Χατ τρικ πολλών εκατομμυρίων

Η ώρα ήταν περασμένες 12 το βράδυ όταν ένας ψιλόλιγνος άνδρας με μαύρο σακάκι πέρασε την είσοδο του διάσημου εστιατορίου Catullo του Τορίνο. Στην εικόνα του οι παρευρισκόμενοι πετάχτηκαν από τις καρέκλες τους σαν να τους χτύπησε ρεύμα και άρχισαν να χειροκροτούν και να φωνάζουν «μπράβο, μπράβο».

Ο άνδρας που μπήκε στο εστιατόριο ήταν ο νέος ήρωας της πρωτεύουσας του Πεδεμόντιου: ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο άνθρωπος που έκανε χιλιάδες τιφόζι να δακρύσουν, σκορπώντας τόση χαρά όση δεν άντεξε η καρδιά του 40χρονου Βιτόριο Σαλβάτι που παρακολούθησε το ματς μαζί με τον 11χρονο γιο του.

Με την αυταρέσκεια εμφανή στο πρόσωπό του, ο Πορτογάλος εισήλθε με αέρα σταρ, χαμογέλασε απολαμβάνοντας τη στιγμή και κατέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά που οδηγούσαν στην prive αίθουσα.

Η Γιούβε και τα εκατομμύρια των φίλων της ποτέ δεν στερήθηκαν μεγάλων σταρ. Τζον Τσαρλς, Ζινεντίν Ζιντάν, Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, Αντόνιο Καμπρίνι, Τζιανπιέρο Μπονιπέρτι, Ρομπέρτο Μπάτζιο, Φράνκο Καούζιο, Ρομπέρτο Μπέτεγκα, Ντίνο Τζοφ, Τζιανλουίτζι Μπουφόν, Γκαετάνο Σιρέα, Ομάρ Σίβορι και βέβαια Μισέλ Πλατινί. Ολοι τους μεγάλοι, σπουδαίοι, χάρισαν μοναδικές στιγμές, τρόπαια και βοήθησαν να χτιστεί ο μύθος της λαοφιλέστερης ομάδας της Ιταλίας.

Μπόνους, εισιτήρια, μετοχές

Τώρα είναι η σειρά του Ρονάλντο. Ο Κριστιάνο είναι σταρ αλλά διαφέρει απ’ όλους τους προηγούμενους άσους γιατί η δόξα του σέρνει ένα καράβι με λεφτά.

Η αξία του χατ τρικ που πέτυχε εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης με το οποίο έστειλε στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ τη Γιούβε εκτιμάται κοντά στα 19 εκατ. ευρώ!

Από τη νίκη η ιταλική ομάδα θα εισπράξει μπόνους 2,7 εκατ. ευρώ. Επιπλέον 10,5 εκατ. ευρώ ως μπόνους πρόκρισης στους οκτώ και περίπου 5,5 εκατ. ευρώ από την πώληση των εισιτηρίων στο επόμενο ματς στο Τορίνο.

Χθες το πρωί, με το άνοιγμα της Piazza Affari, η μετοχή της Γιούβε εκτοξεύτηκε σαν τα διαστημικά λεωφορεία στο Κανάβεραλ, φτάνοντας τα 1,58 ευρώ – αύξηση 24%. Αυτό σημαίνει αύξηση της κεφαλαιοποίησης του ιταλικού συλλόγου άνω των 200 εκατ. ευρώ μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Στη συνέχεια υποχώρησε κοντά στο 17%, ενώ 85 εκατ. μετοχές άλλαξαν χέρια.

Τα έσοδα από τα εισιτήρια του αγώνα με τους Κολτσονέρος στην πρωτεύουσα του Πιεμόντε έφτασαν τα 5,5 εκατ. ευρώ – ρεκόρ. Οπως ρεκόρ εσόδων είχε γίνει και στο παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – 4,2 εκατ. ευρώ.

Ο Ρονάλντο αποθεώθηκε για πολλοστή φορά στην καριέρα του, αλλά ουσιαστικά για πρώτη αγωνιζόμενος με τη ριγέ ασπρόμαυρη φανέλα.

Η υπόκλιση του Ντιέγκο

«Εμείς ως Αργεντινοί είμαστε περήφανοι για τον Μέσι, αλλά ο Ρονάλντο είναι ένα θηρίο. Είπε πως πρέπει να πετύχει τρία γκολ και το έκανε», εγκωμίασε τον Πορτογάλο ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

«Η μαγική νύχτα του Ρονάλντο που ώθησε το ποδόσφαιρο της Γιούβε στην τελειότητα», γράφει μεταξύ άλλων η «Ρεπούμπλικα». «Ενα απίστευτο κατόρθωμα. Οι παίκτες της Γιούβε είναι ήρωες σε ένα τέλειο παιχνίδι χάρη στον εξωγήινο με τη φανέλα με το νούμερο 7 που ονομάζεται Κριστιάνο Ρονάλντο», παραληρεί η «Γκατζέτα ντέλο Σπορτ».

