Ενας δάσκαλος… παραγγελιά για τον Γιάννη

Είναι ισχυροί, είναι πρωτοπόροι, είναι και… μαρτυριάρηδες οι Μπακς!

Τι μαρτύρησαν πάλι; Μα τι άλλο από την προσδοκία, τη φιλοδοξία, την επιθυμία και πλέον τη δυνατότητά τους να ξορκίσουν τους δαίμονες που τους κατατρύχουν από το 1971 και πάντως να αφήσουν πίσω τους την κατάρα (των πλέι οφ) η οποία τους στοιχειώνει από το 2001!

Η ΚΑΕ Ελαφιακός (όπως αυτοσυστήνονται οι λεγάμενοι ελέω του Γιάννη Αντετοκούνμπο) οδηγεί εδώ και καιρό την κούρσα σε ολόκληρο το ΝΒΑ και σίγουρα είναι μια καλή ομάδα.

Λάθος: είναι μια πολύ καλή ομάδα, που θέλει να ενηλικιωθεί και να γίνει μια πολύ μεγάλη ομάδα και πρωταθλήτρια έπειτα από 48 χρόνια! Στη βράση κολλάει το σίδερο και φαίνεται πως στο Μιλγουόκι ξέρουν καλά την τέχνη της σφυρηλασίας, εξού και οι κινήσεις στις οποίες προέβησαν εσχάτως: πρώτα απέκτησαν τον Νίκολα Μίροτιτς, ύστερα επέκτειναν για άλλα τέσσερα χρόνια το συμβόλαιο του Ερικ Μπλέντσο και στη συνέχεια – σαν κερασάκι στην τούρτα – ενέταξαν στο ρόστερ τους τον Πάου Γκασόλ!

Μπορεί ο εμβληματικός Καταλανός να περπατάει στα 39 χρόνια του, να προέρχεται από ένα κάταγμα κόπωσης και να είδε τον ρόλο του στους Σπερς να συρρικνώνεται, αλλά διαθέτει πέντε βασικά προσόντα που μοιάζουν με μάννα εξ ουρανού για τους Μπακς: είναι σέντερ, έμπειρος, καλός συμπαίκτης, εξαιρετικός μέντορας για τους νεαρούς και δις πρωταθλητής με τους Λέικερς (2009, 2010).

Η προσθήκη του Γκασόλ (σε ρόλο ρεζέρβας του Λόπεζ, που ενίοτε συμπεριφέρεται ως stretch 5), ενισχύει τη frontline των Ελαφιών, αποτελεί ένεση ποιότητας και κουλτούρας πρωταθλητισμού και – επειδή όλα περιστρέφονται γύρω του – ενδυναμώνει ακόμη περισσότερο το supporting cast του Αντετοκούνμπο. Τις προάλλες ο Γιάννης είπε «ξέρουμε ότι έχουμε κάποια σπέσιαλ στοιχεία και γινόμαστε μεγάλη ομάδα», ο Μπλέντσο συμπλήρωσε «παλεύουμε για κάτι μεγαλύτερο από εμάς και θέλω να είμαι κομμάτι αυτού του στόχου» και πλέον οψόμεθα τον Μάιο και άμποτε τον Ιούνιο!