Είναι ο αρχηγός διάτρητος; {CR}

Αυτή τη φορά δεν ήταν τόσο γλαφυρός. Στη συνέντευξη που παραχώρησε προχθές στον Αντένα, ο Αλέξης Τσίπρας δεν είπε πως πολλοί τον έχουν γαργαλήσει για εθνικές εκλογές τον Μάιο αλλά εκείνος αντιστέκεται, όπως είχε πει πριν από λίγο καιρό σε κομματική εκδήλωση. Το γαργαλητό εξακολουθεί ασφαλώς να υπάρχει. Αλλά ο ίδιος εξακολουθεί να αντιστέκεται: «Είχα δεχθεί και δέχομαι εισηγήσεις επ’ αυτού. Απαντώ μονότονα πως οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους. Είναι στρατηγική επιλογή η εξάντληση της τετραετίας».

Η στρατηγική επιλογή μοιάζει να είναι οι κάλπες να γίνουν ακόμη και μετά την ώρα τους, να εξαντληθεί ακόμη και εκείνος ο μήνας του συνταγματικού περιθωρίου που δίνεται μετά την εξάντληση της τετραετίας. Ο Τσίπρας θα κυβερνά μέχρι τελικής εξαντλήσεως και θα κυβερνά με την ελπίδα μιας διαχειρίσιμης ήττας. Πώς όμως φτάνει κανείς σε μια διαχειρίσιμη ήττα όταν έχει μαζέψει στο μεταξύ μια σειρά από προεξοφλημένες και πραγματικές ήττες; Πώς αποφεύγει τον κίνδυνο της συντριβής;

Ηττα

Το ερώτημα δεν είναι μόνο δημοσκοπικής ή πολιτικής, είναι και ενδοκομματικής φύσης. Στην ίδια συνέντευξη ο Τσίπρας είπε πως έχει συνηθίσει να χάνει τις δημοσκοπήσεις και να κερδίζει τις εκλογές. Αλλά δεν είναι μόνο οι δημοσκοπήσεις που προεξοφλούν την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ούτε μόνο η ΝΔ, το ΚΚΕ και το Κίνημα Αλλαγής. Είναι και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος που υποσχέθηκε πρόσφατα πως η κυβέρνησή του δεν θα παραδώσει καμένη γη. Και είναι και ο Γιάννης Δραγασάκης που, αποσύροντας κάποια τροπολογία, προειδοποίησε τη ΝΔ πως αυτό το θέμα θα το βρει μπροστά της.

Δεν είναι από εκείνους που θα τελείωναν οι συριζαίοι για να μην τους τελειώσουν, από τα σκοτεινά συμφέροντα των δημοσκόπων ή από οτιδήποτε άλλο μπορεί να ανεβάσει το συριζαϊκό ηθικό που προεξοφλείται η ήττα. Είναι από το ίδιο το στράτευμα και μάλιστα τους κορυφαίους του στρατεύματος. Από αυτήν την άποψη, ο Πρωθυπουργός είναι πραγματικά διάτρητος. Το «διάτρητος» της λανθάνουσας γλώσσας στη συνέντευξη ειπώθηκε για να περιγραφεί η αλήθεια όπως θέλει εκείνη η παλιά ρήση. Για να τονιστεί ότι δίπλα στις τρύπες της προεξοφλημένης ήττας θα ανοίξουν οι πολύ μεγαλύτερες τρύπες της ήττας στις ευρωεκλογές και της ήττας στις αυτοδιοικητικές.

Κίνδυνος

Με τόσες τρύπες ο κίνδυνος της συντριβής δεν αποφεύγεται. Η «στρατηγική επιλογή» είναι επιλογή υψηλού ρίσκου. Το πεδίο δεν είναι απλώς ναρκοθετημένο, κάποιες από τις νάρκες θα έχουν ήδη σκάσει. Μένει να φανεί εάν ο Τσίπρας, αρχηγός του τελευταίου αρχηγικού κόμματος, θα μπορέσει να διαχειριστεί την ενδεχόμενη συντριβή. Ή εάν εκτός από Πρωθυπουργός είναι και ως αρχηγός διάτρητος.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ

Ηταν στις ευρωεκλογές του 2014 όταν ο Αλέξης Τσίπρας ερμήνευσε την ήττα της ΝΔ ως απτή απόδειξη της δυσαρμονίας ανάμεσα στους ηττημένους και το εκλογικό σώμα. Είναι και πάλι ο Αλέξης Τσίπρας στις ευρωεκλογές του 2019 που επικαλείται ένα ιστορικό προηγούμενο: Το αποτέλεσμα, λέει, μπορεί να τουμπάρει, και ο Σημίτης είχε χάσει τις ευρωεκλογές του 1999 αλλά κέρδισε τις εθνικές του 2000. Αλλά δεν είναι η επανάληψη της ιστορίας που ακούγεται σαν φάρσα. Είναι η επανάληψη της kolotoumba από ακόμη μία θέση στην ακριβώς αντίθετή της.