«Ρονάλντο, απλά ένα θηρίο. Ενας μυθικός CR7 ώθησε τη Γιούβε στην επιτυχία και ο Αλέγκρι δεν έκανε το λάθος», σημείωσε η «Κοριέρε ντέλα Σέρα».

«Απλά φαινόμενο. Ενα αξέχαστο απόγευμα για τον Ρονάλντο. Η Γιούβε έκανε ένα τρελό παιχνίδι με έναν παράφρων Μπερναρντέσκι και έναν σπουδαίο Τσαν», υπογράμμισε η «Τουτοσπόρτ».

«Κριστιάνο, ο βασιλιάς των πρωταθλητών», έγραψε η «Ας», θέλοντας πιθανόν να στείλει το δικό της μήνυμα στη Ρεάλ Μαδρίτης. Σημείωσε δε την αδυναμία της Ατλέτικο που δεν είχε ούτε μια τελική στην εστία τη Γιούβε. Η «φωνή» της Ρεάλ, η «Μάρκα» έγραψε για «τον Νόμο που επιβάλει ο  Κριστιάνο»  και το «ναυάγιο» της Ατλέτικο που ονειρευόταν να αγωνιστεί στον τελικό στο γήπεδό της. Η πορτογαλική «Α Μπόλα» για ευνόητους λόγους αφιέρωσε την πρώτη σελίδα της στον CR7 με τον τίτλο «Ο μύθος συνεχίζεται». Ακόμα και η «Εκίπ» έγραψε για το «Φαινόμενο Ρονάλντο» θυμίζοντας τον συνονόματο του Πορτογάλου και αυθεντικού «Φαινομένου».

Στις δηλώσεις του ο CR7 αναφέρθηκε στο θέμα της νοοτροπίας που είναι απαραίτητη στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ για τη δική του απόδοση τόνισε πως «αυτός ήταν ο λόγος που με απέκτησε η Γιούβε. Για να βοηθώ σε τέτοιες μαγικές βραδιές».

Ο μαέστρος Αλέγκρι

Ο Ρονάλντο έκλεψε όλη τη δόξα αλλά κανείς δεν υποτιμά τη σπουδαία δουλειά που έκανε ο Μαξ Αλέγκρι από τον πάγκο. «Ο λύκος που δεν πρέπει να χάνει τον ύπνο του για τη γνώμη 100 προβάτων», όπως ήταν το μήνυμα που του έστειλαν οι φίλοι των Μπιανκονέρι από το γήπεδο, απέδειξε για πολλοστή φορά πως ανήκει στην κάστα των κορυφαίων ιταλών τακτικιστών του ποδοσφαίρου.

«Τι άλλο να κάνω;», δήλωνε μετά το ματς με μια δόση σαρκασμού για τους αμφισβητίες του. «Αυτοί που ασκούν κριτική δεν είναι δικό μου πρόβλημα, είναι δικό τους πρόβλημα. Αυτοί είναι που χρειάζονται θεραπεία, όχι εγώ. Σε κάθε περίπτωση, η κριτική μπορεί να είναι διδακτική και διασκεδαστική για μένα».

Ο Αλέγκρι φοβόταν την υστερική προσέγγιση του αγώνα λόγω της παραφιλολογίας για τη ρεβάνς και το cojones-gate.

Ο Ιταλός παρέδωσε μάθημα τακτικής υψηλού επιπέδου, με δεδομένη την απουσία του τιμωρημένου Σάντρο και των τραυματισμένων Ντε Σίλιο, Ντάγκλας Κόστα, Σάμι Κεντίρα, Αντρέα Μπαρτζάλι και Χουάν Κουαδράδο. Επέδειξε θάρρος, όπως άλλωστε όλοι οι μεγάλοι στρατηγοί και χρησιμοποίησε τον άπειρο σε τέτοιους αγώνες Σπινατσόλα που έμοιαζε με τον Σπίντι Γκονζάλες από τα τρεξίματα που έκανε, ενώ ο Τσαν κάλυπτε τρύπες στην άμυνα για να επιτρέπει τα ανεβάσματα των ακραίων.

