Κλαίνε οι χήρες και οι παντρεμένες!

Δεν παριστάνω τον έξυπνο, πολύ δε περισσότερο τον προφήτη, αλλά νομίζω ότι όλη αυτή η ανακατωσούρα που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ ήταν κατά το μάλλον ή ήττον αναμενόμενη!

Η αποχώρηση του Ολυμπιακού από το ΟΑΚΑ στην ανάπαυλα του ημιτελικού του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό και οι παράλληλες κραυγές της Ρεάλ Μαδρίτης, της Αναντολού Εφές και του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου για τη διαιτησία στους τελικούς με την Μπαρτσελόνα, τη Φενέρμπαχτσε και την Παρτίζαν μπορεί να εμπίπτουν σε μια σατανική σύμπτωση γενικευμένων αντιδράσεων απέναντι στον κατεξοχήν εξωγενή και αστάθμητο παράγοντα!

Μπορεί και όχι όμως!

Εάν πρόκειται για σύμπτωση, πάω πάσο. Εάν όχι, τότε θαρρώ πως με την κινηματογραφική (και μάλιστα βραβευμένη με Οσκαρ) λογική του Ινγκμαρ Μπέργκμαν οι κραυγές και οι ψίθυροι διαμορφώνουν όχι απλώς ένα κλίμα, αλλά ένα κίνημα!

Δεν ξέρω εάν πρόκειται για ένα πανευρωπαϊκό αντικαθεστωτικό κίνημα, διότι, διάβολε, το να φωνάζει η Ρεάλ μού θυμίζει την ελληνική παροιμία που λέει «κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες»!

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ απίθανο να μην οδηγήσουν κάπου όλες αυτές οι φασαρίες που μοιάζουν με ζυμώσεις οι οποίες ενδέχεται να ανατρέψουν την καθεστηκυία τάξη και να διαμορφώσουν ένα καινούργιο σκηνικό εντός, εκτός και επί τα αυτά. Το εάν και κατά πόσο θα αποχωρήσει ο Ολυμπιακός από το ελληνικό πρωτάθλημα θα φανεί εν ευθέτω χρόνω, αλλά είναι προφανές ότι πλέον οι εγχώριες λίγκες κινδυνεύουν να αλλοιωθούν δραματικά ή ακόμη και να αποδομηθούν εντελώς.

Εδώ βεβαίως ισχύει το νόημα και εκείνης της παροιμίας που λέει ότι στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται! Ο Τζόρντι Μπερτομέου, η Ευρωλίγκα και η IMG καραδοκούν και παραμονεύουν στη γωνία για να ισχυροποιήσουν το (υπερεθνικό) προϊόν τους χωρίς να δίνουν δεκάρα τσακιστή για το τι συμβαίνει στα εθνικά πρωταθλήματα. Εάν μάλιστα καπαρώσουν και τα Σαββατοκύριακα που τα λιμπίζονται εδώ και καιρό, τότε χαιρέτα μου τον πλάτανο!