Κυβερνητική ανικανότητα

Από τη μια πλευρά έχουμε το αίσχος της Μόριας, την ντροπή της Σάμου, τα τρισάθλια hotspots στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου όπου στοιβάζονται ψυχές, αλλά η κυβέρνηση επιμένει να τα ονομάζει κέντρα φιλοξενίας των μεταναστών.

Και από την άλλη είναι οι βαριές ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τους μετανάστες. Ακούγεται ίσως τρελό. Αλλά είναι η σκληρή πραγματικότητα. Μας δίνουν χρήματα, πολλά χρήματα, αλλά η ανοργανωσιά που διακρίνει τις δομές του αρμόδιου υπουργείου, σε συνδυασμό με την παροιμιώδη ανικανότητα γραμματέων και φαρισαίων, έχει ως αποτέλεσμα να χάνει η χώρα απίστευτα ποσά, τα οποία θα μπορούσαν αφενός να διατεθούν για την ανακούφιση των προσφύγων και αφετέρου να τονώσουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από το Προσφυγικό.

Το τραγικό για την Ελλάδα πρόβλημα ανέδειξε μια πρόσφατη ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ευρωβουλευτή του ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη. Οπως αναφέρει η απάντηση που του δόθηκε και περιήλθε στην κατοχή μου, «η συνολική ευθύνη για την εκτέλεση των ευρωπαϊκών κονδυλίων βαρύνει τις ελληνικές Αρχές» – ήτοι, με άλλα λόγια, δεν ευθύνεται η Ευρωπαϊκή Ενωση για το τι ευρωπαϊκά κονδύλια αξιοποιεί η Ελλάδα για τη διαχείριση του Μεταναστευτικού, αλλά η ίδια η χώρα…

Την απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπογράφει ο αρμόδιος επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος, τον οποίο αντί να αξιοποιήσει στο έπακρο η ελληνική κυβέρνηση, φρόντισε να τον εμπλέξει στο άθλιο σκάνδαλο της Novartis και να τον ακυρώσει εντελώς.

Δεν είναι λόγια αυτά, καθόλου μάλιστα. Αποδεικνύονται από τα στοιχεία, τα οποία είναι αμείλικτα. Η κυβέρνηση του προέδρου Τσίπρα κατάφερε να απορροφήσει έως τώρα 169,5 εκατ. ήτοι μόλις το 28% ενός συνολικού ποσού που ανέρχεται στα 613,5 εκατ. ευρώ – τόσα είναι τα διαθέσιμα των ευρωπαϊκών πόρων για το Προσφυγικό, που είναι δεσμευμένα υπέρ της Ελλάδας για την περίοδο 2014-2020. Ενημερωτικά αναφέρω ότι τα κεφάλαια που παραμένουν αναξιοποίητα στις Βρυξέλλες προέρχονται από δυο ταμεία, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας και το Ευρωπαϊκό Ταμείο για το άσυλο, τη Μετανάστευση και την Ενσωμάτωση.

Τέτοια ανικανότητα, ειλικρινά σπανίως συναντάς σε κυβέρνηση…

Οσμή σκανδάλου
Στο μεταξύ, πληροφορούμαι από διάφορες… «κουβαρίστρες» (όρος που παραπέμπει στο στριφογύρισμα σε γραφεία και αίθρια…) που διαθέτω στις Βρυξέλλες ότι η έρευνα της γνωστής και από άλλες περιπτώσεις OLAF της ευρωπαϊκής επιτροπής για την αποτροπή του ξεπλύματος μαύρου χρήματος και της σκανδαλώδους διάχυσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων, αναμένεται να εκδώσει σύντομα πόρισμα επί των καταγγελιών που της έγιναν για τον τρόπο διάθεσης ορισμένων κονδυλίων για το Προσφυγικό (σίτιση, στέγαση κ.λπ.).

