Με την καλοσύνη των ξένων

Το ερώτημα θα μπορούσε να κατατεθεί κι αυτό αύριο στη Βουλή ως συνοδευτικό του νομοσχεδίου για την πρώτη κατοικία: Πόσο μπορεί να αντέξει στον χρόνο μια μονομερής ενέργεια; Πόσο μακριά μπορεί να πάει η βαλίτσα του αντάρτικου; Η απάντηση δεν μπορεί φυσικά να δοθεί δια ψηφοφορίας. Θεωρητικά, πάντως, χωρίς συμφωνία με τους θεσμούς για την τύχη των κόκκινων δανείων, το νομοσχέδιο για την πρώτη κατοικία αποκτά μεγαλύτερη ισχύ από εκείνη του γαργαλητού απέναντι στο οποίο ο Πρωθυπουργός αντιστάθηκε όπως είπε με αξιοσημείωτη επιτυχία. Με άλλα λόγια, και πάντα θεωρητικά, το νομοσχέδιο φέρνει τις εθνικές εκλογές πολύ πιο κοντά από τον Οκτώβριο.

Η ανάλυση είναι των καλοπροαίρετων. Και λέει πως αντάρτικο πέντε ολόκληρων μηνών απέναντι στις Βρυξέλλες δεν μπορεί να σηκώσει η Αθήνα ή πως ακόμη και αν το σηκώσει θα έχει χαθεί η επικοινωνιακή του πατίνα – ποιος θα θυμάται μετά το καλοκαίρι πως η κυβέρνηση σήκωσε το λάβαρο της αντίστασης όπως τις καλές αντιμνημονιακές εποχές; Για να μη χαθεί λοιπόν ο συμβολισμός, οι εκλογές θα πρέπει να επισπευσθούν. Μόνο που το σενάριο αυτό σκοντάφτει σε έναν άλλο συμβολισμό με εξαιρετικά αρνητικό φορτίο: η μόνη ημερομηνία που είναι διαθέσιμη στο εκλογικό ημερολόγιο είναι η 21η Απριλίου και κανείς δεν έχει ξεχάσει τι συνέβη την 21η Απριλίου στην Ελλάδα πριν από 52 χρόνια. Γίνονται εκλογές την ημερομηνία που έχει ταυτιστεί με την κατάλυση της δημοκρατίας;

Στημένο;

Εκλογές δεν γίνονται ούτε το Πάσχα αλλά ούτε και λίγο πριν από τις ευρωεκλογές. Κι εδώ παρεμβάλλεται η ανάλυση των κακοπροαίρετων ή απλώς υποψιασμένων, σύμφωνα με την οποία το αντάρτικο είναι στημένο. Πως όλα αυτά είναι μια αντιστασιακή πόζα που θα πάρει ο Αλέξης Τσίπρας με την ανοχή των θεσμών για τους οποίους παραμένει ο εκλεκτός – το ντιλίβερι μπόι των δανειστών όπως το έχει θέσει ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, ο Πρωθυπουργός μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στην καλοσύνη των ξένων. Οι παλαιές συντάξεις που δεν κόπηκαν δεν ήταν παρά το πρώτο δώρο ή «αντάλλαγμα» για τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως είχε υποστηρίξει η αντιπολίτευση, και τα κόκκινα δάνεια είναι ένα δεύτερο.

Μπορεί να επιλέξει κανείς όποιο σενάριο θέλει – να επιλέξει ουσιαστικά ημερομηνία των εκλογών. Η σταθερά που δεν αλλάζει ωστόσο σε κανένα από τα δύο σενάρια είναι η καλοσύνη των ξένων. Και αν έχει σημασία η σταθερά είναι επειδή από την καλοσύνη των ξένων δεν εξαρτάται μόνο η τύχη του αντάρτικου. Εξαρτάται και η τύχη των κόκκινων δανείων. Οπως συνέβαινε την εποχή των Μνημονίων. Κι όπως συμβαίνει και μετά και θα συμβαίνει για πολλά από τα χρόνια που έρχονται.

ΤΟ ΚΟΙΝΟ

Μπορεί να αποδώσει εκλογικά το αντάρτικο; Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως όχι – τίποτε δεν φαίνεται να έχει αποδώσει για τον ΣΥΡΙΖΑ εκλογικά. Αλλά αν δεν πιστεύει κανείς τις δημοσκοπήσεις, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στα άδεια καθίσματα των συριζαϊκών εκδηλώσεων ή στις συριζαϊκές εκδηλώσεις που αναβάλλονται για να μην αποτυπωθεί ξανά το θέαμα της άδειας αίθουσας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφοφόρους, αυτό το λένε και οι δημοσκοπήσεις που δεν πιστεύει το Μαξίμου. Αλλά δεν έχει κοινό.