Ακόμα και ο Ντιέγο Σιμεόνε παραδέχτηκε την ανωτερότητα της Γιούβε στην τακτική αποδίδοντας εμμέσως τα εύσημα στον Αλέγκρι.

Ο Μπουφόν που γνωρίζει την αξία του Αλέγκρι,  έγραψε στα social media: «Συγχαρητήρια σε όλους! Ενα τέτοιο επίτευγμα είναι εξαιρετικό και συγκινητικό. ΥΓ: Μέγας κύριε Αλέγκρι!!!».

Ο πιο γνωστός άγνωστος

«Δεν λέω ψέματα, απλώς λέω αλήθειες που τις βγάζω από το μυαλό μου». Η δήλωση είναι ενός παιδιού που όταν μεγαλώσει θα γίνει πρωθυπουργός. Και γίνεται σε ένα πολιτικό κόμικς συνεχείας που δημοσιεύεται καθημερινά στο Facebook και αναπαράγεται με καταιγιστικούς ρυθμούς: στα «Παιδικά χρόνια ενός πρωθυπουργού».  Ποιο είναι αυτό το παιδί που θα γινόταν πρωθυπουργός; Το σχέδιό του δεν θυμίζει κανέναν, ή μάλλον θυμίζει τα πρόσωπα που σχεδιάζει ο γελοιογράφος/κόμικς αφηγητής: ένα περίγραμμα με μονοκονδυλιά, μια μυτόγκα, δυο μάτια στρογγυλά, δυο αυτιά. Μια τούφα μαλλιά. Κι ένα στόμα ανοιχτό. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς, πάντως, ότι ο μέλλων πρωθυπουργός είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Από πού το καταλαβαίνει; Από τις ατάκες του: «Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μάθω γράμματα, αφού δεν θα μου χρειαστούν!.. Εγώ θα γίνω πρωθυπουργός!». «Πρέπει να ξέρεις ότι δεν έλεγα πάντα ψέματα! [Αρχισα να λέω] στα δύο! Οταν έμαθα να μιλάω!». «Οσοι έρθουν στη δική μου ομάδα θα τους κάνω υπουργούς»…

Ποιος είναι αυτός που κάνει τέτοια χοντρή πλάκα, σε μια εποχή που ο Πρωθυπουργός επιδιώκει να ξεχαστεί το πολιτικό παρελθόν του; Ο Αρκάς. Αγνωστος, δεν ξέρουμε ούτε το όνομα ούτε τη μορφή του, αλλά είναι ο πιο αγαπημένος κομίστας των πολιτικοποιημένων γενεών της μεταπολίτευσης. Δημοσίευσε τις περισσότερες δουλειές του σε έντυπα με τα οποία διαμορφώθηκαν οι σημερινοί συριζαίοι: στον συγγενή της Β΄Πανελλαδικής «Σχολιαστή» (όπου δημοσίευσε τη σειρά «Show Business», με ήρωες τον αρκουδιάρη Χλέμπουρα και την αρκούδα του και τους πεχλιβάνηδες στο τσίρκο της Θέκλας, της γυναίκας με το μουστάκι), στην «Πρώτη» που εξέφραζε τον Συνασπισμό τα τέλη του 1980 (εκεί εμφανίστηκε η ιστορία του φυλακισμένου Ισοβίτη), στο «Εψιλον» της «Ελευθεροτυπίας» (όπου κέρδισε το πολύ μεγάλο κοινό με τις «Χαμηλές πτήσεις»), στο «Μετρό» και αλλού.

Χάρη σε εκείνες τις δουλειές του παρελθόντος, ο Αρκάς έγινε λαοφιλέστατος. Ηταν εύστροφος. Μιλούσε σε ένα μοντέρνο κοινό που, τότε, ταυτιζόταν με την αριστερή θεώρηση του κόσμου – κι ας γελοιογραφούσε ανελέητα όλα τα προοδευτικά κλισέ της εποχής: τον φεμινισμό, τη σεξουαλική απελευθέρωση, την ψυχανάλυση, την οικολογία… Είχε αντεξουσιαστική διάθεση, σάρκαζε και με τον εαυτό του, συνήθως η σάτιρά του κατέληγε στο ιερό φετίχ της πολιτικής ορθότητας, τον λαό. Κι όμως. Οι πάντες ορκίζονταν στο όνομά του.