Αν και επικρατεί σχετική μυστικότης επί του θέματος, στους διαδρόμους της Κομισιόν διακινείται η πληροφορία ότι έχουν εντοπιστεί περιπτώσεις οι οποίες αποπνέουν οσμή σκανδάλου, και πως εξ αυτού του λόγου δεν αποκλείεται η Ελλάδα να συρθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Ρυθμοί χελώνας
Στο μεταξύ, συνεχίζεται με ρυθμούς που κάνουν μια χελώνα να μοιάζει με… Γιουσέιν Μπολτ, η δίκη της Χρυσής Αυγής, της οποίας ο τρόπος που εξελίσσεται έχει καταντήσει το πιο σύντομο (δικαστικό) ανέκδοτο. «Δίκη Χρυσής Αυγής» λένε οι δικηγόροι μεταξύ τους εκεί στην Ευελπίδων στα καφενεία, λίγο πριν τις 9 το πρωί, και πριν μπουν στις αίθουσες, και πέφτουν κάτω ξεροί από τα γέλια.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί και ένας πρωτοετής φοιτητής της Νομικής αντιλαμβάνεται, χωρίς καμία προσπάθεια δε, ότι εδώ κάτι γίνεται, κάτι συμβαίνει, κάτι τρέχει. Οπως έχω επισημάνει και άλλοτε, δεν μπορεί μια δίκη στην οποία είναι γνωστές οι συνθήκες του φόνου, έχει εξακριβωθεί πλήρως τι έγινε πριν, στη διάρκεια, και μετά, πώς έγινε, και ποιος το έκανε. Ο ίδιος ο δολοφόνος έχει παραδεχτεί το έγκλημά του και είναι εκεί παρών, κάθεται στο εδώλιο. Γύρω του τον πλαισιώνουν οι συνεργοί του. Το κόμμα στο οποίο ανήκει, η ναζιστική Χρυσή Αυγή παραδέχεται ότι τον είχε στους κόλπους της, δεν μπορεί λοιπόν να συνεχίζεται αυτή η δίκη επί τεσσεράμισι χρόνια, χωρίς να υπάρχει απόφαση, ενώ τα πάντα σχετικά με τον φόνο του Φύσσα είναι γνωστά. Κάτι συμβαίνει λοιπόν. Και αυτό που συμβαίνει, είναι ότι κάποιος δεν θέλει να τελειώσει η δίκη. Για την ακρίβεια θέλει να σέρνεται η δίκη τουλάχιστον ώς τις εκλογές, για να μπορεί να επισείει τον μπαμπούλα του ναζισμού στο εκλογικό σώμα – ότι τάχα μου και καλά έρχονται όπου να ‘ναι οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής, οπότε ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ να γλιτώσετε.

Είναι ντροπή για τη Δικαιοσύνη να συμβαίνει αυτό, και δεν θα πάψω να το υπογραμμίζω. Σταματήστε πια να παίζετε παιχνίδια με το συγκεκριμένο θέμα. Για την ψυχή του Παύλου Φύσσα ρε γαμώτο, δώστε ένα τέλος πια…

Φρουρά
Θα σας αναφέρω τώρα κάτι που μπορεί να αθροιστεί ως παράπλευρη επίπτωση στην υπόθεση της δίκης για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ο δολοφόνος του, Γιώργος Ρουπακιάς, είναι έξω από τη φυλακή φυσικά, σε κατ΄ οίκον περιορισμό. Ακούστε τώρα τι πληροφορήθηκα πρόσφατα: έχει καθημερινά φρουρά έξω από την πόρτα του διαμερίσματος που κατοικεί στα σύνορα του Δήμου Ταύρου και του Δήμου Αθηναίων. Αστυνομική φρουρά στις σκάλες και στο ασανσέρ της πολυκατοικίας, φρουρά στην είσοδο της πολυκατοικίας – αυτά καθ΄ όλη τη διάρκεια του 24ωρου. Στην αρχή του στενού όπου κατοικεί υπάρχει μόνιμα μια ομάδα της ομάδας Δίας με μοτοσικλέτες – επίσης σε 24ωρη βάση. Το δε Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής βγάζει και πεζή περιπολία. Οταν δε είναι να μετακινηθεί προς τα δικαστήρια, τι να μετακινείται ο Τσίπρας για να πάει γραφείο, τι να μετακινείται ο Ρουπακιάς. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα που γίνεται…

Φρούδες ελπίδες
Οπα της. Ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας επιστρατεύει τα μεγάλα «κεφάλια» της επικοινωνιακής του ομάδας, προκειμένου να στηρίξει την υποψηφιότητα του Πέτρου Κόκκαλη, για τον οποίο πιστεύει ότι πρέπει να εκλεγεί ευρωβουλευτής per mare per terra – τόσο πολύ. Θες για να απαντήσει έμπρακτα στους βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που μουρμουρίζουν για την (έμπρακτη) απόδειξη της σχέσης με τη διαπλοκή; Θες γιατί έχει βαρεθεί να βλέπει τον Παπαδημούλη και τον Κούλογλου στην Ευρωβουλή; Θες πάλι γιατί οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έναντι του κυρίου Σωκράτη (μπαμπά Πέτρου) είναι τέτοιες που δεν μπορεί να αποστεί από αυτές; Ο,τι και να είναι πάντως, μία είναι η ουσία: με εντολή Τσίπρα, η μετρ της επικοινωνίας κυρία Ζωή Χαλιδιά αποσπάται για πενήντα ημέρες στο επιτελείο του Πέτρου Κόκκαλη, με στόχο την εκλογή του στο Ευρωκοινοβούλιο.

Υπενθυμίζω σχετικά ότι η μετρ έχει αναλάβει και την κυρία Νοτοπούλου στη Θεσσαλονίκη, για την οποία φέρεται να έχει αναφέρει τη βαρύγδουπη δέσμευση «εγώ θα την κάνω δήμαρχο».

Δεν έχω λόγους να αμφισβητώ τα προσόντα και τις ικανότητές της – της κ. Χαλιδιά εννοώ. Αλλά αν κρίνω από το γεγονός ότι η κυρία Νοτοπούλου στις έως τώρα καταγραφές της κοινής γνώμης παλεύει μεταξύ της 5ης και της 6ης θέσης, νομίζω ότι το πράγμα δεν εξελίσσεται και τόσο καλά…