχασε από τον ΠΑΟΚ στον τρόπον τινά τελικό του πρωταθλήματος στην Τούμπα (3-1). Η χρονιά είχε αλλάξει μονοπάτι.

Με την επιστροφή του ο Ελαμπντελαουί, έκανε τα πάντα να μοιάζουν ότι επέστρεψαν στη θέση τους. Σε αυτά τα πέντε ματς που έχει αγωνιστεί από τότε, ο Ολυμπιακός – ξανά – βγάζει φωτιές. Και ο ίδιος το απολαμβάνει. Ασίστ με τον Αρη (4-1), γκολ με τον Παναιτωλικό (0-5), ασίστ και γκολ με την Ξάνθη (4-0). Μια σπουδαία μονάδα.

Στον Ρέντη παρά το ρεπό Αβραάμ και Μεριά
Ημέρα ρεπό χθες στον Ρέντη. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τόσο τον Αβραάμ Παπαδόπουλο όσο και τον Γιασίν Μεριά να βρεθούν κανονικά στο αθλητικό κέντρο των Ερυθρολεύκων για προπόνηση. Οι δυο τους συνέθεσαν ένα από τα στόρι της Κυριακής, με τον Τυνήσιο να δίνει (69’) τη θέση του στον Αβράμη και να γίνεται με έναν τρόπο κομμάτι της… δεύτερης εποχής του μεγάλου έλληνα αμυντικού στον Ολυμπιακό. Από τον Αύγουστο του 2014 είχε να αγωνιστεί σε ματς της Σούπερ Λίγκας ο Αβραάμ. Σχεδόν μια πενταετία μετά επέστρεψε σε φόντο ερυθρόλευκο την καριέρα του. Και με την ευκαιρία: ο Παπαδόπουλος γύρισε στην Ελλάδα για να κλείσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό. Κάποιοι είχαν εξ αρχής την εντύπωση πως αυτό θα συμβεί σύντομα, με τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου. Δεν είναι όμως απαραίτητα έτσι. Ο Αβραάμ θέλει να παίξει έναν χρόνο ακόμη. Θέλει να αξιολογηθεί από τον Πέδρο Μαρτίνς και να διεκδικήσει μια θέση στο επόμενο ρόστερ των Ερυθρολεύκων.