Υπομνηστικό {CR}φεγγάρι σαν μισή ωραιότητα

Ηταν μόλις 26 ετών και ακόμα φοιτήτρια η Κέιτι Μπούµαν όταν άρχισε να γράφει τον αλγόριθμο με τον οποίο ήλπιζε ότι θα μπορούσε κάποια στιγμή να φωτογραφίσει για πρώτη φορά στην ιστορία μια μαύρη τρύπα. Φάνταζε απίθανο. Η Κέιτι τέθηκε επικεφαλής της ομάδας που, τρία χρόνια αργότερα, κατάφερε να συνθέσει την ιστορική φωτογραφία μιας μαύρης τρύπας σε απόσταση άνω των 50 εκατομμυρίων ετών φωτός. Αλλο ένα ανθρώπινο όριο ξεπεράστηκε.

Κάτι που δεν ισχύει στη δική μας περίπτωση. Εμείς τώρα ετοιμαζόμαστε να κατακτήσουμε τη Σελήνη. Που δεν θα το έλεγες και άσχημη προοπτική να πατήσει ελληνικό πόδι εκεί. Είναι που απλά προχθές στην ουρά του ΕΟΠΥΥ Νέας Ιωνίας στις 5.30 τα ξημερώματα τρεις συνταξιούχοι που προσπαθούν να λύσουν υπόθεσή τους επί ημέρες, έκαναν ασκήσεις επί χάρτου για το πόσο καιρό θα τους πάρει να κάνουν αυτό το μικρό βήμα για την ανθρωπότητα και το τεράστιο βήμα για τις ζωές τους – να τα βγάλουν πέρα με την ελληνική γραφειοκρατία.

Μια και βρισκόμαστε στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, ας δούμε μια ζωή που μοιάζει έτσι για τους περισσότερους. Η Αµπιγκέιλ Ντίσνεϊ είναι κληρονόμος της τεράστιας περιουσίας της Disney. Η 59χρονη ακτιβίστρια είδε ως παιδί την αξία των οικογενειακών μετοχών να γιγαντώνεται και ξαφνικά ο πατέρας της να αποκτά ιδιωτικό τζετ και να αλλάζει χαρακτήρα. «Οταν είσαι πάμπλουτος νομίζεις ότι αξίζεις περισσότερο από τους άλλους. Τι χαζομάρα! Είσαι απλά ένα μέλος του αθρώπινου είδους, όσα λεφτά και όσους παρατρεχάμενους κι αν έχεις».

Ο Φρανσουά Τριφό τον έχει χαρακτηρίσει ως τον «σημαντικότερο σκηνοθέτη εν ζωή». Μορφή του νέου γερμανικού κινηματογράφου ο 88χρονος Βέρνερ Χέρτζογκ, ο ανήσυχος και πολυσχιδής σκηνοθέτης που έχει γυρίσει εξαιρετικά ντοκιμαντέρ, έρχεται στην Αθήνα να συζητήσει για το έργο του. Λίγο πριν προβληθεί παγκοσμίως το νέο του ντοκιμαντέρ «Συναντώντας τον Γκορμπατσόφ», όπου επιχειρεί μια βουτιά στα γεγονότα που οδήγησαν στην επανένωση της χώρας του, «αυτή τη συγκλονιστική, εξωπραγματική στιγμή που έπεσε το Τείχος του Βερολίνου».

Ο 15χρονος Σιµόνε έγινε την εβδομάδα που πέρασε η εικόνα μιας Ιταλίας που αντιστέκεται στην τρέλα του φυλετικού μίσους. Μπροστά στα έξαλλα μέλη ακροδεξιών οργανώσεων που ζητούσαν την απομάκρυνση 70 Ρομά από κοινοτική φιλοξενία στο προάστιο Τόρε Μάουρα της Ρώμης, μίλησε με θάρρος και επιχειρήματα χωρίς να φοβηθεί την επιθετικότητά τους. Δεν αρκεί βέβαια για να αντιμετωπισθεί η ξενοφοβία. Ο Σιμόνε όμως είναι μια κάποια αρχή.

Είναι ένα έργο που γράφτηκε ως προειδοποίηση για τη διαφθορά της εξουσίας. Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ έγραψε τον «Βασιλιά Λιρ» το 1606 και σήμερα, 4 αιώνες αργότερα, μια συμπατριώτισσά του ερμηνεύει τον ρόλο στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ. Η Γκλέντα Τζάκσον που πέρασε τα τελευταία 20 χρόνια ως μέλος του βρετανικού Κοινοβουλίου, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση που στοχεύει εμμέσως τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. «Ο Σαίξπηρ», λέει,«κάνει πάντα τρεις ερωτήσεις: Ποιοι είμαστε; Γιατί είμαστε; Τι είμαστε; Ακόμα προσπαθούμε να απαντήσουμε».