Τι συζητάει ο Μητσοτάκης πίσω από τις κλειστές πόρτες

Την περασμένη Τρίτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ένα γεύμα εργασίας με πρεσβευτές από όλα τα κράτη-μέλη της Ενωσης. Σχεδόν έξι μήνες πριν είχε ξανακάτσει στο τραπέζι, για μπραντς τότε, με τους ίδιους ανθρώπους. Την προηγούμενη φορά οι ερωτήσεις προς τον πρόεδρο της ΝΔ ήταν και γενικού χαρακτήρα. Οι επικεφαλής των διπλωματικών αντιπροσωπειών ρωτούσαν, για παράδειγμα, για το οξυμένο πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά οι απορίες ήταν περισσότερο μητσοτακικοκεντρικές. Ηθελαν, ας πούμε, να μάθουν πώς εκείνος σχεδιάζει την επόμενη ημέρα, αυτή μιας γαλάζιας διακυβέρνησης.

Ανθρωποι με γνώση όσων διημείφθησαν πίσω από τις κλειστές πόρτες του γεύματος εργασίας της εβδομάδας που πέρασε επιμένουν ότι ο πρόεδρος της ΝΔ παρουσίασε κάποιες λεπτομέρειες από τον κυβερνητικό του σχεδιασμό. Εννοούν πως δεν έμεινε στην ανάλυση του μεταρρυθμιστικού του σχεδίου. Παρότι για μια ακόμη φορά – όπως άλλωστε συνηθίζει το τελευταίο χρονικό διάστημα – τους μίλησε για τους τρόπους με τους οποίους πιστεύει ότι θα κατορθώσει να μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα «πραγματικό success story». Κυρίως, μάλιστα, για το εμπροσθοβαρές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που προτάσσει τη μείωση της φορολογίας σε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα, αφού η εκτίμησή του είναι πως ο βασικός τρόπος για να επιτευχθεί η ανάταξη της ελληνικής οικονομίας – και να έλθουν οι περιλάλητοι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης – είναι οι επενδύσεις. Και το φορολογικό περιβάλλον είναι το νούμερο ένα κίνητρο για να προσελκύσει κανείς επενδυτές. Εκτός, πάντως, από τη φορολογική πολιτική – που πάντα την ιεραρχεί ψηλά μιλώντας με ξένους -, στη λίστα των άμεσων προτεραιοτήτων του τοποθετούνται και οι αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα.

ΟΙ «ΑΡΙΣΤΟΙ». Ο Μητσοτάκης φέρεται να έδωσε στους πρεσβευτές στην Αθήνα μια πιο πρακτική ιδέα μιας κυβέρνησής του. Οσοι συνομιλούν μαζί του διατείνονται πως εννοεί όσα λέει δημοσίως για τη σύνθεσή της.

«Θα δείτε πρόσωπα που δεν ανήκουν στον δικό μας πολιτικό χώρο. Θα κάνω αξιοκρατικές επιλογές και δεν έχω να εξαργυρώσω πολιτικά γραμμάτια» έχει προαναγγείλει σε συνεντεύξεις του. Επομένως, έχει ήδη παραδεχθεί πως θα υπάρχουν εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί.

Χωρίς, ωστόσο, αυτό να σημαίνει ότι δεν θα προσπαθήσει για τη σωστή ισορροπία μεταξύ εξωκοινοβουλευτικών και κοινοβουλευτικών. Στις κατ’ ιδίαν κουβέντες που κάνει φαίνεται να ποντάρει πολλά στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας που θα φτιάξει. Εξάλλου, είναι γνωστό πως στα κόμματα εξουσίας το εν λόγω ψηφοδέλτιο απηχεί σε μεγάλο βαθμό τις ιδέες του εκάστοτε αρχηγού για τους «άριστους» πολιτικούς. Κι ο Μητσοτάκης αναφέρει συχνά την επιθυμία του να κυβερνήσει με «άριστους». Θα μπορούσε, άρα, να υποθέσει κάποιος χωρίς να κάνει κανένα λογικό άλμα ότι το ψηφοδέλτιο Επικρατείας ίσως λειτουργήσει και ως δεξαμενή για μελλοντικούς υπουργούς. Παρεμπιπτόντως, στη μητσοτακική προσέγγιση, λένε οι συνεργάτες του προέδρου της ΝΔ, υπουργήσιμος είναι μόνο εκείνος ο οποίος ξέρει τη συγκεκριμένη δουλειά μιας συγκεκριμένης υπουργικής καρέκλας. Τι κι αν ο κανόνας είναι πως υπουργήσιμοι είναι βασικά οι κομματικοί βαρόνοι;

Η ΓΑΛΑΖΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ. Φυσικά, όλα αυτά εξαρτώνται από το ποσοστό που θα έχει το βράδυ των εκλογών η ΝΔ ως πρώτο κόμμα. Κι όχι μόνο. Είναι άμεσα συναρτώμενα και με το ποσοστό της ανανέωσης της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα προκύψει από τις κάλπες. Αυτή τουλάχιστον είναι η αίσθηση ενός διπλωμάτη από εκείνους που συνέφαγαν με τον Μητσοτάκη. Για να το διατυπώσουμε λιγότερο διπλωματικά, φαίνεται πως ο πρόεδρος της ΝΔ θα έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει τους διακηρυγμένους του στόχους μόνο αν δεν πρέπει να πορευθεί κοινοβουλευτικά με μια μικρή πλειοψηφία.