Και επιχείρηση «αντισυνέδριο» από Τσίπρα

Ολη η Γαλατία έχει πέσει στα χέρια των Ρωμαίων – ή, αλλιώς, όλος ο προοδευτικός χώρος νιώθει την ανάσα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Καίσαρας (όπως ίσως νιώθει ένας πανίσχυρος Πρωθυπουργός) θεωρεί πως μπορεί να χτυπήσει τα χωριά που αντιστέκονται ακόμα, δημιουργώντας συνθήκες που τα φέρνουν σε δύσκολη θέση. Τη μία συναλλάσσεται και «αρπάζει» όσα στελέχη διατίθενται προς αρπαγή. Μετά φέρνει εξωτερικούς παρατηρητές στη διαμάχη. Και, πριν η άνοιξη μπει για τα καλά, λίγα εικοσιτετράωρα πριν από το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, οργανώνει, κατά τα πρότυπα που ισχυρίζεται ότι έχει αφήσει πίσω, ένα δικό του «αντισυνέδριο». Ενα πολιτικό γεγονός που θα διεξαχθεί στις 27 Μαρτίου, μαζί με την ανακοίνωση του υπόλοιπου ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο στόχος δεν είναι απλά να δοκιμάσει τα νεύρα της Φώφης Γεννηματά, αλλά να μικρύνει επικοινωνιακά την κεντροαριστερή προσπάθεια. Να οργανώσει ένα σόου με πράσινες αποχρώσεις και κάθε λογής «γεφυροποιούς», που θα δημιουργήσει αντίβαρο στη συσπείρωση των απέναντι. Αυτό μπορεί να πάρει οργανωτικές διαστάσεις, μπορεί όμως και όχι – εξαρτάται από τα προσχήματα που θα αποφασίσουν να κρατήσουν στο Μέγαρο Μαξίμου. Στην πραγματικότητα, δεν έχει και πολλή σημασία αν θα υπάρχει σλόγκαν ή πανό ή συντονιστικά όργανα. Ολα υπάγονται στο ίδιο σχέδιο, που θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ ηγεμόνα ενός «προοδευτικού μετώπου». Βασίζονται στην αλαζονεία της εξουσίας. Στη δύναμη του ισχυρού που, ούτε σε ένα τεύχος του Αστερίξ, δεν επέτρεψε στον Καίσαρα να δει πέρα από τη μύτη του.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι το Κίνημα Αλλαγής που βρίσκεται με το κεφάλι του «πάνω στον πάγκο του χασάπη», αλλά ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Πριν από λίγες εβδομάδες, μπροστά στον ευρωσοσιαλιστή Ούντο Μπούλμαν, ο Αλέξης Τσίπρας τόνιζε πως «δεν θέλει να λεηλατήσει, αλλά να πείσει» το Κίνημα Αλλαγής. Και την ίδια στιγμή, με εμφανή ειρωνική διάθεση, μιλούσε για πολιτικούς χωρίς τόλμη, χωρίς εμπιστοσύνη στις θέσεις τους – κι αυτό γιατί επέλεξαν να μη συνομιλήσουν μαζί του. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το κόμμα του οδεύει σε μια ξεκάθαρη ήττα, ενώ η κεντροαριστερή σανίδα σωτηρίας δεν λειτουργεί όπως θα ήθελε το Μέγαρο Μαξίμου. Στον αντίποδα, το Κίνημα Αλλαγής δεν δείχνει διαλυτικές τάσεις -αντιθέτως, η επίθεση (ακόμα κι αυτή που συνοδεύτηκε από ανθοδέσμες) δείχνει να έχει ξυπνήσει τα αντανακλαστικά της παράταξης. Μετά το πρώτο σοκ, ο κεντροαριστερός φορέας βρήκε ακριβώς τη θέση του στον πολιτικό χάρτη, απαντά πλέον με περισσότερη αυτοπεποίθηση στο ερώτημα «γιατί ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλο». Το κυβερνητικό «αντισυνέδριο», επομένως, μάλλον προσδίδει σημασία στις κεντροαριστερές διαδικασίες, παρά τους αφαιρεί. Στη Χαριλάου Τρικούπη είναι προετοιμασμένοι για όλα τα ενδεχόμενα, ακόμα και για την πιθανότητα ο Αλέξης Τσίπρας να εκφωνεί την ομιλία του απέναντι από τη Φώφη Γεννηματά. Και δεν φοβούνται, γιατί πιστεύουν πως αυτή η κίνηση αποκαλύπτει τις προθέσεις της κυβέρνησης. Ακόμα κι αν η εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ θεωρηθεί απλώς απρέπεια, πώς εκείνοι που την οργάνωσαν θα στείλουν επίσημες επιστολές για συνεργασία; Και το κυριότερο, ποιος θα τους πιστέψει;

Και βέβαια, μπορούν να αντιγράψουν. Μπορούν να προσθέσουν στο όνομα του κόμματος την ονομασία «Προοδευτική Συμμαχία» -τόσο όσο να θυμίζει ΠΑΣΟΚ, αλλά να μην ενοχλεί στο εσωτερικό. Μπορεί ακόμα και η άρτι ανακοινωθείσα υποψήφια ευρωβουλευτής, Μυρσίνη Λοΐζου να επιτρέψει να ακουστεί το «Καλημέρα ήλιε» που χρόνια πριν απαγόρευσε στην πασοκική ηγεσία. Ομως, στη θέση του, ταιριάζει περισσότερο ο Αριστοφάνης – διά του Σαββόπουλου: «Οι θεατές μας να ξέρουν την αλήθεια / μα ο χορός σαν χαζός να μας κοιτάει / καθώς θα λέμε τα χοντρά μας παραμύθια / να μην μασάει».