Πρέσπες

Οι τίτλοι βγήκαν από την ψαλίδα μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, ωστόσο το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue είχε κι άλλες ειδήσεις. Οπως, φερ’ ειπείν, ότι για πρώτη φορά κατέγραψε εκλογική επιρροή της τάξης του 3% για την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου. Και σύμφωνα με την ανάλυση της εταιρείας «αξίζει να σημειωθεί, ότι στο επίπεδο της εκλογικής του βάσης (όχι των στελεχών του), ο νέος κομματικός σχηματισμός διαμαρτυρίας εμφανίζεται να συσπειρώνει οριζόντια ψηφοφόρους, από όλους τους χώρους και μάλιστα κυρίως εκτός της ΝΔ». Η συγκεκριμένη παρατήρηση δεν εκπλήσσει, ειδικά κάποιον που κοίταξε και το power point για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Σε εκείνες τις «πίτες», που λένε κι οι δημοσκόποι στην αργκό τους, το 38% των ερωτηθέντων χαρακτηρίζει «προδοσία» και το 10% «εθνική καταστροφή» το «Βόρεια Μακεδονία», ενώ το 70% δηλώνει πως έπρεπε να έχει γίνει δημοψήφισμα για τη Συμφωνία των Πρεσπών _– το ποσοστό σε Μακεδονία και Θράκη κυμαίνεται από 74% ώς 80%.

Παγίδα

«Προδοσία» και «εθνική καταστροφή» είναι βαριές κουβέντες. Ακόμη και ύστερα από δέκα χρόνια κρίσης και μπόλικη ρητορική του μίσους, χάρη στο αντιμνημονιακό μέτωπο. Οι λέξεις και ο συνδυασμός όλων των παραπάνω ποσοστών με την επισήμανση των αναλυτών για τις εκλογικές δεξαμενές, που ψαρεύει ο Βελόπουλος, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Τσίπρας προσπάθησε να στήσει με τις Πρέσπες μια παγίδα στην οποία τελικά έπεσε μέσα. Οσοι ασχολούνται, άλλωστε, με τις μετρήσεις κοινής γνώμης επαναλαμβάνουν εδώ και καιρό πως υπάρχει ζήτηση για ένα εθνικιστικό κόμμα. Για την ακρίβεια, αναφέρουν ότι ένα 30% με 38% της κοινής γνώμης εκφράζει σταθερά εθνικιστικές θέσεις για διάφορα ζητήματα. Στα δε κομματικά επιτελεία γνωρίζουν πως οι ψηφοφόροι της ΧΑ, π.χ., προέρχονται σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο από την πούρα δεξιά βάση της ΝΔ, αλλά και από το λεγόμενο πατριωτικό ΠΑΣΟΚ. Ο Τσίπρας λοιπόν, με τον τρόπο που χειρίστηκε την επίλυση του Μακεδονικού – χωρίς να επιδιώξει τη συναίνεση των υπολοίπων –, έδωσε λόγο ύπαρξης σε αυτό που καταδικάζει ως «Ακροδεξιά».