Τίτλοι ευγενείας {LF}με γόνους ευκαιρίας…

Αναζητώντας «τίτλους ευγενείας» σε «γόνους ευκαιρίας», ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει τα αδιέξοδά του. Αποκομμένος από τις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή οικογένεια της σοσιαλδημοκρατίας, μεταμορφώνεται κάθε μέρα, είτε για να σκεπάσει τις καταδικαστικές αποφάσεις «στης Μυρσίνης την ποδιά», είτε για να εξαργυρώσει ακάλυπτες επιταγές από επιχειρηματίες που κάποτε κατηγορούσε για διαπλοκή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, στα κυβερνητικά τελευταία του, ψάχνει σημαίες ευκαιρίας για να σώσει τα προσχήματα και να συμπαρασύρει όσους περισσότερους «πρόθυμους» μπορεί στην επικείμενη ήττα του. Για τις ευρωεκλογές, ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να ακολουθήσει δήθεν το ευρωπαϊκό «κύμα» της μάχης της σοσιαλδημοκρατίας κατά της Ακροδεξιάς και του λαϊκισμού, όταν έχει συγκυβερνήσει τέσσερα χρόνια με τον Π. Καμμένο, στηρίζεται σε υπουργούς και βουλευτές με πατενταρισμένες ακροδεξιές θέσεις και απόψεις, ενώ ταυτόχρονα οι «γέφυρες» που επιχειρεί να στήσει με τον κόσμο της δημοκρατικής παράταξης καταρρέουν η μία μετά την άλλη. Στην υποτιθέμενη μάχη του κατά της Ακροδεξιάς και του λαϊκισμού ο κ. Τσίπρας αγωνιά να πετύχει στη διαχείριση των συμβόλων με γόνους λαμπερών ονομάτων, για να αποκτήσει κάποιους «τίτλους ευγενείας». Ωστόσο κάνει παιδαριώδη λάθη σε πολιτικές επιλογές προσώπων προς αξιοποίηση – όπως στην περίπτωση της κυρίας Μ. Λοΐζου – και στέλνει μηνύματα πανικού και αμηχανίας στους πολίτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ των αντιφάσεων και των ετερόκλητων συμμαχιών μίας χρήσης αναπαράγει τον εαυτό του. Αυτή τη φορά όμως οι αντιφάσεις γίνονται τόσο εξόφθαλμες, που δείχνουν πόσο αφυδατωμένος πολιτικά πρέπει να είναι για να αυτοακυρώνεται στο εκλογικό του ακροατήριο. Σε αυτές τις αυτοακυρώσεις προστίθενται συνεχώς νέα κεφάλαια, όπως αυτό της ξαφνικής αγάπης του για την επιχειρηματικότητα ως άλλη μία σημαία ευκαιρίας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που επί τέσσερα χρόνια εμπόδιζε ή επιβράδυνε μεθοδευμένα κάθε μεγάλη επένδυση στη χώρα – με κορυφαία εκείνη του Ελληνικού -, φαίνεται ότι ενόψει εκλογών είναι έτοιμη να «αγκαλιάσει» την επιχειρηματικότητα και να προσελκύσει γόνους μεγάλων επιχειρηματικών οικογενειών στα ψηφοδέλτιά της. Αυτή την ίδια επιχειρηματικότητα την οποία προηγουμένως ο κ. Τσίπρας και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κατακεραύνωναν ως διαπλεκόμενη και τους επιχειρηματίες ως «μειωμένης εμπιστοσύνης», σήμερα τους αναγνωρίζουν ως οικονομικούς παράγοντες της «δίκαιης ανάπτυξης». Προφανώς και δεν ενοχλούν οι πολιτικές επιλογές οποιουδήποτε επιχειρηματία να συνταχθεί ή όχι με την κυβέρνηση. Αυτό που αγγίζει όμως τα όρια του πολιτικού αυτοεξευτελισμού είναι να βαφτίζει  ο ΣΥΡΙΖΑ τους επιχειρηματίες διαπλεκόμενους ή μη ανάλογα με τις συμμαχίες ευκαιρίας που κάνει. Τέσσερα χρόνια τώρα έχει αποδειχθεί ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εξυπηρετεί τη διαπλοκή, παλιά και νέα. Το να συμμαχεί σήμερα με αυτούς που μέχρι χθες κατηγορούσε ως διαπλεκόμενους δεν δείχνει απλά τον πολιτικό αμοραλισμό της, αλλά και την απελπισία της μπροστά στην ήττα. Η πολιτική ως τζόγος δεν πείθει πια κανέναν και επιπλέον οδηγεί τους πολίτες στο να γυρίζουν την πλάτη σε τέτοιους τακτικισμούς.

Στη διαχείριση των συμβόλων ο κ. Τσίπρας απέτυχε, στις επικοινωνιακές κινήσεις με γόνους ευκαιρίας θα αποτύχει επίσης παταγωδώς, γιατί η έξοδος από την εξουσία γίνεται όλο και περισσότερο μονόδρομος.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής