Ο Ισπανός φεύγει, ο Ιταλός έρχεται

Το επαναλαμβάνουμε συχνά, κάπως σαν ευχή: η Κεντροαριστερά ποτέ δεν πεθαίνει. Στην Ιταλία, το Δημοκρατικό Κόμμα εξέλεξε προχθές από τη βάση τον νέο του ηγέτη. Συνολικά 1,8 εκατομμύριο πολίτες έσπευσαν στις κάλπες, η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ο νέος γραμματέας του, ένας άνθρωπος που συνοδεύεται από τη φήμη του πείσματος αλλά και του πνεύματος, ο Νικόλα Τσινγκαρέτι, εξελέγη πανηγυρικά, με ποσοστό σχεδόν 70%.

Στη γειτονική Ισπανία, όμως, η Βουλή διαλύεται σήμερα, ενόψει των πρόωρων εκλογών που έχουν προκηρυχθεί για τις 28 Απριλίου. Το ιδιότυπο σοσιαλιστικό πείραμα του Πέδρο Σάντσεθ κλείνει, ο ίδιος γίνεται ο πρωθυπουργός με την πιο σύντομη θητεία στην ιστορία της σύγχρονης Ισπανίας. Και επιπλέον ο φόβος της Ακροδεξιάς μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, 11,7% αποσπά σήμερα στην πρόθεση ψήφου το ακροδεξιό Vox. Μία πόρτα ανοίγει, μία πόρτα κλείνει, θα μπορούσε να
πει κανείς.

Ο Σάντσεθ φεύγει, ο Τσινγκαρέτι έρχεται. Αλλά τίποτα δεν έχει ακόμα κριθεί, η πόρτα που άνοιξε στην Ιταλία θέλει δουλειά για να μείνει ανοιχτή, η Λέγκα προελαύνει, και η πόρτα που μοιάζει να κλείνει στην Ισπανία μπορεί να ανοίξει ξανά σε ενάμιση μήνα, οι αναλυτές εκτιμούν πως οι Σοσιαλιστές πιθανότατα θα κερδίσουν τις εκλογές, άγνωστο όμως αν θα καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Αθάνατη μπορεί να μην είναι, αλλά η Κεντροαριστερά δεν έχει πει ακόμα την τελευταία της λέξη.