Αυτή η σχέση λατρείας διαταράχτηκε τα χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ, ως λαϊκιστικό πολιτικό μόρφωμα πια, στηριγμένο σε ψέματα και αυταπάτες, σε πολιτικές παρέλκυσης, στη βία και σε πρακτικές πολιτικού διχασμού έβαλε πλώρη για τη διακυβέρνηση. Ο Αρκάς, από το 2014, άρχισε να καταφέρεται κατά της εξουσίας που εγκαθίδρυε ο Αλέξης Τσίπρας. Χωρίς να αλλάξει το στυλ του, χρησιμοποιώντας πότε μορφές που παρέπεμπαν σε καθημερινούς ανθρώπους, επινοώντας και μερικά καινούργια πρόσωπα όπως ο Προφήτης, άρχισε να επικρίνει τις πρακτικές του λαϊκισμού.

Στην κυβέρνηση και στον ΣΥΡΙΖΑ ένιωσαν αμηχανία. Νωρίτερα, είχαν αντιδράσει έντονα για γελοιογραφίες που τους ενοχλούσαν, όπως οι σκληρές πολιτικές βινιέτες του Δημήτρη Χαντζόπουλου. Αλλά ο Αρκάς τους πονούσε περισσότερο, επειδή τον θεωρούσαν έναν από αυτούς. Ισως γι’ αυτό, το κυβερνητικό στρατόπεδο, εκτός από τις επιθέσεις εναντίον του (κυρίως μέσω social media), άρχισε να κυκλοφορεί διάφορες φήμες: ότι οι νέες γελοιογραφίες δεν είναι του Αρκά, ότι πλέον άλλοι διαχειρίζονται το brand Αρκάς. Μαζί, φυσικά, άρχισε και η απαξίωση: δήθεν, ο Αρκάς έχει χάσει την έμπνευσή του, έχει στερέψει, αυτό δεν είναι χιούμορ. Πολλοί συριζαίοι με πολιτικά υιοθέτησαν αυτές τις κατηγορίες.

Αλλά ο Αρκάς δεν μασάει. Ισα ίσα. Οταν σε κυνηγάνε για τη δουλειά σου, χαλυβδώνεσαι και γίνεσαι πιο επινοητικός. Κάπως έτσι προέκυψε η νέα σειρά με ήρωα τον πρωθυπουργό ως παιδί που τσακίζει κόκαλα. Η ιστορία του Αρκά είναι η ιστορία της ζωής μας. Πρωτοεμφανίστηκε με το ψευδώνυμο με το οποίο έγινε γνωστός στο τεύχος 7 του περιοδικού που μας έμαθε τον μοντερνισμό των κόμικς, της «Βαβέλ», τον Σεπτέμβριο του 1981. Το πρώτο κόμικς στριπ που έφτιαξε, ο «Κόκορας», ιστορίες ενός σεξουαλικά στερημένου και καταπιεσμένου φαλλοκράτη στο κοτέτσι, ήταν το απαύγασμα πρόωρης ωριμότητας. Ο Κόκορας (συνεχίστηκε στο περιοδικό «Παρά Πέντε») περιείχε όλα τα συστατικά της δουλειάς του Αρκά. Τη λιτότητα και τη συμπύκνωση του κόμικς στριπ, μια ελληνική εικαστική ταυτότητα που παρέπεμπε σε λαϊκές pulp εικονογραφήσεις, στέρεη γνώση και κατανόηση των ιδεολογικών ρευμάτων που συζητιούνταν και αξιοζήλευτα κοινωνικά αντανακλαστικά. Αν προσθέσει κανείς και το ταλέντο του να κατεδαφίζει τα πάντα, εύκολα εξηγεί την επιτυχία του.

Γιατί αυτή η ευστοχία στη σάτιρά του ενόχλησε όταν οδηγήθηκε στη σημερινή κυβέρνηση; Επειδή οι οπαδοί της θεωρούσαν ότι δουλειά του γελοιογράφου είναι να αμπελοφιλοσοφεί. Οταν διαπίστωσαν ότι εκεί που τελειώνουν οι γενικεύσεις αρχίζει μια αυταρχική εξουσία, τότε οχυρώθηκαν να σώσουν τον αρχηγό από τη σάτιρα. Κι ο Αρκάς; Πώς απαντάει στις επικρίσεις εναντίον του; Λιτά:

«Ο Αρκάς θεωρεί ότι ο πολιτικός αμοραλισμός, ο κομματικός τυχοδιωκτισμός και η ανενδοίαστη εξαπάτηση υπήρχαν πάντα, άλλα έχουν φτάσει στον κολοφώνα τους μ’ αυτήν την κυβέρνηση, τόσο ώστε να τον αναγκάσουν να σχολιάζει αυτό που πάντα σιχαινόταν: την κεντρική πολιτική σκηνή. Απέναντι σ’ αυτή την αθλιότητα κανένας έντιμος άνθρωπος δεν δικαιούται να παραμείνει σιωπηλός».