Αυτό που (θα ’πρεπε να) είναι η ηγεσία

Τις πρώτες ώρες μετά το αιματοκύλισμα στα δύο τζαμιά του Κράισττσερτς, η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Γιασίντα Αρντερν συγκάλεσε συνέντευξη Τύπου μέσω της οποίας μετέφερε την εικόνα μιας χώρας σε βαρύτατο εθνικό πένθος. Η συνέντευξη εκείνη θα αποδειχθεί καθοριστική για την ιστορία της πρωθυπουργίας της. Οπως ανέφερε και στη χθεσινή της ομιλία στη Βουλή, «ένας από τους ρόλους που δεν ανέμενα, ούτε ήλπιζα ποτέ να έχω, είναι να εκφράζω το πένθος ενός έθνους».

Η 38χρονη πρωθυπουργός, διαχειριζόμενη το σοβαρότερο τρομοκρατικό χτύπημα στη σύγχρονη ιστορία της χώρας της, δοκιμάζεται όσο λίγοι νεοζηλανδοί ηγέτες έχουν δοκιμαστεί ποτέ στο παρελθόν. Υστερα από τον θάνατο πενήντα μουσουλμάνων και τον τραυματισμό δεκάδων ακόμα, η Νέα Ζηλανδία είναι σε σοκ. Η φωνή της Αρντερν στις δημόσιες τοποθετήσεις της για την τραγωδία κάποιες φορές τρέμει, τα μηνύματά της όμως για ενότητα και συμπαράσταση σε όσους χτυπήθηκαν από τις επιθέσεις είναι σαφή και ξεκάθαρα.

«Εσύ επέλεξες εμάς», δήλωσε η Αρντερν αναφερόμενη στον δράστη της σφαγής. «Εμείς όμως σε απορρίπτουμε και σε καταδικάζουμε» ενώ στο Κοινοβούλιο ανέφερε «[Ο δράστης] επεδίωξε πολλά πράγματα από αυτήν την πράξη τρόμου και το ένα από αυτά ήταν η φήμη – γι’ αυτό δεν θα με ακούσετε ποτέ να αναφέρω το όνομά του. Σας ικετεύω να αναφέρεστε στα ονόματα αυτών που χάθηκαν και όχι στο όνομα αυτού που τους “πήρε”. Είναι τρομοκράτης. Είναι εγκληματίας. Είναι εξτρεμιστής. Αλλά, όταν μιλάω, θα είναι ανώνυμος».

Το επόμενο πρωινό του τρομοκρατικού χτυπήματος, η Αρντερν βρέθηκε στο σημείο των επιθέσεων έχοντας δίπλα της την πλειονότητα των μελών του υπουργικού συμβουλίου αλλά και τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης. Εχοντας καλύψει το κεφάλι της με μαύρη μαντίλα συναντήθηκε με μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας. Τα τηλεοπτικά δίκτυα κατέγραψαν τη συνάντησή τους. Ο τρόπος που τους μίλησε όσο αυτοί βρίσκονταν στην αγκαλιά της δεν δίνει περιθώριο για αμφισβήτηση των προθέσεών της.

«Δεν μπορούμε να νιώσουμε τη θλίψη σας» είπε στη Βουλή, απευθυνόμενη στους προσκεκλημένους της, επικεφαλής της μουσουλμανικής κοινότητας, «αλλά μπορούμε να περπατήσουμε δίπλα σας σε κάθε της στάδιο. Και μπορούμε και θα σας αγκαλιάσουμε. Η καρδιά μας έχει βάρος, αλλά το πνεύμα μας έχει δύναμη».

Περπατώντας πιασμένη χέρι χέρι με μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας στο σημείο της επίθεσης το Σάββατο, η Αρντερν είχε ως πρώτο στόχο να εμπεδωθεί το μήνυμα ότι ο λαός της Νέας Ζηλανδίας παραμένει ενωμένος. «Η καθημερινή συζήτηση στη Νέα Ζηλανδία από την ημέρα των επιθέσεων και μετά, δεν περιέχει ούτε μίσος, ούτε θυμό, αλλά το ότι μπορούμε να το κάνουμε, μπορούμε να γιατρέψουμε τις πληγές, μπορούμε να το ξεπεράσουμε. [Η Αρντερν] έδειξε έναν σιωπηλό αλλά ισχυρό τρόπο ηγεσίας και υπήρξε ιδιαίτερα προσηλωμένη στη φροντίδα των ανθρώπων που επηρεάστηκαν περισσότερο. Στον δολοφόνο έχει αναφερθεί ελάχιστα» λέει η καθηγήτρια Τζένιφερ Κέρτιν, διευθύντρια του Ινστιτούτου Δημόσιας Πολιτικής του Πανεπιστημίου Οκλαντ.

Σύμφωνα με τον Πολ Μπακάναν, υπεύθυνο ασφαλείας της μη κυβερνητικής οργάνωσης 36th Parallel, η Αρντερν ξεχωρίζει σε μία περίοδο μεγάλης κρίσης, έχοντας ως μεγάλο της προτέρημα την ενσυναίσθηση, την ικανότητα δηλαδή να κατανοεί την ψυχολογική κατάσταση και τα συναισθήματα όσων βρίσκονται απέναντί της. O Μπακάναν χαρακτηρίζει επίσης εξαιρετικό τον τρόπο με τον οποίο η Αρντερν εκπροσωπεί τον λαό της Νέας Ζηλανδίας, αναφέροντας ότι προκειμένου η ίδια να μείνει προσηλωμένη στην προσπάθειά της να «γιατρέψει» μια τραυματισμένη χώρα, εμπιστεύτηκε σε έμπειρους συνεργάτες της να χειριστούν εκείνοι τη διαδικασία ενημέρωσης σε θέματα ασφάλειας. «Είναι σαν τη μητέρα του έθνους. Οταν πρόκειται για περιστάσεις σαν αυτήν, το “άγγιγμά” της, είναι σχεδόν τέλειο. Ο τρόπος που ο Τραμπ και άλλοι [ηγέτες] μιλούν ύστερα από τρομοκρατικά χτυπήματα έχουν στόχο τον εντυπωσιασμό. Κάποιες φορές οι ομιλίες τους γίνονται για να καλύψουν αδυναμίες κι άλλες φορές είναι αποτέλεσμα της δίψας για εκδίκηση. Η Αρντερν δεν κάνει τίποτα από αυτά κι αυτό είναι το είδος της ηγεσίας που ταιριάζει στη Νέα Ζηλανδία. Η Νέα Ζηλανδία έχει, φυσικά, και μια σκοτεινή πλευρά, όντως υπάρχει ρατσισμός. Ομως αυτό που κάνει [η Αρντερν] είναι να μας δίνει τον χρόνο να αντιμετωπίσουμε τους δαίμονες αυτούς και το σκοτάδι αυτό και να αλλάξουμε τον δρόμο μας».