Μία βεντέτα 23 χρόνων

«Η Γιουβέντους  είναι το φαβορί, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Ομως  έχουμε κάτι ακόμα εμείς στον Αγιαξ, τη ρεβάνς. Γιατί στον τελικό της Ρώμης παίξαμε με μια Γιουβέντους που αργότερα αποκαλύφθηκε πως πιθανόν να ήταν ντοπέ, κανείς δεν ξέρει την αλήθεια…».

Ο Ντέιβιντ Εντ έριξε τη βόμβα. Ηταν ο τελευταίος που θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα έκανε κάτι τέτοιο. Τον Εντ τον γνώρισα στο περιθώριο της δεύτερης αναγέννησης του Αγιαξ, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Οταν κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 1995 αντιμετωπίζοντας την ΑΕΚ στους ομίλους και το 1996 όταν στα ημιτελικά απέκλεισε τον Παναθηναϊκό αλλά στον τελικό ηττήθηκε από τη Γιουβέντους στα πέναλτι.

Μικροκαμωμένος, με μαύρο σγουρό μαλλί, ευγενικός και έτοιμος να ανταποκριθεί σε κάθε δημοσιογραφικό μας αίτημα. Στα νιάτα του ήταν ποδοσφαιριστής στον Αγιαξ, αλλά γρήγορα ακολούθησε καριέρα δημοσιογράφου πριν αναλάβει υπεύθυνος γραφείου Τύπου του Αγιαξ και στη συνέχεια μάνατζερ της ομάδας.

Μπορούσες να του ζητήσεις συνέντευξη με οποιοδήποτε αστέρι εκείνης της ομάδας. Και είχε πολλά. Με μια όμως προϋπόθεση. Δεν θα γινόταν τηλεφωνικά η επικοινωνία με τον παίκτη παρά μόνο πρόσωπο με πρόσωπο.

Αυτός ο χαμηλών τόνων άνθρωπος πέταξε λοιπόν τη βόμβα προκαλώντας πολεμικό κλίμα ενόψει των αναμετρήσεων του Αγιαξ με τη Γιουβέντους για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Ή μήπως δεν ήταν βόμβα παρά μια υπόμνηση για να μην ξεχνούν οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νέοι;

Σε συνέντευξή του στον «Ιντιπέντεντ» πριν από δύο χρόνια ο νυν διευθυντής του Αγιαξ Μαρκ Οβερμαρς, ο οποίος απουσίασε από τον τελικό του 1996 λόγω τραυματισμού, άφησε το ίδιο υπονοούμενο λέγοντας πως η Γιουβέντους «χρησιμοποίησε κάτι». Το ίδιο είχε πει στο ντοκιμαντέρ «Andere Tijden Sport» και ο Φινίντι Τζορτζ που είχε παίξει στους τελικούς του 1995 και 1996. Είχε εντυπωσιαστεί από τη σκληρότητα και την ένταση των αντιπάλων.«Φυσιολογικά ένας παίκτης μπορεί να το κάνει για 20 λεπτά. Οταν όμως το κάνεις για 90 ή 120 λεπτά και είναι τέλος της σεζόν, τότε δεν είναι φυσιολογικό».

Ο μίτος

Η ήττα του Αγιαξ από τη Γιουβέντους στον τελικό της Ρώμης το 1996 στα πέναλτι έκλεινε ουσιαστικά τον κύκλο του Αίαντα με το ξεπούλημα όλων των άσων του και άνοιγε τον κύκλο της Γηραιάς Κυρίας η οποία αγωνίστηκε και στους δύο επόμενους τελικούς, ενώ την ίδια περίοδο κατέκτησε τρία Σκουντέτι, ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, το Κύπελλο Ιταλίας και δύο Σούπερ Καπ Ιταλίας. Στη Γιούβε έπαιζαν τότε μεγάλοι παίκτες όπως ο Ντελ Πιέρο, ο Ζιντάν, ο Ντεσάν.

Μια συνέντευξη του τότε προπονητή της Ρόμα Ζντένεκ Ζέμαν στο περιοδικό L’ Espresso άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και έβαλε σε περιπέτειες τη Γιούβε. Μεταξύ άλλων ο τσέχος προπονητής είχε πει πως το ποδόσφαιρο πρέπει να ξεφύγει από τα φάρμακα. Τον μίτο της υπόθεσης έπιασε ο εισαγγελέας του Τορίνο, Ραφαέλε Γκουαρινιέλο.

Οταν οι ερευνητές έκαναν έφοδο στη Γηραιά Κυρία ανακάλυψαν 281 διαφορετικά φαρμακευτικά σκευάσματα αλλά όχι EPO (ερυθροποιητίνη).

