Αερομαχία για τον έλεγχο της Air France – KLM
Η κυβέρνηση της Ολλανδίας αύξησε το ποσοστό της στην αεροπορική εταιρεία σε 13% αγγίζοντας το 14% που διαθέτει η γαλλική κυβέρνηση
epa07399581 Dutch Minister of Finance Wopke Hoekstra speaks during a presser at the Ministry of Finance in The Hague, The Netherlands, 26 February 2019. The Dutch State has acquired an interest in the Air France-KLM holding company. EPA/LEX VAN LIESHOUT (File: 20773070.jpg )
Επιρροή αντίστοιχη με αυτή της Γαλλίας προσπαθεί να αποκτήσει στη συμμαχία Air France – KLM η Ολλανδία. Η κυβέρνηση της Ολλανδίας ανακοίνωσε χθες ότι αύξησε το ποσοστό της στην αεροπορική εταιρεία σε 13% από 5,9%, προκαλώντας έκπληξη στο Παρίσι που δεν περίμενε μια τέτοια κίνηση, με αποτέλεσμα να υπάρχει τώρα ο κίνδυνος να εκδηλωθεί κόντρα μεταξύ των δύο πλευρών.
Η KLM, που είναι ο πρώην κρατικός εθνικός αερομεταφορέας της Ολλανδίας, και συγχωνεύτηκε με την Air France το 2004 και το αεροδρόμιο Schiphol του Αμστερνταμ έχουν πολύ μεγάλη σημασία για την απασχόληση και όλη την οικονομία της χώρας, είπε ο υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας Ουόπκε Χοέκστρα (Wopke Hoekstra) ανακοινώνοντας την αύξηση του ποσοστού.
Ο ίδιος επισήμανε ακόμη ότι η ολλανδική κυβέρνηση ανησυχεί πως πολύ συχνά αποφάσεις στρατηγικού χαρακτήρα που αφορούν την KLM λαμβάνονται από την εταιρεία συμμετοχών της Air France – KLM που έχει έδρα το Παρίσι. Η Γαλλία κατέχει το 14% της εταιρείας. «Η κίνηση αυτή αποτελεί θεμελιώδες βήμα προς την προστασία των ολλανδικών συμφερόντων» ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μιλώντας από τη Χάγη και προσέθεσε ότι το Δημόσιο της Ολλανδίας δεν κάνει επένδυση με την κίνηση αυτή, αλλά προστατεύει τα συμφέροντα της χώρας.
Οι εξελίξεις αυτές, σχολιάζει το Bloomberg, δημιουργούν τον κίνδυνο να ξεσπάσουν νέες κόντρες μεταξύ των δύο χωρών. Η προηγούμενη είχε αποφευχθεί πριν από λίγο διάστημα όταν απειλήθηκε η θέση του αφεντικού της KLM Πιέτερ Ελμπερς. Ο Ελμπερς τελικά παρέμεινε στη θέση του, αλλά ο διευθύνων σύμβουλος της Air France – KLM Μπεν Σμιθ κέρδισε μια θέση στο εποπτικό συμβούλιο της KLM. Επίσης απέκτησε περισσότερη εξουσία υπερισχύοντας ορισμένων εσωτερικών επιτροπών οι οποίες έκαναν πιο αργή τη λήψη αποφάσεων, αλλά διασφάλιζαν ότι η ολλανδική πλευρά συμμετείχε περισσότερο στη διαδικασία.
Ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας ανέφερε από την πλευρά του ότι δεν είχε ενημερωθεί για την κίνηση των Ολλανδών ούτε ο ίδιος ούτε το Διοικητικό Συμβούλιο της Air France – KLM.
«Επαναλαμβάνω την αφοσίωσή μου στη στρατηγική της εταιρείας και τη διοίκησή της» ανέφερε ο Λε Μερ, προσθέτοντας ότι είναι πολύ σημαντικό η εταιρεία να διοικείται «χωρίς κρατικές παρεμβάσεις», όπως είπε.
Οπως σημειώνει το Reuters, οι δηλώσεις του Λεμέρ φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με αυτές του ολλανδού ομολόγου του. Ο τελευταίος είπε ότι «αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια δεν δόθηκε αρκετό βάρος στα ολλανδικά συμφέροντα όσον αφορά τη λήψη σημαντικών αποφάσεων για την εταιρεία ως συνόλου. Κατά την άποψή μας δεν δίνεται επαρκές βάρος στις συνέπειες που θα υπάρχουν για τα ολλανδικά συμφέροντα από την τρέχουσα σύνθεση».
Η ιστορία μίνι συγκρούσεων που έχουν οι δύο πλευρές προϊδεάζει για τη συνέχεια. Πριν από μερικές μέρες εκατοντάδες εργαζόμενοι της KLM είχαν συγκεντρωθεί στα γραφεία της εταιρείας στην Ολλανδία για να παραδώσουν ψήφισμα στήριξης στον επικεφαλής Πιέτερ Ελμπερς. Τότε είχαν κυκλοφορήσει φήμες ότι η Air France σκοπεύει να του αφαιρέσει τα καθήκοντά του και να ενοποιήσει πλήρως τις δύο εταιρείες.
Αν και ο καναδός Σμιθ αποφάσισε να μείνει στη θέση του ο Ελμπερς, το ζήτημα βάθυνε το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών.
Μέσα στον Φεβρουάριο η Air France ανακοίνωσε ετήσια λειτουργικά κέρδη 266 εκατ. ευρώ. Αυτά της KLM ήταν 1,07 δισ. ευρώ. Η Air France – KLM βρίσκεται πίσω από ανταγωνιστές της όπως είναι η Lufthansa και η Βrisitsh Airways σε θέματα ανταγωνιστικότητας. Αυτό οφείλεται και σε περιοριστικές συμφωνίες με τα εργατικά συνδικάτα στη Γαλλία αλλά και σε απεργίες οι οποίες κόστισαν πέρσι στην εταιρεία πάνω από 300 εκατ. ευρώ.
Η Air France και η KLM λειτουργούν υπό καθεστώς αυτονομίας από τότε που συγχωνεύτηκαν. Πρόκειται για σύνθετη συμφωνία, η οποία εγγυάται ότι η κυβέρνηση της Ολλανδίας θα συνεχίσει να έχει λόγο στις εταιρείες και πως θα διασφαλιστούν θέσεις εργασίας στη χώρα. Ο Σμιθ από την πλευρά του που ανέλαβε τον Σεπτέμβριο, όταν ο Ελμπερς αρνήθηκε να πάρει εκείνος τη θέση, επιθυμεί να δει τις δύο οντότητες να λειτουργούν ως μία εταιρεία.














