Αναγκαία η ίδρυση μη Κρατικών Πανεπιστημίων

Κύριε Διευθυντά,

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της UNESCO που δεν επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Κάτι που επιτρέπεται ακόμη και στην Κούβα.

Παρ’ όλ’ αυτά, η κυβερνητική πλειοψηφία αρνείται εμμονικά την αναθεώρηση του άρθρου 16. Το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να παραπέμψει στις καλένδες την αλλαγή αυτού του κρίσιμου άρθρου για άλλα 10 χρόνια, εγκλωβισμένος στις ιδεοληψίες του όταν ο κόσμος γύρω μας αλλάζει με τόσο γοργούς ρυθμούς, είναι πέρα από ανεύθυνο, εγκληματικό.

Η λύση στο παραπάνω είναι πολύ απλή. Θα μπορούσε να επιτρέψει ο κ. Τσίπρας σε κάποιους βουλευτές του που το πιστεύουν να ψηφίσουν την αλλαγή του άρθρου 16 προκειμένου να περάσει ως αναθεωρητέο σε αυτή τη Βουλή με 151 βουλευτές, και η επόμενη να τον αναδιαμορφώσει αν σε αυτό συμφωνήσουν 180 βουλευτές.

Ούτε αυτό όμως το έχει δεχθεί μέχρι σήμερα, παρ’ όλο που αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως για παράδειγμα ο κ. Ξυδάκης και ο κ. Μιχελογιαννάκης έχουν συμφωνήσει – έστω υπό όρους – να αναθεωρηθεί το άρθρο 16 και να αλλάξει το δεσμευτικό πλαίσιο που ισχύει εδώ και 43 χρόνια.

Κάποια οφέλη από τη λειτουργία μη κρατικών και ιδιωτικών Πανεπιστημίων είναι ότι:

* Θα συμβάλει σε έναν υγιή συναγωνισμό με τα δημόσια πανεπιστήμια προς τη βελτίωση του επιπέδου παρεχόμενης εκπαίδευσης για όλους.

* Θα ενισχύσει την επιστημονική έρευνα.

* Θα περιορίσει δραστικά το brain drain καθηγητών και φοιτητών. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Τράπεζας, το 60% των ελλήνων πανεπιστημιακών καθηγητών δουλεύει στο εξωτερικό. 60% των ελλήνων πανεπιστημιακών, 11% των λοιπών ευρωπαίων πανεπιστημιακών.

Επιπλέον, η χώρα μας εμφανίζει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά φοιτητών που σπουδάζουν στο εξωτερικό, το 2017 ανήλθε σε 37.000. Οταν στην Ισπανία, για παράδειγμα, οι φοιτητές που σπουδάζουν στο εξωτερικό είναι λιγότεροι, 35.000, και τούτο παρότι ο πληθυσμός της Ισπανίας είναι υπερτετραπλάσιος της Ελλάδας! Γιατί να μην μπορέσουμε να κρατήσουμε στη χώρα μας αυτό το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, καθηγητών και φοιτητών;

* Θα περιορίσει τη φυγή πόρων στο εξωτερικό. Τουλάχιστον μισό δισ. ευρώ χάνεται κάθε χρόνο για τις δαπάνες των φοιτητών μας στο εξωτερικό, προκαλώντας πραγματική οικονομική αιμορραγία στην ελληνική οικογένεια και φυσικά εισφέροντας αδρά στο ΑΕΠ άλλων χωρών.

Τη στιγμή που τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να μείνουν και να επενδυθούν στη χώρα μας.

* Η χώρα μας θα προσελκύσει φοιτητές από όλον τον κόσμο, με σημαντική βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και άμεσα οικονομικά οφέλη για τη χώρα. Η χώρα μας πολύ σύντομα θα αναδειχθεί σε περιφερειακό κέντρο εκπαίδευσης, τη στιγμή που η διεθνής συγκυρία είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για το συγκεκριμένο εγχείρημα, καθώς οι ροές των διεθνών φοιτητών έχουν πενταπλασιαστεί κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες (το 1975 μόλις 0,8 εκατ. φοιτητές σπούδαζαν στο εξωτερικό παγκοσμίως, τώρα 4,5 εκατ. φοιτητές).

Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να προσελκύσει άμεσα – σύμφωνα με έκθεση της Εθνικής Τράπεζας – 110.000 ξένους φοιτητές και παράλληλα να περιορίσει τις εκροές ελλήνων φοιτητών στο εξωτερικό, με άμεσο όφελος της τάξης των €1,8 δισ. ετησίως. Και παράλληλα, μία τέτοια μεταρρύθμιση θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά τονδυνητικό ρυθμό ανάπτυξής της (κατά 1-2% ετησίως την πρώτη δεκαετία). Στην Κύπρο, η εκπαίδευση συμβάλλει στο 2,5% του ΑΕΠ της χώρας.

Σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα ας βάλει επιτέλους ο κ. Τσίπρας το καλό της χώρας πάνω από τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του κόμματός του.

Δημήτριος Λούμπας

Καθηγητής Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών

Το λευκό και η αποχή

Κύριε Διευθυντά,

Ακολουθούν 10 λόγοι για λευκό ή αποχή από το πολιτικό σύστημα:

1) αποθαρρύνει τη συμμετοχή και στερεί από τους πολίτες το αγαθό της πολιτικής,

2) ευνοεί την οικογενειοκρατία,

3) εξαναγκάζει στη μετανάστευση νέα παιδιά στερώντας τη Χώρα από την ικμάδα τους, τη δράση τους και τις γνώσεις τους,

4) εξοντώνει ήδη εξαθλιωμένους πολίτες από την πολιτική των μνημονίων,

5) καταβαραθρώνει το κύρος της Χώρας,

6) υπάρχει δυσπιστία στην ανάθεση εξουσίας ως μοντέλου αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας,

7) απαξιώνει το εκλογικό μας δικαίωμα ως μορφή δράσης,

9) είναι πολιτική στάση και σιωπηλή διαμαρτυρία.

