Ο εθνικισμός βλάπτει σοβαρά {LF}τις επιχειρήσεις{CR}

Το σύστημα διεθνούς συνεργασίας που αναδύθηκε μέσα από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου απειλείται σοβαρά. Η πολυμέρεια και θεσμοί που τη στηρίζουν, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ενωση, βρίσκονται υπό αμφισβήτηση καθώς σε πολλές χώρες κυριαρχεί ένας εσωστρεφής εθνικισμός που οδηγεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε πολιτική αποσταθεροποίηση, ακόμα και σε συγκρούσεις. Γιατί, άραγε, τα διευθυντικά στελέχη των επιχειρήσεων και οι οικονομικοί ιθύνοντες παρακολουθούν απαθείς τις ανησυχητικές αυτές τάσεις;

Η μεταπολεμική ιστορία δείχνει ότι η παγκόσμια οικονομική ολοκλήρωση – συμπεριλαμβανομένου του ελεύθερου εμπορίου και των διασυνοριακών επενδύσεων – συμβάλλει στην ευημερία των αγορών και των κοινωνιών βελτιώνοντας την υγεία, την εκπαίδευση και το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων. Είναι αλήθεια ότι η παγκοσμιοποίηση προκάλεσε μείζονες κοινωνικές ανισορροπίες, που τροφοδοτούν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Αλλά απορρίπτοντάς την, όπως κάνουν όλο και περισσότεροι στις μέρες μας, απειλούν το ίδιο το σύστημα που έχει βοηθήσει στη δημιουργία πλούτου, στην καταπολέμηση της φτώχειας και στη διεύρυνση της μεσαίας τάξης παγκοσμίως. Οι επιχειρήσεις και η οικονομία έχουν επωφεληθεί τα μάλα από την ανοικτή, σύννομη και συντεταγμένη διεθνή πολιτική και οικονομική τάξη.

Και όμως! Οι διευθύνοντες σύμβουλοι και οι πρόεδροι μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων σπάνια χρησιμοποιούν την επιρροή τους για να υπερασπιστούν την πολυμέρεια και τη διεθνή συνεργασία. Κι αυτό συμβαίνει εν μέρει επειδή πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις έχουν ακόμη ως πρώτο μέλημα να περιφρουρήσουν τα στενά οικονομικά τους συμφέροντα, συχνά μέσω ρυθμίσεων και πολιτικών εθνικής εμβέλειας. Οσο για τα διοικητικά συμβούλια των ομίλων, ασχολούνται με τα βασικά θέματα εταιρικής διακυβέρνησης και διαχείρισης των κινδύνων, αδιαφορώντας για τις ευρύτερες γεωπολιτικές απειλές.

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες μίλησε πρόσφατα για την ανάγκη «δικτύωσης της πολυµέρειας», για τη σηµασία διεθνούς συνεργασίας περιφερειακών οργανισμών και για την ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών. Οι μάνατζερ των επιχειρήσεων πρέπει να ενστερνιστούν επισήμως και αναφανδόν τις πρωτοβουλίες αυτές. Χιλιάδες εξ αυτών έχουν υπογράψει, για παράδειγμα, τη Διεθνή Συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Global Compact) και επίσης τις Αρχές για Υπεύθυνες Επενδύσεις (Principles for Responsible Investment). Αλλά ακόμα αποτελούν τη μειοψηφία.

H Λάιζε Κίνγκο είναι διευθύνουσα σύμβουλος του United Nations Global Compact
O Σκοτ Μάδερ είναι επικεφαλής επενδύσεων της PIMCO