Ο ιατρικός σύμβουλος του Γκουαρινιέλο, Τζιανπερτίνο Μπέντζι, είχε δηλώσει πως «ο σύλλογος ήταν εξοπλισμένος σαν ένα μικρό νοσοκομείο».

Τον Ιανουάριο του 2002 ο Γκουαρινιέλο είχε συγκεντρώσει αρκετά στοιχεία ώστε να φέρει την υπόθεση στο ακροατήριο ασκώντας διώξεις κατά υψηλόβαθμων στελεχών της Γιούβε για παράνομη χορήγηση φαρμάκων στους παίκτες.

Στη διάρκεια της δίκης δύο ανεξάρτητοι ειδικοί που είχαν προσληφθεί από το δικαστήριο παρουσίασαν τα ευρήματά τους.

Ο Γιουτζένιο Μίλερ, φαρμακολόγος, ανέφερε πως ο σύλλογος προμήθευε συστηματικά τους παίκτες του με φάρμακα που χορηγούνται μόνο με ιατρική συνταγή, χωρίς θεραπευτική αιτιολόγηση αλλά με στόχο την αύξηση των επιπέδων ενέργειας ή την ταχεία ανάρρωση από τραυματισμούς.

Μεταξύ άλλων οι παίκτες έπαιρναν αντιφλεγμονώδη, αντικαταθλιπτικά χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης και φάρμακα που προστατεύουν την καρδιά.

Ο αιματολόγος Τζουζέπε ντ’ Ονόφριο είχε καταθέσει πως ήταν «πρακτικά βέβαιο» ότι οι μέσοι Αντόνιο Κόντε και Αλέσιο Τακινάρντι έπαιρναν ερυθροποιητίνη (EPO) για να ξεπεράσουν σύντομες κρίσεις αναιμίας. Πολύ πιθανόν να έπαιρναν EPO επτά ακόμα παίκτες – Μπιριντέλι, Ντελ Πιέρο, Ντεσάν, Ντιμάς, Μοντέρο, Πεσότο και Τοριτσέλι.

Οι δικηγόροι της Γιούβε είχαν χαρακτηρίσει τις κατηγορίες που σχετίζονται με τη χρήση EPO το πιο αδύναμο σημείο της υπόθεσης και δικαιώθηκαν αργότερα, καθώς ο σύλλογος αθωώθηκε.

Η κατάθεση Ζιντάν

Στην κατάθεσή του ο Ζινεντίν Ζιντάν το 2004 κι ενώ αγωνιζόταν ήδη με τη Ρεάλ Μαδρίτης, είχε παραδεχτεί πως έπαιρνε κρεατινίνη. «Επαιρνα κρεατινίνη μόνο όταν έπαιζα στη Γιουβέντους. Ποτέ δεν τέθηκε τέτοιο θέμα όταν αγωνιζόμουν στη Γαλλία ή τώρα στην Ισπανία. Ηταν χρήσιμη και απαραίτητη για να παίζω 70 παιχνίδια τον χρόνο».

Ο Ζιζού είχε αποκαλύψει επίσης πως στη Γιούβε του έκαναν ενέσεις βιταμινών.

Ο Πάολο Μοντέρο είχε καταθέσει επίσης πως δύο εβδομάδες μετά την ενσωμάτωσή του στη Γιούβε άρχισε να παίρνει κρεατινίνη. Ο γιατρός της Γιούβε Ρικάρντο Αγκρίκολα επέμενε πως την ίδια μεθοδολογία ακολουθούσαν κι άλλες ομάδες που έδιναν επίσης κρεατινίνη στους παίκτες.

Ο Λουίς Φαν Γκάαλ, προπονητής του Αγιαξ στον τελικό της Ρώμης, είχε δηλώσει τότε πως αν αφαιρούνταν όλα τα τρόπαια που κατέκτησαν οι αποδεδειγμένα ντοπαρισμένοι θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για το μέλλον. Ποτέ δεν τέθηκε ωστόσο ένα τέτοιο θέμα.

Πρωτόδικα ο Ρικάρντο Αγκρίκολα καταδικάστηκε σε 22 μήνες φυλάκιση με αναστολή και χρηματικό πρόστιμο, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος της Γιούβε Αντόνιο Τζιράουντο αθωώθηκε. Ο τελευταίος είχε προβλέψει πως η ποινή του Αγκρίκολα θα εξαφανιστεί στην έφεση όπως και συνέβη γιατί δεν αποδείχτηκε η χρήση της EPO.

Η Γιουβέντους αρνείται πως τη δεκαετία του 1990 συνέβη κάτι επιλήψιμο αλλά ο Αγιαξ επιμένει. «Αν έχεις έξι παίκτες που παίζουν έτσι σε ένα παιχνίδι αυτό είναι μεγάλη κλεψιά» είχε δηλώσει στην ολλανδική τηλεόραση ο Φινίντι.