Μανώλης Πετσίτης: {CR}«ο σφουγγοκωλάριος της εξουσίας»

Επιτέλους δεν είμαστε όλοι «Λωτοφάγοι» σε αυτή τη χώρα, ούτε έχουμε πρόβλημα με τη μνήμη μας! Και υπό την έννοια αυτή ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παπάς μάλλον μας υποτιμά έντονα όταν προβάλλει στη δημόσια σφαίρα το πιο αφελές – κατά τη γνώμη μου – αφήγημα. Ποιο δηλαδή; Οτι ο Μανώλης Πετσίτης περπατούσε στους διαδρόμους του πρωθυπουργικού μεγάρου ως «εθελοντής» ή «συνεργάτης» (απλώς)! Ομως αυτή η παραδοχή διατυπώνεται για πρώτη φορά τώρα. Τώρα που ο περίφημος «Μανόλο» ελέγχεται από τις αρμόδιες κυπριακές Αρχές για διακίνηση «μαύρου χρήματος», αφού βρέθηκε με φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς.

Και επιπλέον αφού ζει μια εντελώς προκλητική ζωή σε πολυτελή βίλα της Κύπρου (και χωρίς κανείς να γνωρίζει από πού προέρχεται αυτό το άφθονο χρήμα το οποίο εξασφαλίζει στον Μανώλη Πετσίτη μια τρυφηλή ζωή)!

Ας μη μας παραπλανά λοιπόν απαράδεκτα ο υπουργός με τέτοια φληναφήματα, γιατί μέχρι τώρα η εξωθεσμική δράση του «Μανόλο» γινόταν ανεκτή από την κυβέρνηση και εκλαμβανόταν ως ένα είδος «λευκού εγκλήματος» (υπό την έννοια δηλαδή που αποδίδεται στον όρο white corruption)!

Ομως τι εκφράζει κοινωνιολογικά το φαινόμενο Πετσίτη; Ο Μανώλης Πετσίτης αποτελεί κατά τη γνώμη μου το ανθρώπινο μοντέλο του «σφουγγοκωλάριου της εξουσίας» για το οποίο είχε μιλήσει ο μεγάλος έλληνας στοχαστής Παναγιώτης Κονδύλης.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, λοιπόν, όταν ο Αλέξης Τσίπρας ήλθε στην εξουσία το 2015, ο Μανόλο «εκτινάχθηκε» κοινωνικά και ταξικά, όχι γιατί είχε κάποια τεχνογνωσία, αλλά γιατί ήταν προσωπικός φίλος του υπουργού Νίκου Παππά (και ο πρωθυπουργός, όπως πράττει και ο απεχθής Βίκτορ Ορμπάν στην Ουγγαρία, ήθελε να επανδρώσει τον κρατικό μηχανισμό με «κολλητούς» του)!

Ετσι ο Μανώλης Πετσίτης αρχίζει να αποκτά ύποπτα και ξαφνικά οικονομική άνεση και να επιδίδεται αε αυτό που ο Γάλλος φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού αποκαλεί ατομικιστικές απολαύσεις της ζωής (νυχτερινά κέντρα κ.λπ).

Ομως ταυτόχρονα αναλαμβάνει και ειδικές εξωθεσμικές αποστολές εκ μέρους της κυβέρνησης (και εδώ αρχίζει η ποινικά αξιόλογη δράση του Μανόλο): Με άλλα λόγια πηγαίνει στον διευθύνοντα σύμβουλο της Δημόσιας Επιχείρησης Φυσικού Αερίου και τον πείθει – εκπροσωπώντας τον Πρωθυπουργό –  να «κάνει τα στραβά μάτια» και να μη λάβει νομικά μέτρα εναντίον του επιχειρηματία Λαυρεντιάδη (παρότι ο τελευταίος χρωστούσε ήδη στη ΔΕΠΑ 120.000.000 ευρώ)!

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό, αφού το ελληνικό Δημόσιο λόγω των ανωτέρω γεγονότων  έχει υποστεί μια τεράστια ζημιά.

Το συμπέρασμα; Αυτή είναι η ζημιογόνα δράση του «σφουγγοκωλάριου της εξουσίας»! Ομως, σε ένα σοβαρό κράτος δικαίου θα ελέγχονταν από τις δικαστικές Αρχές και οι ενδεχόμενες  ευθύνες του υπουργού Νίκου Παππά, αφού αυτός άνοιξε τις «πύλες της εξουσίας» στον διαβόητο Μανόλο!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. kalfelis@law.auth.gr