Οι αντοχές της καμήλας

Μπορεί ο Πετσίτης να φέρει εκλογές; Είναι ένα ερώτημα που ευθέως ή πλαγίως βάζουν τις τελευταίες ημέρες στην κουβέντα κάμποσοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, περιμένοντας όχι τόσο να μάθουν κάτι περισσότερο για τους σχεδιασμούς του Αλέξη Τσίπρα (για τις πρωθυπουργικές σκέψεις, άλλωστε, αναζητούν διαύλους που κατοικοεδρεύουν στο Μαξίμου), αλλά να διαγνώσουν εάν στη δημοσιογραφική αγορά «τρέχουν» ήδη πράγματα για τον Πετσίτη που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ραγδαίες εξελίξεις. Στις ίδιες συζητήσεις είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς την απαξίωση για τον πρωταγωνιστή των ημερών, όπως και την οργή που κρύβεται πίσω από τη σύγχυση των κυβερνητικών βουλευτών. Κυρίως επειδή είναι αιφνιδιασμένοι από όσα έρχονται στο φως, από τα διαδοχικά στοιχεία που συνθέτουν μια εικόνα δύσοσμη και, για πολλούς, αντιαισθητική.

Προφανώς τα προτάγματα μιας ανανεωτικής ή ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανάλογα με την αφετηρία του καθενός στο κυβερνών κόμμα που γιγάντωσε απότομα, δεν συνάδουν με την υπόθεση Πετσίτη. Αλλά οι βουλευτές δεν είναι συγχυσμένοι από την εικόνα που πληγώνει τη δική τους θεώρηση και διαδρομή. Πρωτίστως αντιδρούν επειδή δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει… Η άγνοια για τις πτυχές μιας, έτσι κι αλλιώς, σκοτεινής υπόθεσης προκαλεί ένα γενικευμένο «βραχυκύκλωμα» – και μάλιστα την ώρα που πρέπει να ξεκινήσουν την προεκλογική μάχη για τις κάλπες του Μαΐου. Εξω στον δρόμο, κάθε ερώτηση για τον Πετσίτη κάνουν προσπάθεια να την προσπεράσουν με γενικές και αόριστες απαντήσεις που δεν μπορούν να τους εκθέσουν κάποιες ημέρες αργότερα. Στα καφενεία και στις λαϊκές ο εκνευρισμός είναι έκδηλος και κατανοητός. Το πρόβλημα για τους κυβερνητικούς βουλευτές είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς – δίπλα στα αλλεπάλληλα χτυπήματα – δεν έχουν και «γραμμή» για τις απαντήσεις. Οι νέες θέσεις του Νίκου Παππά για τον «παιδιόθεν φίλο» («ας βγει ό,τι είναι να βγει…») και η αντεπίθεση του Δημήτρη Τζανακόπουλου, με στόχο τα ΜΜΕ και την αξιωματική αντιπολίτευση, δεν προσφέρουν ακριβώς τα επιχειρήματα για μια αξιοπρεπή απάντηση από τους βουλευτές σε όσους θέτουν ερωτήματα – που πληθαίνουν.

Το δικό τους ερώτημα, λοιπόν, επανέρχεται – και αποκαλύπτει μια αδιόρατη αγωνία για το προεκλογικό σκηνικό που μπορεί να διαμορφώσει ο «καταφερτζής» Πετσίτης. Υπάρχει ενδεχόμενο εκεί τεντωμένος στις ξαπλώστρες της Λάρνακας να «στήσει» και εθνικές κάλπες; Η αλήθεια είναι ότι εάν ο Μάιος αποδειχθεί ο μήνας ο σκληρός για την κυβέρνηση Τσίπρα, δεν θα φταίει ο Πετσίτης. Μια απόφαση του Πρωθυπουργού να ρίξει όλες τις εκλογικές ζαριές θα ληφθεί υπό το βάρος μιας σειράς ζητημάτων που δεν αφήνουν άλλο περιθώριο παραμονής στην κυβέρνηση, ούτε χαραμάδα ελπίδας ότι μπορεί να προκύψει κάτι καλύτερο το φθινόπωρο. Οι Πρέσπες και η οικονομία είναι τα δύο κεντρικά θέματα που καθηλώνουν την κυβέρνηση και θα καθορίζουν τον εκλογικό ορίζοντα. Αν η εικόνα που θα φθάσει στον Τσίπρα μέσα στο Πάσχα για τη γενικότερη πορεία αυτών των δύο ζητημάτων δεν επιτρέπει την παραμικρή αισιοδοξία, τότε οι εθνικές κάλπες μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές είναι σχεδόν προεξοφλημένο ότι θα συμπέσουν την Κυριακή της 26ης Μαΐου. Αν οι μετρήσεις του Χριστόφορου Βερναρδάκη δείξουν ότι η τρικυμία των Πρεσπών μπορεί να κοπάσει μέσα στο καλοκαίρι, διαμορφώνοντας ένα καλύτερο πολιτικό περιβάλλον, τότε ο εκλογικός ορίζοντας μπορεί να πάρει παράταση. Υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα μπορεί να σταθεί μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Το καλοκαίρι περιμένει και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, εκτιμώντας ότι ο ήλιος και η θάλασσα θα κάνουν καλό και στην οικονομία. Ο Πετσίτης θα μπορούσε να οδηγήσει στις κάλπες εάν προσεχώς αποδειχθεί το βάρος που τσακίζει τη ράχη της καμήλας. Αλλά την απάντηση αυτή οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ την περιμένουν από άλλους – κυρίως από τον Νίκο Παππά.