«Το πρόβλημά σας, κύριοι, είναι με τον Δημιουργό μου»

Πρώτα πρέπει να μάθουμε πώς προφέρεται το επώνυμό του. Γιατί γράφεται Buttigieg, δεν είναι προφανές ούτε καν μεταξύ των συμπατριωτών του. «BOOT-edge-edge», διευκρινίζουν τα προωθητικά t-shirt της προεκλογικής του καμπάνιας. Μπούτετζετζ, δηλαδή. Πιτ Μπούτετζετζ. Κρατήστε αυτό το όνομα. Κάποιοι θεωρούν ότι μπορεί να γίνει, τον Ιανουάριο του 2021, ο νεότερος και ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ. Αφού πρώτα νικήσει, τον Νοέμβριο του 2020, τον Ντόναλντ Τραμπ.

Ολα αυτά βέβαια είναι εικασίες. Και ένα από τα κακά της δημοσιογραφίας (ή απλώς των χρόνων που προστίθενται στην πλάτη σου, δεν έχω καταλήξει με σιγουριά) είναι ότι (μπορεί να) σε κάνει κυνικό. Διαβάζεις για τον Μπούτετζετζ, που μόλις ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος, βλέπεις τον ολοένα και μεγαλύτερο θόρυβο που προκαλεί το όνομά του, τα άρθρα και τα ρεπορτάζ που πολλαπλασιάζονται στον αμερικανικό και όχι μόνο Τύπο, και σκέπτεσαι: κάθε φορά τα ίδια, τα Μέσα διψούν για νέα πρόσωπα, βρίσκουν λοιπόν κάποιο και το προωθούν όσο μπορούν μέχρι που αποκαλύπτονται τα όριά του. Πόσο έτοιμες μπορεί, αλήθεια, να είναι οι ΗΠΑ, η ίδια χώρα που εξέλεξε το 2016 έναν Ντόναλντ Τραμπ, να εκλέξει του χρόνου το ακριβώς αντίθετό του, έναν 37χρονο Δημοκρατικό, δήμαρχο μιας μικρής πόλης της Ιντιάνα, που θέλει να καταργήσει την ποινή του θανάτου, να επεκτείνει την ιατροφαρμακευτική κάλυψη σε όλους τους Αμερικανούς, να μεταρρυθμίσει τη νομοθεσία περί οπλοκατοχής, να δώσει προτεραιότητα στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, να «αποπολιτικοποιήσει» το Ανώτατο Δικαστήριο αναθεωρώντας τον αριθμό και τον τρόπο διορισμού των δικαστών του, και να καταργήσει το σώμα των εκλεκτόρων, αυτό που επέτρεψε το 2016 στον Τραμπ να κερδίσει με τρία εκατομμύρια ψήφους λιγότερες από τη Χίλαρι Κλίντον, ως «ολοένα και λιγότερο δημοκρατικό»; Πόσο έτοιμες μπορεί, επιπλέον, να είναι οι ΗΠΑ, μια χώρα που παραμένει βαθιά πουριτανική παρότι συχνά καινοτομεί, να αποκτήσουν έναν πρόεδρο παντρεμένο με άνδρα, που θα κυκλοφορεί χεράκι χεράκι με τον σύζυγό του στο Rose Garden; Ας είμαστε λίγο σοβαροί.