10) Για να πάρουμε αποστάσεις: από αυτούς που ευθύνονται, από εκείνο που έρχεται, από εκείνους που άλλα έλεγαν τότε και άλλα λένε τώρα, από ιδιοτελή, ανέντιμα και αποιδεολογικοποιημένα άτομα.

Με εκτίμηση,

Τάσος Βαγενάς

Ο Νόβας και ο Κίσινγκερ

Κύριε Διευθυντά,

Στις 9-10.2.2019 ο εκλεκτός συνεργάτης σας κ. Ι.Κ. Πρετεντέρης αναφέρεται, απαξιωτικά, στον συμπατριώτη μου Γεώργιο Αθανασιάδη – Νόβα, για τρίτη φορά εντός τετραμήνου! Ο ίδιος, στις 12.10.2018, μετά τις δηλώσεις του κ. Καμμένου στη Νέα Υόρκη έγραψε «… τις δημοκρατικές χώρες κυβερνούν πλειοψηφίες που βγαίνουν από τις κάλπες. Οχι κουρελούδες. Διαφορετικά να φωνάξουμε και τον Αθανασιάδη – Νόβα που τουλάχιστον εξηγούσε ότι: ήταν τα στήθια σου άσπρα σαν τα γάλατα / και μούλεγες / γαργάλατα».

Η αλήθεια είναι ότι για να τον πλήξουν ως λογοτέχνη κάποιοι δημοσιογράφοι – πολιτικοί – λογοτέχνες, πολιτικοί του αντίπαλοι, μετά την αποστασία του το 1965, τού φόρτωσαν εκείνο το απαίσιο και γελοίο δίστιχο: «Κι ήταν τα στήθη σου άσπρα σαν τα γάλατα και μούλεγες γαργάλα τα, γαργάλα τα…».

Είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Γ. Αθάνας είναι εντελώς άσχετος με το συγκεκριμένο ανόητο δίστιχο. Πρώτος το έγραψε, αρχές Αυγούστου 1965, ο Κώστας Σταματίου στα «ΝΕΑ» και στη στήλη του «Αδιακρισίες». Στη συνέχεια, παρέλαβε τον Νόβα ο Δημήτρης Ψαθάς, στην πολυδιαβασμένη στήλη του «Εύθυμα και σοβαρά», επίσης στα «ΝΕΑ». Ακολούθησαν πολλοί άλλοι σε άλλες εφημερίδες και περιοδικά. Μαζί και ο Λαζόπουλος!

Μετά περίπου έναν μήνα, η εφημερίδα «Μεσημβρινή» δημοσίευε κάθε μέρα επί δύο μήνες σχετική αγγελία αθλοθέτησης βραβείου, στην πρώτη σελίδα της πάνω πάνω και με έντονα γράμματα. Πρόσφερε μάλιστα αμοιβή 500.000 δραχμές – μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη – υπέρ εκείνου που θα αποδείκνυε ότι αυτό το δύστυχο δίστιχο το έγραψε ή το είπε ο Νόβας. Φυσικά, δεν βρέθηκε κανένας «τυχερός». Αποκόμματα αυτών των εφημερίδων βρίσκονται στο προσωπικό μου αρχείο.

Ενα αιχμηρό και κακόγουστο δίστιχο, που επινοήθηκε στον κατάλληλο χρόνο και προβλήθηκε με τον κατάλληλο τρόπο, αδίκησε κατάφωρα τον Γ. Αθανασιάδη – Νόβα, ως λογοτέχνη, πολιτικό και άνθρωπο. Κατέληξε δε να συζητείται, σε όλη την Ελλάδα ακόμη και σήμερα, δηλαδή μετά 54 χρόνια!

Χαρακτηριστική περίπτωση, ακόμα δε χειρότερη η περίφημη δήλωση – μύθος Κίσινγκερ εις βάρος της Ελλάδας (βλπ. αυτοέκδοσή μου «Πώς γράφεται η Ιστορία – Η δήλωση – μύθος Κίσσινγκερ»). Αυτά τα γεγονότα αποδεικνύουν, αδιάσειστα, πόσο εύκολα ριζώνουν οι μύθοι στη χώρα μας. Ταυτόχρονα, όμως, αποδεικνύουν και την τεράστια δύναμη του Τύπου, αλλά και τις τρομερές αδυναμίες του!

Γρηγόρης Γ. Βαρελάς

Οικονομολόγος

Φιλοζωία / ζωοφιλία

Κύριε Διευθυντά,

Φιλοζωία και φιλοψυχία λέγεται η υπερβολική αγάπη προς τη ζωή που κάποιος για να μην τη χάσει μπορεί να κάνει και τις πιο ταπεινές ενέργειες. Το καλό Λεξικό του Σταματάκου ονομάζει τον φιλόζωο, φιλοτομαριστή και φιλοτομαρισμό, τη φιλοζωία. Αναγκαστικά λοιπόν αυτός που αγαπά τα ζώα λέγεται ζωόφιλος…

Κώστας Γ. Τσιλιμαντός

Καθηγητής, φιλόλογος, συγγραφέας