Με αέρα τραγουδίστριας σόουλ

Η αρχική αντίδραση στο άκουσμα του ονόματός της δίπλα στην είδηση πως θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον φετινό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ήταν η παγωμάρα. Οχι γιατί δεν την κρίνει κάποιος ικανή για να σηκώσει στους ώμους της το βάρος μιας κοτζάμ εθνικής αποστολής στον ευρωπαϊκό μουσικό διαγωνισμό. Αλλά κυρίως γιατί το όνομά της μέχρι πριν από δύο εβδομάδες ήταν σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό. Χαμένο κάτω από τις παγέτες, τη χρυσόσκονη, το φολκλόρ και τα μεγάλα ονόματα πίστας που σχεδόν επιτάσσει ο γιουροβιζιονικός «κανόνας» επιλογής της ελληνικής συμμετοχής.

Η Κατερίνα Ντούσκα, λοιπόν, είναι πολύ μακριά από όλη αυτή την πραγματικότητα της ευρωπαϊκής γιορτής της μουσικής και ολίγον τι του κιτς. Γεννημένη στον Καναδά αλλά με ελληνική καταγωγή, η τραγουδίστρια και τραγουδοποιός γαλουχήθηκε μέσα από indie pop και neo soul στοιχεία. Αλλά και σκοτεινούς διεθνείς ήχους, έργα των δημιουργών – προτύπων της όπως οι Lykee Li, Banks και Jessie Ware. Οι μουσικές της αυτές καταβολές τής χάρισαν έναν διαφορετικό αέρα που οι άνθρωποι της ΕΡΤ ευελπιστούν να φέρει και στη σκηνή της Γιουροβίζιον τον προσεχή Μάιο στο Ισραήλ. Η ομάδα εργασίας της κρατικής τηλεόρασης γνωμοδότησε υπέρ της Ντούσκα ομόφωνα, χαρακτηρίζοντάς την «ερμηνεύτρια με ιδιαίτερο ηχόχρωμα, το οποίο αναδεικνύεται από τις συνθέσεις και τους στίχους που η ίδια υπογράφει».

Και δεν έχουν πολύ άδικο. Αν ακούσει κάποιος στο Διαδίκτυο τα κομμάτια της Katerine Duska, όπως είναι το καλλιτεχνικό της όνομα, θα εντοπίσει μια συγγένεια με underground ρεύματα από την Αμερική. Η ιδιαίτερη χροιά τής φωνής της θυμίζει μεγάλες μαύρες τραγουδίστριες της σόουλ, αν και πιο πολύ μπορεί να παρομοιαστεί με της Εϊμι Γουάινχαουζ. Στον ιδιαίτερο αέρα που αποπνέει η μουσική της, ίσως παίζει ρόλο και το γεγονός πως προτιμάει συνήθως να γράφει η ίδια τους στίχους και τις μελωδίες. Το ίδιο έπραξε εξάλλου και με το «Better love», το κομμάτι που θα τραγουδήσει στο Τελ Αβίβ επιχειρώντας να κερδίσει την ψήφο των Ευρωπαίων.

Η ίδια το χαρακτηρίζει ως ένα δυναμικό mid tempo τραγούδι ευρωπαϊκού χαρακτήρα, στο οποίο υπογράφει τη σύνθεση μαζί με τους Leon of Athens και David Sneddon, ενώ τους στίχους τους επιμελήθηκε παρέα με τον David Sneddon. Η επίσημη παρουσίαση του τραγουδιού θα γίνει την προσεχή Τετάρτη σε ειδική εκδήλωση της ΕΡΤ στο Μέγαρο Μουσικής.

Το πιο αντιπροσωπευτικό τραγούδι της εκτός Γιουροβίζον είναι το «One in a million» που κυκλοφόρησε το 2015 ως δική της σύνθεση. Το συγκεκριμένο είναι αναπόσπαστο κομμάτι του παρθενικού της άλμπουμ «Embodiment» που κυκλοφόρησε το 2016 από τη Minos EMI / Universal. Ιντερνετικό buzz έκανε και η διασκευή της στο «Do I wanna know» των Arctic Monkeys, η οποία έχει ξεπεράσει τα δύο εκατομμύρια views στο YouTube. Την περσινή σεζόν έβγαλε ένα νέο single, το «Fire away», το οποίο επιλέχθηκε για να ντύσει μουσικά επιτυχημένη διαφημιστική καμπάνια.

Εκτοτε έχει δοκιμαστεί στη διεθνή μουσική σκηνή με τις συνεργασίες της με πολλούς διεθνείς καλλιτέχνες, όπως οι LP, Albin Lee Meldau, Tom Baxter, Yasmine Hamdan, Oddisee και Kadebostany. Παράλληλα, έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις σε μεγάλες σκηνές και φεστιβάλ σε Ελλάδα και Ευρώπη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα; Το 02 Academy London, το δικό μας Rockwave Festival αλλά και το Nostos Festival του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Στο διεθνές φεστιβάλ Give a Ηome του Sofarsound’s / Amnesty International ήταν μία εκ των 300 καλλιτεχνών που συμμετείχαν με σκοπό την υποστήριξη των προσφύγων ανά τον κόσμο.

Στην Αθήνα, μπορεί να τη συναντήσει κανείς σε μικρές αισθαντικές της εμφανίσεις σε χώρους όπως το Gazarte. Από το βιογραφικό της, ωστόσο, δεν λείπουν και οι γκράντε συναυλίες της, όπως αυτή του περασμένου Σεπτεμβρίου στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής, όπου με τη ζεστή σόουλ φωνή της και την εκφραστική της σκηνική παρουσία διασκέδασε το κοινό της. Το highlight βέβαια της μέχρι στιγμής πορείας της στη νυχτερινή ζωή τής πόλης ήταν η σύμπραξή της με τις Κατερίνα Πολέμη και Αννα Ψυχογιού τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν ο Διονύσης Σαββόπουλος τις επέλεξε να εμφανιστούν στο πλάι του στο πλαίσιο της ενότητας «Οι καινούργιοι του μήνα» στο Αλσος. Εκεί όπου βέβαια συνάντησαν επίσης και τη Μαρία Φαραντούρη.

Αν και ο ερχομός της στην Ελλάδα, στα 16 της χρόνια, δεν ήταν επιλογή της, η παραμονή της τώρα στην Αθήνα είναι ξεκάθαρη βούλησή της. Ρομαντική αρκετά ώστε να παλεύει στην Ελλάδα της κρίσης, σπούδασε Νομική, αλλά αρνήθηκε να βρει δουλειά γραφείου και αφοσιώθηκε στη μουσική της. Και το όνειρό της για μια επιτυχημένη πορεία στο πεντάγραμμο το υποστήριξε όσο καλύτερα μπορούσε, φτάνοντας να κάνει μέχρι και τρεις διαφορετικές δουλειές του ποδαριού για να πληρώνει τα μαθήματα στο ωδείο.

Είναι αρκετά χαμηλών τόνων, χαμογελάει αρκετά, έχει εμμονή με τα σύκα και δεν το βάζει κάτω εύκολα. Αν και λογικό πλάσμα, επηρεάζεται πολύ από τον βαθύ συναισθηματισμό της, καταλήγοντας τελικά ν’ ακούει την καρδιά της. Μάλλον αυτή την οδήγησε μέχρι τα σκαλιά της ΕΡΤ και τη Γιουροβίζιον, ελπίζοντας, όπως και όλη η ελληνική αποστολή, ότι δεν θα την προδώσει στο τέλος το ευρωπαϊκό χειροκρότημα.