Τι είδε ο Μητσοτάκης στην Κόκκινη Πλατεία

Το 1991, επί Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε βρεθεί στη Μόσχα, στο πλαίσιο μιας επίσημης επίσκεψης στη ρωσική πρωτεύουσα, στο Κίεβο και στην Κριμαία. Αυτό ήταν το μοναδικό ταξίδι του σαν πρωθυπουργός, στο οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον είχε συνοδεύσει. Εχουν περάσει 28 χρόνια από τότε και η Μόσχα του τελευταίου γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ενωσης δεν μοιάζει πολύ με αυτήν του Πούτιν, ωστόσο τα δύο ταξίδια έχουν κάποια κοινά. Ο Μητσοτάκης ο πρεσβύτερος εκείνη την εποχή, όπως και ο νεότερος σήμερα, αποσκοπούσε στην ενίσχυση των οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών, αλλά και την περαιτέρω σύσφιξη των διμερών επαφών.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο τότε πρωθυπουργός είχε συμπεριλάβει στην αποστολή στη Μόσχα εκτός από υπουργούς του και Ρώσους επιχειρηματίες ελληνικής καταγωγής. Ανθρώπους, δηλαδή, οι οποίοι παρότι είχαν εκδιωχθεί από την ΕΣΣΔ επεδίωκαν να ενώσουν τις δυο χώρες και να επιστρέψουν με έναν τρόπο εκεί, ενισχύοντας τις εξαγωγές τους προς τη ρωσική αρκούδα. Σύμφωνα, μάλιστα, με κάποιους που θυμούνται λεπτομέρειες από εκείνο το ταξίδι, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε ζητήσει από τις ελληνικές τράπεζες να βοηθήσουν στις εν λόγω επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.

Στο ίδιο μήκος κύματος, τηρουμένων πάντα των αναλογιών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε ως έναν από τους πρώτους στόχους του ταξιδιού του εκεί την προσέλκυση ρωσικών επενδύσεων στην Ελλάδα, αλλά και τη ρωσική συμμετοχή στο ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Στόχος που κρίνεται κρίσιμος στο πλαίσιο του νεοδημοκρατικού σχεδίου για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας και την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, όπως λένε συνεργάτες του γαλάζιου προέδρου. Η λογική είναι απλή: Η χώρα χρειάζεται επενδύσεις ύψους 150 δισ. ευρώ. Αρα, πρέπει να τις αναζητήσει σε όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Οι επενδύσεις, λοιπόν, ήταν το βασικό θέμα στη μητσοτακική ατζέντα σε όλα τα ραντεβού. Το έθεσε στον πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ, στον πρόεδρο της ρωσικής Δούμας, Βιατσεσλάβ Βoλοντίν, καθώς και στον υπουργό Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος τον υποδέχθηκε στον Οίκο Υποδοχής Ξένων Αντιπροσωπειών, ένα χώρο που ο εκάστοτε ρώσος ΥΠΕΞ δέχεται μόνο επίσημες κυβερνητικές αντιπροσωπείες και ομολόγους του.

«ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ». Από την Πειραιώς τονίζουν πως οι συναντήσεις, τόσο με τον Μεντβέντεφ όσο και με τον Λαβρόφ, έγιναν σε «εξαιρετικό κλίμα». Και πηγές με γνώση όσων διημείφθησαν πίσω από τις κλειστές πόρτες αναφέρουν πως η ρωσική πλευρά έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τη βελτίωση των ελληνορωσικών σχέσεων.

Ο Μητσοτάκης μιλώντας με τους ρώσους αξιωματούχους διέκρινε πως υπάρχουν καλές προοπτικές οικονομικής συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας, τον αγροτοδιατροφικό κλάδο και τον τουρισμό. Τα νούμερα που στηρίζουν μια τέτοια εκτίμηση είναι ενδεικτικά. Για παράδειγμα, η Τουρκία, μια παρόμοια με την Ελλάδα τουριστική αγορά,  δέχεται κάθε χρόνο 6 εκατ. ρώσους τουρίστες κι η χώρα μας μόλις 1 εκατομμύριο.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε στους συνομιλητές του ότι φιλοδοξεί η Ελλάδα να καταστεί «η επενδυτική έκπληξη της Ευρώπης αξιοποιώντας όλα τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και το ανθρώπινο δυναμικό της». Και τους τόνισε πως αν εκείνος αναλάβει την πρωθυπουργία, η χώρα θα έχει πολιτική σταθερότητα καθώς και δίκαιο και σταθερό φορολογικό περιβάλλον. Ο πρόεδρος της ΝΔ συνάντησε και έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία. Η κουβέντα τους εστίασε στις δυνατότητες στήριξης των ελληνικών επιχειρήσεων που έχουν εξωστρεφείς δραστηριότητες εκεί.

Από τις διπλωματικού, πάντως, χαρακτήρα επαφές του δεν έλειψαν και οι συζητήσεις για τις ελληνορωσικές σχέσεις, τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και τις σχέσεις αμφότερων των χωρών με την Τουρκία. Αν κάτι ξεχώρισε από αυτή την ανταλλαγή απόψεων ήταν η πλήρης ταύτιση των δυο πλευρών στη διαπίστωση πως είναι αναγκαία η εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύση στο Κυπριακό. Το μότο του Μητσοτάκη στη Μόσχα ήταν πως με μια νεοδημοκρατική κυβέρνηση «οι σχέσεις Ελλάδας – Ρωσίας θα βασίζονται στους άξονες της σταθερότητας, της προβλεψιμότητας και της ειλικρίνειας».