Πρόγραμμα

Οι γραμμές αυτές γράφτηκαν προτού αρχίσει το ματς της Ρεάλ με τη Ζαλγκίρις. Ξεκάθαρο. Και με γνώση τι συνέβη στα δύο άλλα χθεσινά παιχνίδια της Ευρωλίγκας, σε αυτά που νίκησαν οι γηπεδούχοι: η ΤΣΣΚΑ Μόσχας και η Εφές Αναντολού.

Οποιος πει ότι όλα είναι σωστά, λαθεύει. Επίσης, όσοι εκτιμήσουν ότι την τελευταία αγωνιστική μιας διοργάνωσης δεν πειράζει να παίζονται αγώνες σε διαφορετικές ημέρες και ώρες, εθελοτυφλούν. Φυσικά, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει ότι ακόμη κι όταν όλα αρχίζουν ταυτόχρονα δεν υπάρχουν περιπτώσεις που σε κάνουν να αναρωτιέσαι το «γιατί» και «πώς» έγινε αυτό. Ωστόσο, υφίστανται λόγοι να… σαλαμοποιηθεί η πλέον κρίσιμη αγωνιστική, καθόσον ήταν και η τελευταία της κανονικής περιόδου; Ο Μπερτομέου και η Ευρωλίγκα πολύ απλά θα υποστηρίξουν ότι για τα πάντα η ευθύνη βαραίνει τα τηλεοπτικά δίκτυα που έχουν τον πρώτο λόγο και κοιτούν πρωτίστως πώς να γεμίσουν τον χρόνο και το πρόγραμμά τους. Αυτό επιθυμούν, αυτό συνέβη. Η επιθυμία τους διαταγή και τα σκυλιά δεμένα. Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά του φεγγαριού. Η Ευρωλίγκα ως οργανισμός οφείλει να κοιτά πώς να επιτύχει τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοπιστία. Το πώς θα φαίνεται στα μάτια του κοινού καλύτερο το προϊόν, πάει να πει ότι δεν θα καρφώνεται στο μυαλό του κάθε θεατή το ενδεχόμενο να προκύψει ένα αποτέλεσμα μη αρεστό ή ελάχιστα αναμενόμενο. Το γεγονός ότι ήρθαν δύο «άσοι» στα πρώτα χθεσινοβραδινά ματς, δεν λέει και τίποτα. Η ποιότητα, η ανώτερη ομάδα νίκησε το κίνητρο που στα μάτια πολλών είναι το ρεζερβουάρ που διαθέτει την περισσότερη βενζίνη. Συμβαίνει. Παράλληλα, αν όλοι ήθελαν να εξετάσουν καλύτερα τα πράγματα, ασφαλώς και θα έβρισκαν τη λύση: θα ομαδοποιούσαν τα ματς ανάλογα με τα «θέλω», τις προοπτικές των ομάδων, όπως και τη βαθμολογία. Μια διέξοδος σε ένα υπαρκτό πρόβλημα. Αλλά το μπάσκετ και ειδικά η Ευρωλίγκα φαίνεται πως ακολουθούν ξεχωριστούς κανόνες και δεν υπολογίζουν ούτε σκέφτονται  τέτοιες… λεπτομέρειες.

Πολύ διαφορετική η κατάσταση, συνεπώς, σε σχέση με το ποδόσφαιρο. Γιατί εκεί, σε τελικές φάσεις διοργανώσεων όλα τα ματς αρχίζουν την ίδια ώρα, κάτι που συμβαίνει με θαυμαστή συνέπεια και τις τελευταίες αγωνιστικές των πρωταθλημάτων. Κανείς δεν δικαιούται να γνωρίζει τι έκανε ο εκάστοτε άμεσος αντίπαλός του. Παίζει σημασία και στην ψυχολογία αυτό. Αλλοτε την εκτοξεύει, ορισμένες φορές την τσακίζει. Στο κάτω κάτω, τα θρίλερ είναι αυτά που δίνουν το αλατοπίπερο όταν όλα είναι στην κόψη του ξυραφιού. Γιατί αυτή η τόσο γοητευτική αγωνία να πρέπει με τον εκούσιο τεμαχισμό του προγράμματος να μειώνεται;