Κι όμως. Ακόμα και υπερσυντηρητικοί Ρεπουμπλικανοί, σαν τον ραδιοφωνικό παραγωγό και σχολιαστή Ρας Λίμποου, προειδοποιούν πως κάποιος τόσο ευφραδής, χαρισματικός και «φαινομενικά μετριοπαθής» όπως ο Μπάτετζετζ θα μπορούσε να αποδειχθεί ένας πολύ δυνατός αντίπαλος. Ως τον υποψήφιο που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να νικήσει τον Ντόναλντ Τραμπ τον χαρακτήρισε από την πλευρά του ο (εξίσου υπερσυντηρητικός) Μπεν Σαπίρο. «Αλήθεια. Δεν είναι μουρλός, είναι από τη Rust Belt, υπηρέτησε στο Αφγανιστάν», επιχειρηματολόγησε στο Τwitter. Πράγματι, ο Μπάτετζετζ δεν είναι «μουρλός» (…), είναι γέννημα θρέμμα και δημοφιλέστατος δήμαρχος εδώ και οκτώ χρόνια του Σάουθ Μπεντ, μιας άλλοτε βιομηχανικής πόλης 100.000 κατοίκων που παρήκμασε όπως όλη η Ζώνη της Σκουριάς, αλλά απέκτησε νέα ζωή χάρη σε αυτόν, και το 2014 υπηρέτησε για επτά μήνες (είναι έφεδρος υποπλοίαρχος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού) στο Αφγανιστάν, ως αξιωματικός της αντικατασκοπίας. Είναι επίσης βαθιά μορφωμένος, χαρακτηρίζεται συχνά διανοούμενος. Γιος καθηγητών πανεπιστημίου (ο πατέρας του μετανάστευσε στις ΗΠΑ από τη Μάλτα, εξού και το παράξενο επώνυμο), σπούδασε στο Χάρβαρντ και την Οξφόρδη, παίζει κλασικό πιάνο και κιθάρα και μιλάει, πέραν των αγγλικών, επτά γλώσσες: γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, μαλτέζικα, νορβηγικά, αραβικά και φαρσί. Τα νορβηγικά τα έμαθε, λέει, μόνος του, για να διαβάζει τον αγαπημένο του συγγραφέα, τον Αρλεντ Λου, στο πρωτότυπο.

Για να είμαι ειλικρινής, ωστόσο, υπάρχει κάτι άλλο στο πορτρέτο του Πιτ Μπούτετζετζ που βρήκα ακόμα πιο εντυπωσιακό. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αρνείται, παρότι ομοφυλόφιλος, να αφήσει το «μονοπώλιο» της θρησκείας και της ηθικής στην επονομαζόμενη χριστιανική Δεξιά, τους Ευαγγελικούς. Ο ίδιος είναι βαθιά θρησκευόμενος, μέλος της Επισκοπικής Εκκλησίας, σε εκκλησία παντρεύτηκε πέρυσι τον αγαπημένο του και δεν διστάζει (ή μάλλον του αρέσει) να κοντράρεται ανοιχτά με τον υπερσυντηρητικό πρώην κυβερνήτη της Ιντιάνα, και νυν αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Μάικ Πενς. «Μπορώ να σας πω ότι, αν το γεγονός ότι είμαι ομοφυλόφιλος ήταν επιλογή, τότε είναι μία επιλογή που έγινε ψηλά, πολύ ψηλά» είπε σε μία πρόσφατη ομιλία του. «Και αυτό είναι που θα ήθελα να καταλάβουν οι Μάικ Πενς αυτού του κόσμου: αν έχετε ένα πρόβλημα με αυτό που είμαι, το πρόβλημά σας δεν είναι μαζί μου. Το πρόβλημά σας, κύριοι, είναι με τον Δημιουργό μου».

Κάποιος θα μπορούσε να πει πως ο Μπάτετζετζ διαφημίζει το γεγονός ότι είναι θρησκευόμενος ως «αντιστάθμισμα» στην ομοφυλοφιλία του, θεωρώντας πως η μόνη πιθανότητα να αποκτήσουν ποτέ οι ΗΠΑ έναν ανοιχτά γκέι πρόεδρο θα ήταν να δηλώνει ταυτόχρονα βαθιά πίστη στον Θεό. Ειδικά στη δική μας χώρα, άλλωστε, έχουμε συνηθίσει να βάζουμε την ομοφυλοφιλία και τη θρησκεία σε αντίπαλα στρατόπεδα – το κατάφεραν (και) αυτό κάποιοι ιεράρχες. Αλλά τόσος κυνισμός, αμαρτία πρέπει να είναι.