Ο μεγάλος «μικρός»

Πέρυσι στο Βερολίνο, η απονομή του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου, είχε γίνει στον Μίλτο Τεντόγλου στην κεντρική πλατεία της πόλης σε μια προσπάθεια της διεθνούς ομοσπονδίας να βγάλει τους αθλητές από τα στάδια και να τους φέρει κοντά στο κοινό. Προχθές, ο άλτης είχε την τύχη να παραλάβει το χρυσό του μετάλλιο από έναν διαχρονικό θρύλο του ελληνικού στίβου, τον Περικλή Ιακωβάκη, ενός μέλους πλέον της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας.

Αν μη τι άλλο, οι πρώτες φωτογραφίες στο άλμπουμ των αναμνήσεων του νεαρού πρωταθλητή μας είναι ξεχωριστές, αλλά θα πρέπει να έχει υπολογίσει να διαθέτει μεγάλο άλμπουμ διότι αναμένεται να γεμίσει εύκολα!

Το να επιβεβαιώνει ένας αθλητής τόσο εμφατικά τον τίτλο του απόλυτου φαβορί για το χρυσό δεν είναι απλό πράγμα, ακόμα και για μύθους του αθλητισμού. Οπως ο Σεργκέι Μπούμπκα που είδε και έπαθε για να πάρει ένα και μοναδικό χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Για τον Μίλτο Τεντόγλου δεν είναι όμως πιο εντυπωσιακό ότι επιβεβαιώνει τον τίτλο του φαβορί, αλλά κυρίως ο τρόπος που το κάνει. Διότι όπως και πέρυσι στο Βερολίνο δεν του βγήκαν τα πρώτα άλματα, και ενώ είχαν περάσει μπροστά άλλοι αθλητές, όχι μόνο δεν λύγισε, αλλά έκανε το κορυφαίο του άλμα στην 5η προσπάθεια, δείγμα συνήθως έμπειρων και «μπαρουτοκαπνισμένων» αθλητών και όχι νεαρών που θα κλείσουν σε λίγες μέρες τα 21 τους χρόνια!

Μα από μικρός (λες και είναι τώρα τόσο μεγάλος!) ήταν ατίθασος και το μότο του ήταν (και παραμένει) ξεκάθαρο.

«Επιλέγω να κοιτάω μπροστά και να ακολουθώ μόνο αυτό που επιθυμώ εγώ και οι άνθρωποι που αγαπώ. Μόνο στον εαυτό μας αξίζει να πιστεύουμε».

Κάποιος που δεν τον γνωρίζει, μπορεί να τον παρεξηγήσει, όταν για παράδειγμα μόλις προσγειώθηκε στα 8.19 μ. στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο ΣΕΦ, σταμάτησε τις προσπάθειές του. Το ίδιο έκανε και στη Γλασκώβη, καθώς μετά το πέμπτο άλμα, το εκπληκτικό 8.38μ., έβγαλε την καρτέλα του και την έδειχνε στο κοινό που τον αποθέωνε. Δεν επιχείρησε καν άλλη προσπάθεια.

Και στις δύο περιπτώσεις δεν υποτίμησε τους αντιπάλους του, απλά πίστευε ότι δεν μπορεί κανείς να τον ξεπεράσει.

Δεν ακούει κάποιον που μπορεί να τον επηρεάσει αρνητικά όπως λέει, αλλά προτιμάει τη θετική αύρα των δικών του ανθρώπων.

Υπερκινητικός

Οπως όλοι οι υπερκινητικοί έφηβοι αλλά και μεγάλοι αθλητές, έψαχνε από μικρός κάπου να βγάζει την ενέργειά του και το παρκούρ φάνταζε ιδανικό.

Η μητέρα του, πάντως, τον πήγε και σε μουσικό σχολείο προκειμένου να καλλιεργήσει και το μουσικό του ταλέντο (κιθάρα και μπουζούκι τα αγαπημένα του, μολονότι ξέρει και πιάνο) αλλά ο στίβος ήταν τον μέλλον του, όπως διέγνωσε και ο πρώτος του προπονητής, Βαγγέλης Παπανίκος, που τον είχε «τσιμπήσει» στο στάδιο των Γρεβενών από προπόνηση στο παρκούρ!

«Αυτό που θέλω από αυτόν είναι να βελτιώσει στη διάρκεια της διοργάνωσης το ρεκόρ του. Θεωρώ πως μπορεί να το κάνει και παράλληλα να κατακτήσει μετάλλιο. Το γεγονός ότι είναι ο κορυφαίος αθλητής με βάση την επίδοσή του δεν τον αγχώνει. Ο Μίλτος έχει το προτέρημα να μην επηρεάζεται από τέτοια πράγματα. Θα μπει στον αγώνα και θα κάνει αυτό που μπορεί», είχε πει χαρακτηριστικά και δικαιώθηκε για έναν πιτσιρικά που από το παρκούρ (καλή ώρα όπως ο Πετρούνιας) προσγειώθηκε στην πιο μαλακή άμμο στο σκάμμα του μήκους.

Η ζωή στα Γρεβενά όπου μεγάλωσε με τη μητέρα του κυρίως (ο πατέρας του είναι οικονομικός μετανάστης με εστιατόριο στη Γερμανία) ήταν απόλαυση. Η Αθήνα του δίνει άλλες ευκαιρίες, αλλά δεν αντέχει πολλές φορές τον χαώδη ρυθμό.

Το πάθος και η θέληση, αλλά κυρίως το πείσμα αυτού του παιδιού δεν έχουν προηγούμενο και πλέον το καλοκαίρι στην Ντόχα (παγκόσμιο πρωτάθλημα) αναμένεται καυτό και όχι μόνο λόγω θερμοκρασίας.

Οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, ωστόσο στην περίπτωση της ελληνικής αποστολής τη λένε και με το παραπάνω! Δεκαεπτά αθλητές, τέσσερα μετάλλια (1 χρυσό – 2 ασημένια – 1 χάλκινο), δέκα τελικοί, δύο τέταρτες και δύο πέμπτες θέσεις. Και πέμπτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων για τη χώρα μας με τους περισσότερους να ξεπερνούν τον εαυτό τους. Οπως καλή ώρα, ο σπουδαίος άλτης Μίλτος Τεντόγλου!