Τοξικότητα

H Ευρώπη έχει σοβαρά προβλήματα: άνοδος των λαϊκιστών, Brexit, ρωσικές παρεμβάσεις, κενό ηγεσίας. Σύμφωνα με μια σχολή, μάλιστα, οι επικείμενες ευρωεκλογές αποτελούν τη μητέρα όλων των μαχών, αφού θα κρίνουν όχι μόνο αν οι λεγόμενες συστημικές δυνάμεις θα συνεχίσουν να έχουν την πλειοψηφία, αλλά αν η Ευρώπη θα συνεχίσει τα επόμενα χρόνια να έχει φιλελεύθερο πρόσωπο.
Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έχει ανάψει η σχετική συζήτηση. Εκτός από την κοιτίδα του πολιτισμού. Εδώ, οι ευρωεκλογές προσφέρουν μια ακόμη ευκαιρία στα μεγάλα κόμματα να λύσουν τους λογαριασμούς τους. Η σημασία που δίνουν στην Ευρώπη φαίνεται από τους υποψηφίους που επιλέγουν. Υπάρχει όμως μία θεμελιώδης διαφορά: αν πολλές από τις επιλογές της ΝΔ υπηρετούν προφανείς σκοπιμότητες, η λογική πίσω από τις αντίστοιχες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πρόκληση. Ο θόρυβος. Η ενίσχυση των διαχωριστικών γραμμών.
Αναρωτιούνται πολλοί – μεταξύ των οποίων και συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη – αν γνώριζε ο Πρωθυπουργός τις επαίσχυντες αναρτήσεις της Μυρσίνης Λοΐζου για τα θύματα του Ξηρού ή για τον Παπαδήμο. Φυσικά τις γνώριζε, τα κομματικά τρολ έχουν κάνει πολύ πιο σύνθετες δουλειές από μια απλή έρευνα του παρελθόντος κάθε υποψηφίου. Οπως γνώριζε και ότι αυτές οι αναρτήσεις θα γίνουν γνωστές. Αλλά δεν τον απασχολεί. Δεν τον ενδιαφέρει η καλλιέργεια της τοξικότητας. Αντιθέτως, τον βοηθά να κλείνει το μάτι σε ένα συγκεκριμένο κοινό.
Ας δεχθούμε προς στιγμήν ότι εκείνες οι αναρτήσεις ήταν πράγματι γλωσσικά ατοπήματα. Δεν θα έπρεπε στην περίπτωση αυτή να υπάρξει σήμερα μια ειλικρινής έκφραση λύπης; Η κ. Λοΐζου ισχυρίζεται ότι το έχει κάνει από τότε – στον λογαριασμό της στο Twitter, τον οποίο φρόντισε να σβήσει! Ακόμη κι αν λέει την αλήθεια, το επιθετικό της ύφος δεν αφήνει περιθώρια. Οσοι την κρίνουν, λέει, είναι «σκατόψυχοι». Και προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Οχι, δεν πρόκειται για ατοπήματα. Η ανατριχιαστική φράση «τα θύματα του Ξηρού θα έπρεπε να σηκωθούν και να μας ζητήσουν συγγνώμη» κολλάει γάντι μ’ εκείνο το «τι ενδιαφέρει έναν 17χρονο σήμερα ποιον σκότωσε ο Κουφοντίνας» που είχε αρθρώσει ο βουλευτής Χρήστος Μπγιάλας. Ή το «οργανώσεις όπως η 17Ν είχαν ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου» που είχε υποστηρίξει ένας άλλος βουλευτής, ο Μάκης Μπαλαούρας. Κι όλα αυτά έρχονται να δέσουν με το «δεν θυμάμαι να έχει σκοτωθεί κανείς από μολότοφ» του Γιώργου Κυρίτση – ναι, του ίδιου Κυρίτση που έχει πει ότι «ο δυτικός πολιτισμός έστειλε εκατομμύρια παιδιά στους θαλάμους αερίων, ενώ οι ισλαμιστές όχι»…
Με αυτή την έννοια, δεν είναι η Μυρσίνη Λοΐζου ξένο σώμα στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Αποτυπώνει με ακρίβεια την κοσμοθεωρία του. Και θα πρέπει να πλαισιωθεί από υποψηφίους με ανάλογες ιδέες. Δεν θα ήταν έξυπνο, ας πούμε, ο Πρωθυπουργός να φυλάξει μια θέση για τον αρχηγό του Ρουβίκωνα;














